Image

Dlaczego stężenie bilirubiny we krwi jest podwyższone i co to znaczy?

Bilirubina jest żółto-zielonym pigmentem, który powstaje podczas rozpadu hemoglobiny. U ludzi występuje we krwi i żółci. Za wymianę i nadmiar bilirubiny odpowiedzialna jest wątroba.

Z reguły wysoka bilirubina przejawia się w postaci chorób takich jak żółtaczka, zapalenie wątroby lub niedokrwistość krwi.

Na tej podstawie możemy powiedzieć, że istnieje wiele powodów wzrostu stężenia bilirubiny we krwi dorosłych, więc musisz najpierw zdecydować, dlaczego tak się stało i co spowodowało wzrost bilirubiny.

Czym jest bilirubina i skąd ona pochodzi?

Dlaczego u osoby dorosłej zdiagnozowano podwyższony poziom bilirubiny i co to oznacza? Hemoglobina znajduje się w czerwonych krwinkach - ludzkich krwinkach czerwonych, przenosi tlen do tkanek organizmu z płuc. Uszkodzone i stare czerwone krwinki są niszczone w śledzionie, wątrobie i szpiku kostnym. W tym samym czasie hemoglobina jest uwalniana i przekształcana w bilirubinę.

Nowo utworzona bilirubina jest pośrednia, trująca dla ludzkiego ciała, zwłaszcza dla centralnego układu nerwowego. Dlatego jest neutralizowany przez inne substancje w wątrobie. Związane - bilirubina bezpośrednia jest wydzielana wraz z żółcią przez wątrobę i naturalnie opuszcza ciało. Ciemny kolor kału często wskazuje na zmiany poziomu bilirubiny.

Klasyfikacja

Metabolizm bilirubiny jest złożonym procesem chemicznym, który stale zachodzi w naszym organizmie, gdy jest zaburzony na dowolnym etapie, i pojawia się zmiana poziomu tej substancji w surowicy krwi. Dlatego bilirubina jest ważnym wskaźnikiem pracy kilku układów ciała jednocześnie.

W zależności od typu bilirubina bezpośrednia i pośrednia jest izolowana.

  • Pośrednie - to, które powstaje w wyniku rozpadu hemoglobiny. Dlatego rozpuszczalny tylko w tłuszczach jest uważany za bardzo toksyczny. Jest w stanie łatwo przeniknąć do komórek, naruszając w ten sposób ich funkcje.
  • Bezpośredni - ten, który powstaje w wątrobie. Jest rozpuszczalny w wodzie, dlatego jest uważany za mniej toksyczny. Bilirubina bezpośrednia jest eliminowana z organizmu wraz z żółcią.

Bilirubina bezpośrednia jest bezpieczna dla organizmu, ponieważ została wcześniej zneutralizowana przez enzymy wątrobowe. Taka substancja cicho opuszcza ciało i nie powoduje żadnej szkody. Bilirubina gatunku pośredniego jest bardzo toksyczna, niedawno powstała z hemoglobiny i nie jest wiązana przez enzymy wątrobowe.

Normalna bilirubina we krwi

Dla osoby dorosłej do 60 lat normalnym wynikiem testu bilirubiny będzie:

  • 5,1-17 mmol / l - bilirubina całkowita;
  • 3,4–12 mmol / l - pośredni;
  • 1,7-5,1 mmol / l - prosto.

Tabele normalnych poziomów bilirubiny we krwi dla obu płci są prawie takie same. Jednak naukowcy udowodnili, że mężczyźni mają zespół Gilberta 10 razy częściej niż kobiety.

Podwyższony poziom bilirubiny u noworodka

Bilirubina całkowita wzrosła - co to oznacza u osoby dorosłej?

Jakie są przyczyny, dla których u dorosłych ilość bilirubiny całkowitej we krwi wzrasta i co to oznacza? Jakie czynniki przyczyniają się do tego?

U dorosłych istnieje kilka głównych powodów:

  • przyspieszone rozpad krwinek czerwonych;
  • pierwotna marskość żółciowa;
  • choroba kamicy żółciowej;
  • inne warunki powodujące naruszenie odpływu żółci;
  • infekcje robakami i pasożyty w organizmie;
  • cholestaza wewnątrzwątrobowa;
  • żółtaczka w ciąży;
  • nowotwory wątroby;
  • upośledzona produkcja enzymów odpowiedzialnych za powstawanie bezpośredniej bilirubiny;
  • wirusowe, bakteryjne, toksyczne, lecznicze, autoimmunologiczne i przewlekłe zapalenie wątroby - z wątrobą niezdolną do usunięcia bilirubiny.

W zależności od rodzaju procesu, we krwi obserwuje się wzrost jednej z frakcji bilirubiny. Jeśli wykryje się wzrost bilirubiny całkowitej z równomiernym rozkładem frakcji, jest to najbardziej charakterystyczne dla chorób wątroby.

Przyczyny podwyższonej bilirubiny bezpośredniej

Poziom bilirubiny bezpośredniej we krwi wzrasta z powodu naruszenia odpływu żółci. W konsekwencji żółć jest przesyłana do krwi, a nie do żołądka. Przyczyny tego są najczęściej następujące patologie:

  • etiologia wirusowa zapalenia wątroby w postaci ostrej (wirusowe zapalenie wątroby typu A, B, z mononukleozą zakaźną);
  • zapalenie wątroby o etiologii bakteryjnej (leptospiroza, bruceloza);
  • przewlekłe zapalenie wątroby;
  • autoimmunologiczne zapalenie wątroby;
  • lekowe zapalenie wątroby (w wyniku terapii lekami hormonalnymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, lekami przeciwnowotworowymi i przeciwgruźliczymi);
  • toksyczne zapalenie wątroby (zatrucie truciznami grzybowymi, toksyczne substancje przemysłowe);
  • rak pęcherzyka żółciowego, wątroby lub trzustki;
  • choroba kamicy żółciowej;
  • marskość żółciowa;
  • Zespół Rotora, Dabin-Johnson.

Prewencyjny wzrost bilirubiny bezpośredniej. Podstawą jest naruszenie odpływu żółci.

Przyczyny podwyższonej bilirubiny pośredniej

Choroby, dla których wzrasta bilirubina pośrednia:

  1. Syndromy Gilberta, Criglera-Nayara, Lucy-Driscol.
  2. Choroby zakaźne - dur brzuszny, posocznica, malaria.
  3. Wrodzone niedokrwistości hemolityczne - sferocytowe, niesferocytarne, sierpowate, thlasemia, choroba Markyavai-Michele.
  4. Toksyczna niedokrwistość hemolityczna - zatrucie trucizną, ukąszenia owadów, węże, zatrucie grzybami, ołów, arsen, sole miedzi (siarczan miedzi). Niedokrwistość hemolityczna narkotyków - wywoływana przez przyjmowanie cefalosporyn, insuliny, aspiryny, NLPZ, chloramfenikolu, penicyliny, lewofloksacyny itp.
  5. Nabyta autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna - rozwija się na tle tocznia rumieniowatego układowego (objawy, leczenie), reumatoidalnego zapalenia stawów, białaczki limfatycznej, ziarniniakowatości limfatycznej (objawy, leczenie) itp.

Dominujący wzrost bilirubiny pośredniej. Podstawą jest nadmierne niszczenie komórek czerwonych krwinek.

Problemy z wątrobą

Wątroba jest najważniejsza w produkcji bilirubiny. Wraz z patologiami tego narządu normalny proces neutralizacji wolnej bilirubiny i jej przejście do stanu bezpośredniego staje się niemożliwy. Wśród chorób wątroby, w których zaburzony jest metabolizm biliruryny, występuje marskość wątroby, zapalenie wątroby typu A, B, C, B i E, zapalenie wątroby wywołane alkoholem i lekami, rak wątroby.

Poziom obu rodzajów bilirubiny wzrasta, co objawia się następującymi objawami:

  • dyskomfort i ciężkość po prawej stronie z powodu powiększonej wątroby;
  • wyblakły kolor kału i ciemności - mocz;
  • nudności, odbijanie po jedzeniu, szczególnie silny dyskomfort spowodowany tłustym i ciężkim jedzeniem;
  • zmęczenie, zawroty głowy, apatia;
  • wzrost temperatury ciała (z wirusową naturą zapalenia wątroby).

Może ujawnić inne przyczyny podwyższonego poziomu bilirubiny. Obejmują one dziedziczny brak enzymów wątrobowych, ta patologia nazywa się zespołem Gilberta. U pacjentów poziom bilirubiny we krwi jest znacznie zwiększony, więc twardówka i twardówka oka często mają żółty odcień.

Naruszenie odpływu żółci

W chorobach układu żółciowego, na przykład choroby kamicy żółciowej, pacjent zazwyczaj wykazuje następujące objawy:

  • żółtość skóry i twardówki;
  • ból prawej hipochondrium (z kolką wątrobową jest bardzo intensywny);
  • rozdęcie brzucha, upośledzony stolec (biegunka lub zaparcie);
  • przebarwienie stolca i ciemny mocz;
  • świąd

W przeciwieństwie do chorób krwi i wątroby, w tej sytuacji wzrasta ilość bilirubiny bezpośredniej, która jest już neutralizowana przez wątrobę.

Przyczyny nadpatyczne

Rozwój żółtaczki nad wątrobą jest spowodowany zwiększonym zniszczeniem krwinek czerwonych. Zwiększa to głównie frakcję wolną. Wśród chorób emitują:

  • niedokrwistość hemolityczna i niedobór witaminy B12;
  • rozległe krwiaki;
  • wpływ substancji toksycznych na komórki krwi;
  • reakcja na transfuzję krwi obcej lub przeszczepianie narządów;
  • talasemia.

Objawy

W przypadku naruszenia metabolizmu bilirubiny jego ilościowe wskaźniki w krwiobiegu mogą stać się duże. Wyraża się żółtaczką lub barwieniem błon śluzowych i skóry w kolorze żółtym.

  1. Jeśli stężenie pigmentu żółciowego w surowicy osiągnie 85 µmol / l, to mówią o niewielkim wzroście.
  2. Żółtaczka jest uważana za umiarkowaną ze wskaźnikami 86-169 µmol / l, ciężką - z liczbą powyżej 170 µmol / l.

W zależności od rodzaju żółtaczki, jej objawy są różne. Skóra może mieć jasnożółty, zielony lub szafranowy odcień żółty. Ponadto, ze zwiększoną bilirubiną następuje ciemnienie moczu (staje się to kolor ciemnego piwa), silne swędzenie skóry.

Inne znaki mogą obejmować:

  • gorycz w ustach;
  • ciemny mocz;
  • biały kolor kału;
  • ogólna słabość;
  • upośledzona pamięć i zdolności intelektualne;
  • powiększona wątroba w rozmiarze i ciężkości w prawym hipochondrium.
Zespół Gilberta

Jak leczyć podwyższoną bilirubinę we krwi

Aby zmniejszyć bilirubinę jest możliwe tylko po ustaleniu przyczyny jej wzrostu. Oznacza to, że będziesz musiał przejść testy na wirusowe zapalenie wątroby, testy czynności wątroby (oznaczanie aktywności astmy, fosfatazy alkalicznej itp.), USG wątroby i bardziej szczegółowe badania.

W tym przypadku leczenie u dorosłych jest głównie etiotropowe, to znaczy wpływa na chorobę wiodącą. Na przykład, z naruszeniem drożności dróg żółciowych, konieczne jest usunięcie kamieni lub guzów, w niektórych przypadkach skuteczne jest stentowanie przewodów.

Przy silnie podwyższonym stężeniu bilirubiny z powodu wyraźnej hemolizy erytrocytów wskazana jest terapia infuzyjna z wprowadzeniem glukozy, albuminy oraz plazmaferezy. W żółtaczce noworodków fototerapia jest bardzo skuteczna, w której promieniowanie ultrafioletowe skóry przyczynia się do przekształcenia wolnej toksycznej bilirubiny w związaną, łatwo wydalaną z organizmu.

Podwyższony poziom bilirubiny we krwi - co to znaczy?

Podwyższony poziom bilirubiny we krwi jest oznaką żółtaczki, różnych form zapalenia wątroby, anemii, patologii nowotworowych, a wątroba jest odpowiedzialna za wymianę tego pigmentu. Możliwe jest zidentyfikowanie przyczyn odchyleń za pomocą konkretnych analiz, leki i właściwe odżywianie pomogą skorygować wartości.

Podwyższony poziom bilirubiny we krwi jest oznaką patologii wątroby, która jest odpowiedzialna za produkcję tej substancji przez organizm.

Objawy podwyższonej bilirubiny

Bilirubina jest żółto-zielonym pigmentem, który powstaje po zniszczeniu krwinek czerwonych w wątrobie, śledzionie, szpiku kostnym, uwalnianiu hemoglobiny.

Bilirubina pośrednia występuje natychmiast po rozpadzie krwinek czerwonych, niekorzystnie wpływa na pracę ośrodkowego układu nerwowego, neutralizacja pigmentu zachodzi w wątrobie i powstaje związana (bezpośrednia) bilirubina.

Objawy patologii:

  • ciągnięcie bólu poniżej żeber po prawej stronie, gęsta szara lub biała płytka na języku;
  • nudności, odbijanie, gorzki smak - nieprzyjemne objawy pojawiają się intensywnie po jedzeniu fast foodów;
  • wzdęcia, biegunka, zaparcia;
  • swędzenie;
  • osłabienie, apatia, zaburzenia pamięci, migrena, zawroty głowy;
  • wzrost temperatury;
  • skóra i błony śluzowe nabierają jasnożółtego, zielonkawego odcienia.

Dlaczego stężenie bilirubiny we krwi jest podwyższone?

Zwykle u dorosłych zawartość bilirubiny całkowitej wynosi 5,2–17 mmol / l, wartości bilirubiny pośredniej wynoszą 3,4–11,9 mmol / l. U kobiet wartości są nieco niższe, ponieważ ich czerwone krwinki zawierają mniej.

Nieznaczny wzrost - 85 mmol / l, ciężkie postacie patologii wzrastają do 170 mmol / l i więcej.

Wartości normalnej bilirubiny we krwi u dorosłych i dzieci poniżej 1 miesiąca

Co powoduje, że poziom enzymów wątrobowych jest wyższy

  • pierwotna marskość wątroby;
  • kamienie w pęcherzyku żółciowym, zakłócenia w procesie odpływu żółci;
  • guzy różnego pochodzenia w wątrobie;
  • zapalenie wątroby różnego pochodzenia - zaburzone wydzielanie bilirubiny przez wątrobę.
  • zapalenie wątroby typu A, B, mononukleoza;
  • bakteryjne, przewlekłe, autoimmunologiczne typy zapalenia wątroby;
  • długotrwałe stosowanie leków hormonalnych, NLPZ, leków do leczenia gruźlicy, procesów nowotworowych;
  • ciężkie zatrucie w tle zatrucia;
  • rak układu pokarmowego.
  • Zespół Gilberta;
  • poważne patologie zakaźne - malaria, zatrucie krwi, dur brzuszny;
  • niedokrwistość hemolityczna pochodzenia wrodzonego;
  • choroby autoimmunologiczne;
  • rozległe krwiaki;
  • reakcja na przeszczep organów, transfuzja krwi.

Fizjologiczny wzrost wydajności występuje, gdy nadmierny wysiłek fizyczny, przejadanie się, przedłużony głód, po ciężkiej diecie.

Zwiększona bilirubina u kobiet i dzieci

U kobiet wzrost poziomu pigmentu często występuje podczas porodu - żółtaczka kobiet w ciąży jest uważana za normalną. Powodem wzrostu wydajności jest stres, niezdrowa dieta, siedzący tryb życia, toksykoza, infekcje, ciśnienie macicy w pobliskich narządach.

Noworodki mają wysoki poziom bilirubiny - normę w pierwszym tygodniu życia

U noworodków obserwuje się znaczny spadek poziomu erytrocytów z powodu rozpadu hemoglobiny wewnątrzmacicznej, dlatego wartości bilirubiny są zbyt wysokie. Przejawia się to w postaci żółtości skóry i twardówki, normalnie stan normalizuje się sam w ciągu 5-7 dni. Ciężkie patologie wątroby mogą wystąpić podczas konfliktu Rh, u wcześniaków, bilirubina zaczyna zatruwać tkankę mózgową i wymagana jest intensywna terapia.

Czynniki dziedziczne, choroby zakaźne wątroby, zakażenie robakami mogą powodować wzrost bilirubiny u dziecka, a przyczyny patologii u młodzieży są takie same jak u dorosłych.

Z którym lekarzem się skontaktować?

Gdy pojawią się oznaki stanu patologicznego, należy udać się do lekarza ogólnego lub pediatry, a lekarz skieruje do hepatologa w celu przeprowadzenia badania i postawienia podstawowej diagnozy. Dodatkowo może być wymagana konsultacja ze specjalistą chorób zakaźnych, onkologiem i gastroenterologiem.

Diagnostyka

Objawy zwiększonej bilirubiny można wykryć już w badaniu zewnętrznym, palpacja wątroby. Aby określić powagę patologii, powody jej pojawienia się, przewidziano szereg analiz laboratoryjnych i instrumentalnych.

Badanie krwi pod kątem różnych frakcji bilirubiny da dokładny obraz obecności i nasilenia patologii.

Podstawowe metody diagnostyczne:

  • analiza kliniczna moczu i krwi;
  • badanie krwi dla różnych frakcji bilirubiny;
  • Test Coombsa;
  • biochemiczne badanie krwi - pozwala określić poziom AST, ALT, fosfatazy alkalicznej;
  • USG układu trawiennego.

2 tygodnie przed badaniem należy przerwać przyjmowanie leków przeciwbólowych i leków żółciopędnych, napojów zawierających kofeinę. 5 dni przed badaniem konieczne jest zminimalizowanie wysiłku fizycznego, wyeliminowanie z diety szkodliwych, ciężkich pokarmów. Krew pobierana jest z żyły na pusty żołądek, można ją pić 4 godziny przed pobraniem materiału.

Co zrobić z wysoką bilirubiną?

Aby zmniejszyć stężenie enzymu wątrobowego, konieczne jest zidentyfikowanie i wyeliminowanie choroby podstawowej, która spowodowała wzrost wydajności. W leczeniu za pomocą zintegrowanego podejścia - leczenie farmakologiczne, dieta, metody fizjoterapii.

Fototerapia jest zalecana w celu stabilizacji bilirubiny i jest bezpieczna nawet dla najmniejszych.

Bilirubina jest wyższa niż normalnie - jak leczyć:

  1. Terapia infuzyjna - dożylnie wstrzykiwane są specjalne roztwory w celu usunięcia zatrucia, oczyszczenia organizmu.
  2. Fototerapia - napromieniowanie lampami niebieskimi, co przyspiesza proces przekształcania bilirubiny pośredniej w linię prostą, metoda jest bezpieczna nawet dla małych dzieci.
  3. Przepisywanie leków w celu wyeliminowania objawów choroby podstawowej.
  4. Korekta żywienia.

Przy niewielkim wzroście wskaźników leczenie można przeprowadzić w domu, ciężkie formy leczy się w szpitalu.

Leczenie narkotyków

Jeśli stężenie bilirubiny jest podwyższone, do korekcji stosuje się różne leki, których działanie ma na celu wyeliminowanie nieprzyjemnych objawów i przywrócenie wątroby.

Hepatoprotector Karsil jest przepisywany w celu przywrócenia prawidłowego poziomu bilirubiny we krwi.

Jakie leki są przepisywane w celu zwiększenia stężenia bilirubiny:

  • hepatoprotektory - Carsil, Essentiale Forte;
  • Leki na bazie kwasu ursodeoksycholowego - Ursosan, Urdoksa, eliminują stany zapalne, upłynniają żółć, przyczyniają się do jej lepszego odpływu;
  • leki przeciwwirusowe - długo działające interferony, Ribaverin;
  • immunomodulatory - Taktivin, Timalin;
  • antybiotyki - neomycyna, wankomycyna;
  • leki żółciopędne - Allahol, Kholagol;
  • enzymy - Panzinorm, Festal;
  • enterosorbenty - Enterosgel;
  • glikokortykosteroidy - prednizolon, przepisywany dla wysokich poziomów bilirubiny bezpośredniej;
  • Fenobarbital - przepisywany na zespół Gilberta, inne poważne patologie wątroby.

Dieta ze wzrostem wydajności

Aby zmniejszyć stężenie pigmentu, konieczne jest zrewidowanie diety - dieta musi być wpisana na listę środków terapeutycznych.

  • warzywa i owoce w dowolnej formie;
  • niskotłuszczowe odmiany mięsa, ryb;
  • białka jajek;
  • kwaśne produkty mleczne;
  • gryka, ryż, płatki owsiane;
  • miód, dżem;
  • kompoty, herbaty ziołowe z rumianku, mięty i dziurawca.
  • tłuste, kwaśne, słone, ciężkie i śmieciowe przyprawy;
  • owoce morza;
  • nasycone buliony;
  • ser;
  • kakao, czekolada.
  • alkohol, napoje gazowane, kawa;
  • konserwy, wędzone mięso;
  • kapusta kiszona;
  • kasza jaglana;
  • produkty mączne, zwłaszcza ze śmietaną;

Jakie jest niebezpieczeństwo podwyższenia poziomu bilirubiny we krwi?

Dzięki szybkiemu leczeniu poziom bilirubiny można znormalizować bez żadnych niebezpiecznych skutków dla zdrowia.

Zwiększona bilirubina - niż grozi:

  • z nadmiernym nagromadzeniem pigmentu przenika do komórek, co prowadzi do ich śmierci - praca wszystkich systemów i narządów jest zaburzona;
  • encefalopatia;
  • hipowitaminoza;
  • przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego, powstawanie kamieni w woreczku żółciowym;
  • marskość wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, w wątrobie zachodzą patologiczne nieodwracalne procesy;
  • śpiączka.

Nieleczone podwyższone stężenie bilirubiny może prowadzić do powstawania kamieni żółciowych.

Szczególnie niebezpieczne jest znaczne odchylenie wskaźników od normy dla dzieci - rozwijają się odchylenia w rozwoju, ślepota i głuchota.

Zapobieganie

Aby uchronić się przed patologiami wątroby, trzustki i pęcherzyka żółciowego, musisz właściwie i regularnie jeść, pozbyć się uzależnień, monitorować wagę.

Monitoruj stan przewodu pokarmowego, aby zapobiec problemom z poziomem bilirubiny we krwi

Terminowa diagnostyka i leczenie chorób przewodu pokarmowego, wzmocnienie układu odpornościowego pomoże zapobiec wzrostowi bilirubiny.

Poziom bilirubiny jest jednym z głównych wskaźników wątroby, a wraz ze wzrostem wskaźników rozwija się ciężka patologia, ogólny stan zdrowia pogarsza się. Aby zmniejszyć wartości przestrzegania diety, przyjmuj leki, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Oceń ten artykuł
(6 ocen, średnia 4,67 z 5)

Zwiększona całkowita bilirubina, bezpośrednia lub pośrednia - przyczyny u dzieci i dorosłych, objawy i metody leczenia

Wraz z rozpadem białek zawierających hem w erytrocytach powstaje bilirubina - specjalny naturalny pigment o żółto-zielonym odcieniu. Jest to proces fizjologiczny związany ze zniszczeniem krwinek czerwonych, które służyły swojemu czasowi. Bilirubina występuje we krwi i żółci, a jej poziom jest ważnym wskaźnikiem analizy biochemicznej. Proces wymiany omawianego enzymu zachodzi stale w organizmie. Użyteczność wątroby zależy od poziomu tego pigmentu. Zwiększona bilirubina może wskazywać na zaburzenia czynności czerwonych krwinek lub odpływ żółci.

Co to jest bilirubina

Jest to produkt rozkładu hemoglobiny, cytochromu i mioglobiny - białek zawierających hem. Tworzenie się tego pigmentu żółciowego występuje w wątrobie. Cały proces jej metabolizmu obejmuje kilka etapów:

  1. Wraz ze strumieniem krwi pigment jest przenoszony do wątroby za pomocą nośnika, białka albuminy, które wiąże ten toksyczny związek.
  2. Na powierzchni hepatocytów oddziela się bilirubinę. Tutaj wchodzi do komórek wątroby, gdzie wiąże się z kwasem glukuronowym. Toksyczność enzymu znika i można go już rozpuścić w wodzie i wydalić z żółcią z organizmu.
  3. Następnie pigment wchodzi do jelita, przekształca się w urobilinogen, a następnie wydalany jest naturalnie wraz z kałem.
  4. Niewielka część enzymu jest wchłaniana i przenika do krwiobiegu. Te pozostałości są filtrowane przez wątrobę i wydalane z moczem.

Jeśli niektóre etapy zawiodą, wówczas krew zaczyna gromadzić ten pigment. Wykazuje właściwości toksyczne, dlatego cierpią narządy wewnętrzne. Biorąc pod uwagę charakterystykę procesu metabolizmu, bilirubinę dzieli się na:

  1. Pośrednie (niezwiązane, bezpłatne). Jest to produkt rozpadu substancji hemu. Jest toksyczny, łatwo przechodzi przez błonę komórkową. Odpowiedzialny za dostarczanie bilirubiny do wątroby, gdzie jest neutralizowany.
  2. Bezpośredni (podłączony). Jest to już nietoksyczna bilirubina, która powstaje w wątrobie, a następnie wydalana z kałem. Ten rodzaj enzymu bierze udział w tworzeniu żółci.

Bez uwzględnienia wskazanych frakcji u ludzi określa się poziom bilirubiny całkowitej, ponieważ zwiększa się ona wraz ze wzrostem dowolnego ze składników. Ogólnie rzecz biorąc, pigment ten działa jako główny przeciwutleniacz komórkowy - substancja wiążąca wolne rodniki. Tak więc bilirubina spowalnia proces utleniania. Ponadto pomaga odzyskać uszkodzone czerwone krwinki.

Wskaźnik całkowitej bilirubiny

Ilość bilirubiny we krwi mierzy się w μmol / l. Aby określić nieprawidłowości, lekarze określili granice normalnych wartości tego enzymu. Wskaźniki różnią się dla każdego rodzaju pigmentu (pośredniego, bezpośredniego, ogólnego), wieku i płci osoby. U kobiet poziom jest nieco niższy w porównaniu z mężczyznami ze względu na mniejszą liczbę czerwonych krwinek we krwi. Ogólne wskaźniki bilirubiny w normie odzwierciedlają tabelę:

Całkowita bilirubina w surowicy, µmol / l

Dzieci starsze niż 1 miesiąc

Dzieci do 2 tygodnia życia

Szybkość bezpośredniej i pośredniej bilirubiny we krwi

Ilość frakcji bezpośredniej powinna wynosić około 25% całkowitej bilirubiny, a pośrednio około 75%. Wartości norm w poszczególnych laboratoriach czasami się różnią. Wyjaśnia to fakt, że stosowane są odczynniki o innych właściwościach lub modyfikowane są metody analizy. Różnice mogą wynosić od dziesiątych do 1 µmol / l. Ogólnie przyjęte standardy odzwierciedlają tabelę:

Dzieci starsze niż 1 miesiąc

Dzieci do 2 tygodnia życia

Podwyższony poziom bilirubiny we krwi

Określenie ilości bilirubiny jest konieczne, ponieważ po przekroczeniu normalnych wartości ten pigment żółciowy powoduje zatrucie organizmu. Prowadzi to do dysfunkcji ważnych narządów: mózgu, wątroby, serca, nerek. Pierwszy jest najbardziej wrażliwy na działanie pigmentu żółciowego. Stan, w którym poziom bilirubiny przekracza normalny poziom o 50 lub więcej µmol / l, nazywany jest hiperbilirubinemią.

Powody

Biorąc pod uwagę, który wskaźnik pigmentu bilirubiny jest podwyższony, rozróżnia się żółtaczkę hemolityczną, mechaniczną, miąższową i mieszaną. Często zdiagnozuj pierwsze trzy typy. Ponadto występuje pseudo-żółknięcie, w którym skóra gromadzi karoteny, co wiąże się z przedłużonym stosowaniem pomarańczy, marchwi lub dyni. Różnica między prawdziwą żółtaczką polega na tym, że nie tylko skóra staje się żółta, ale także błony śluzowe. Wzrost niektórych wskaźników pigmentu bilirubiny wskazuje na pewien rodzaj żółtaczki:

  • ogólne - miąższowe (wątrobowe);
  • bezpośredni - mechaniczny (subhepatic);
  • pośredni - hemolityczny (nadnatyczny).

Zwiększona całkowita bilirubina

Normy tego pigmentu żółciowego mają bardzo szerokie granice, ponieważ jego poziom może się wahać pod wpływem różnych zewnętrznych i wewnętrznych czynników patologicznych i fizjologicznych. Hiperbilirubinemia często występuje w następujących przypadkach:

  • po intensywnym wysiłku fizycznym;
  • przejadanie się;
  • długi post.

Jeśli całkowita bilirubina jest podwyższona, oznacza to uszkodzenie wątroby, które powoduje żółtaczkę wątrobową. Skóra staje się nasycona pomarańczowa lub jasnożółta. Taka hiperbilirubinemia występuje w następujących chorobach lub stanach:

  • zapalenie wątroby;
  • hepatoza;
  • pierwotna marskość żółciowa;
  • leptospiroza;
  • Zespół rotora - żółtaczka rodzinna;
  • guzy w wątrobie;
  • mononukleoza;
  • pylephlebitis;
  • systematyczne stosowanie alkoholu.

Bezpośredni

Jeśli wzrasta frakcja bezpośrednia, przyczyną jest proces zapalny w pęcherzyku żółciowym lub naruszenie procesu odpływu żółci, który zamiast jelita dostaje się do krwi. Warunek ten nazywany jest żółtaczką podtreniczną (obturacyjną, mechaniczną). Kolor skóry i błon śluzowych staje się żółty z zielonym lub szarym odcieniem. Jeśli poziom bilirubiny bezpośredniej jest podwyższony, u osoby można zdiagnozować następujące choroby lub stany:

  • kamica żółciowa - kamień lub kamienie żółciowe;
  • robaczyca;
  • zapalenie dróg żółciowych;
  • skurcze i anomalie dróg żółciowych;
  • Zespół Mirizziego, Dabin-Johnson;
  • atrezja dróg żółciowych;
  • przewlekłe zapalenie trzustki;
  • uraz pęcherzyka żółciowego;
  • post-zapalne lub pooperacyjne zwężenia;
  • rak przewodu żółciowego;

Pośrednie

Wzrost frakcji pośredniej obserwuje się przy przyspieszonym rozpadzie erytrocytów w śledzionie, wątrobie lub szpiku kostnym - hemolizie patologicznej, która jest charakterystyczna dla noworodków. Innym powodem jest mioliza (zniszczenie tkanki mięśniowej) z powodu urazów lub zapalenia mięśni. Podobnie jak hemoliza, nie jest ona związana z wątrobą i występuje nad nią, nawet w układzie krążenia, dlatego rozwijająca się żółtaczka nazywana jest nadpatyczną.

Jeśli pośrednia bilirubina jest podwyższona, skóra staje się jasnożółta z niebieskawym odcieniem. Przyczynami tego typu hiperbilirubinemii są następujące patologie lub stany:

  • dziedziczna niedokrwistość (niedobór żelaza);
  • zatrucie truciznami hemolitycznymi (ołów, rtęć, blady muchomor);
  • transfuzja krwi, niezgodna według grupy lub czynnik Rh;
  • ciąża wywołana przez rezus;
  • hormonalne środki antykoncepcyjne, NLPZ, przeciwgruźlicze, przeciwbólowe, przeciwnowotworowe;
  • choroby autoimmunologiczne - reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy;
  • posocznica, dur brzuszny, malaria;
  • Zespół Gilberta, Crigler-Nayar.

Dlaczego jest podwyższony u kobiet

Przyczyny wzrostu stężenia bilirubiny we krwi nie zależą od płci. U kobiet żółtaczka może wystąpić z powodu chorób lub stanów wymienionych powyżej. Ciążę można dodać do listy przyczyn hiperbilirubinemii u kobiet. Podczas noszenia dziecka wskaźnik pigmentu żółci wynosi 5,0–21,2 µmol / l. Liczby te nie różnią się zbytnio od tych, które powinny mieć kobiety niebędące w ciąży - 3,5-17,2 μmol / l.

Drobne odchylenia są dopuszczalne, jeśli przed poczęciem przyszła mama nie miała żadnych problemów zdrowotnych. W przeciwnym razie hiperbilirubinemia może wskazywać na możliwe choroby układu sercowo-naczyniowego. Wcześniej nie mogli się pokazać, ale ciąża je wywołała, ponieważ serce zaczęło pompować więcej krwi. Woreczek żółciowy i nerki kobiety doświadczają tego samego ciężkiego obowiązku podczas noszenia dziecka. Następujące patologie mogą być przyczynami hiperbilirubinemii podczas ciąży:

  • wczesna toksykoza;
  • choroba kamicy żółciowej;
  • cholestaza wewnątrzwątrobowa u kobiet w ciąży;
  • rzucawka i stan przedrzucawkowy;
  • ostra stłuszczenie wątroby.

U mężczyzn

Hiperbilirubinemia u mężczyzn może rozwijać się z tych samych powodów, co u kobiet, z wyjątkiem czynników ryzyka związanych z ciążą. U przedstawicieli silniejszej płci istnieją inni prowokatorzy żółtaczki. Są one związane z następującymi czynnikami charakterystycznymi dla mężczyzn:

  • więcej palą;
  • więcej kobiet pije alkohol;
  • mniejsza dbałość o higienę osobistą;
  • tatuaże są często wypełnione;
  • naruszają dietę.

U mężczyzn obserwuje się 2-3 razy częściej niż u kobiet zespół Gilberta. W tej patologii hiperbilirubinemia osiąga 80-100 µmol / l, przy czym przeważa frakcja pośrednia. Pozostałe przyczyny żółtaczki u mężczyzn nie różnią się od tych charakterystycznych dla kobiet:

  • zatrucie narkotykami;
  • przewlekła choroba wątroby;
  • brak witamin B12;
  • marskość wątroby;
  • choroba kamicy żółciowej;
  • przewlekły alkoholizm;
  • wirusowe zapalenie wątroby.

Noworodki

Wskaźniki pigmentu bilirubiny u dzieci nie pokrywają się z częstością dla dorosłych. Natychmiast po urodzeniu ilość tego enzymu jest prawie taka sama jak u osób dorosłych, ale w czwartym dniu życia jego poziom dramatycznie wzrasta. Można to zobaczyć na skórze niemowlęcia, które zmienia kolor na żółty. Nie trzeba się obawiać takiego stanu, ponieważ u noworodków powstaje fizjologiczna żółtaczka.

Hiperbilirubinemia u noworodków jest spowodowana tym, że pewna liczba czerwonych krwinek jest niszczona, aby zrobić miejsce dla nowej, już „dorosłej” hemoglobiny i płodu (płodu) - aby dać możliwość wydostania się z ciała. Jest to rodzaj reakcji adaptacji dziecka na nowe warunki życia. Tydzień później skóra dziecka nabiera normalnego odcienia, ponieważ poziom pigmentu bilirubiny zmniejsza się do 90 μmol / l.

Następnie wskaźniki i dochodzą do norm charakterystycznych dla osoby dorosłej. Oprócz żółtaczki fizjologicznej hiperbilirubinemia u noworodków może wystąpić w następujących przypadkach:

  • w słabych noworodkach;
  • u wcześniaków;
  • u dzieci urodzonych z patologią;
  • podczas konfliktu rezus między matką a dzieckiem;
  • jeśli poprzednie dziecko miało chorobę hemolityczną wymagającą fototerapii;
  • ze znacznymi siniakami lub krwiakiem mózgu;
  • przed utratą więcej niż 10% masy ciała od urodzenia, co jest związane z brakiem mleka u matki;
  • w dużych dzieciach;
  • z zespołem Criglera-Nayara;
  • jeśli matka ma cukrzycę;
  • z infekcjami dróg moczowych.

Objawy

Wyraźnym objawem hiperbilirubinemii jest żółtaczka skóry, twardówki i błon śluzowych. Wynika to z faktu, że pigment żółciowy przenika do krwi i tkanek ciała, co nadaje im ten kolor. Ponadto działa na zakończenia nerwowe, powodując poważne świąd u osoby. Na tle tych objawów mogą wystąpić następujące objawy:

  • nudności;
  • gorycz w ustach i odbijanie;
  • zmniejszony apetyt;
  • dyskomfort, ciężkość w prawym nadbrzuszu;
  • ciemnienie moczu do odcienia herbaty;
  • biały kolor kału;
  • ogólna słabość;
  • zawroty głowy;
  • zmęczenie;
  • drażliwość;
  • wzdęcia;
  • kołatanie serca;
  • ból głowy;
  • upośledzenie pamięci;
  • wzrost wielkości wątroby.

Niebezpieczeństwo podwyższonej bilirubiny we krwi

Konsekwencje hiperbilirubinemii dotyczą pracy wątroby, pęcherzyka żółciowego, układu nerwowego i trawiennego. Z powodu naruszenia procesu trawienia osoba rozwija hipowitaminozę. Z powodu wadliwej pracy wątroby, toksyny i żużle nie są wydalane z organizmu, co prowadzi do zatrucia. W pęcherzyku żółciowym powstają kamienie, po których rozwija się zapalenie pęcherzyka żółciowego. Hiperbilirubinemia jest niebezpieczna przez rozwój następujących patologii:

  • encefalopatia, której towarzyszą zaburzenia pamięci, zmieszana świadomość, słabość fizyczna;
  • utrata przytomności, aw ciężkich przypadkach śpiączka z powodu uszkodzenia tkanki mózgowej.

Hiperbilirubinemia jest podzielona na kilka stopni nasilenia, w zależności od tego, jak bardzo poziom bilirubiny przekracza normalne wartości:

  1. Nieistotne. Zwiększony pigment żółciowy do 50-70 µmol / l. Nie ma zagrożenia dla życia, nie obserwuje się ciężkiego zatrucia i uszkodzenia narządów wewnętrznych. Osoba może żyć w takim stanie przez długi czas, ale przyczyna hiperbilirubinemii powinna zostać wyjaśniona.
  2. Wyraźny. Tutaj stężenie wzrasta do 150-170 μmol / l. Stan jest niebezpieczny, ale nie krytyczny. Przy przedłużającym się postępie hiperbilirubinemia powoduje ciężkie zatrucie.
  3. Ciężki Poziom bilirubiny wzrasta do 300 µmol / l. Istnieje zagrożenie życia pacjenta z powodu ciężkiego zatrucia i zakłóceń narządów wewnętrznych.
  4. Niezwykle ciężki. Wskaźniki przekraczają poziom 300 µmol / l. Są niezgodne z życiem. Jeśli przyczyna nie zostanie naprawiona w ciągu kilku dni, będzie śmiertelna.

Jak leczyć

Hiperbilirubinemia nie jest osobną patologią, dlatego należy leczyć chorobę, która stała się podstawową przyczyną tego stanu. Jedyny sposób na normalizację poziomu pigmentu żółciowego i pozbycie się żółtaczki. Aby to zrobić, pacjent musi przejść serię testów: krew (ogólna i biochemiczna), testy czynności wątroby, wirusowe zapalenie wątroby. Dodatkowo możesz przepisać USG wątroby.

Po określeniu przyczyny hiperbilirubinemii lekarz wybiera schemat leczenia w zależności od rozpoznanej choroby. Oprócz terapii etiotropowej pacjentowi przepisuje się specjalną dietę. Leczenie uzależnione od narkotyków zależy od zidentyfikowanej przyczyny żółtaczki:

  • jeśli przepływ żółci jest zaburzony, stosuje się środki żółciopędne;
  • z wrodzonymi wadami czerwonych krwinek eliminuje tylko zewnętrzne objawy choroby;
  • w przypadku zakaźnego charakteru bilirubinemii zaleca się leczenie antybiotykami, lekami immunomodulującymi, przeciwzapalnymi i hepatoprotekcyjnymi;
  • w hemolizie erytrocytów wskazana jest terapia infuzyjna z podawaniem albuminy, glukozy i plazmaferezy;
  • żółtaczka fizjologiczna noworodków jest leczona fototerapią, w której dzięki promieniowaniu ultrafioletowemu skóry wiąże się wolna toksyczna bilirubina i wydalana jest z organizmu.

Przygotowania

Leczenie hiperbilirubinemii ma na celu wyeliminowanie jej przyczyn. Pierwszy etap terapii odbywa się w szpitalu, aby lekarz mógł obserwować pacjenta. Ponadto, w przypadku żółtaczki miąższowej, może pojawić się krwawienie, więc pacjent może również potrzebować pomocy eksperta. W zależności od przyczyny hiperbilirubinemii przepisuje się następujące grupy leków:

  • Sorbenty i przeciwutleniacze. Pokazany w leczeniu żółtaczki na tle zatrucia. Leki te pomagają eliminować toksyny z organizmu i poprawiają metabolizm. W tej kategorii leków zastosowano węgiel aktywny i Enterosgel.
  • Rozwiązania detoksykacyjne. Podawany dożylnie z zatruciem. Często stosowany w połączeniu z sorbentami, glukozą i przeciwutleniaczami w celu usunięcia nadmiaru pigmentu żółciowego.
  • Choleretic. Służy do naruszenia odpływu żółci (z żółtaczką wątrobową). Efekt cholerytyczny ma leki Hovitol i Allohol.
  • Antybiotyki. Wymagany przez bakteryjną naturę żółtaczki, na przykład w przypadku posocznicy. Lekarz może przepisać antybiotyk z grupy penicylin, makrolidów lub cefalosporyn.
  • Hepatoprotektory. Mają pozytywny wpływ na funkcjonowanie wątroby. Stosowany w cholestazie nieobciążającej, gdy stagnacji żółci nie towarzyszy tworzenie się kamieni żółciowych. Przykładem jest lek Ursofalk, który jest stosowany w chorobach wątroby i woreczka żółciowego. W przypadku zapalenia wątroby zaleca się przyjmowanie Essentiale, Hofitol lub Kars.
  • Enzymy Wymagane w celu złagodzenia stanu zapalnego i upłynnienia żółci. Takie leki obejmują Festal, Panzinorm, Mezim.

Dieta

Podczas przyjmowania leków na hiperbilirubinemię wymagana jest specjalna dieta. Ma na celu złagodzenie stanu wątroby, pęcherzyka żółciowego i całego ciała. Musisz jeść często - do 6 razy dziennie w małych porcjach, które pozostawiają lekkie uczucie głodu po jedzeniu. Dieta powinna składać się głównie z pokarmów bogatych w pektyny i błonnik: popiół górski, porzeczki, owoce dzikiej róży, buraki, morele.

Codziennie powinno zawierać w menu jeden z rodzajów zbóż. Przy hiperbilirubinemii przydatna gryka, płatki owsiane i ryż. Następujące produkty mają również pozytywny wpływ w przypadku żółtaczki:

  • warzywa gotowane na parze i gotowane;
  • białko jaja kurzego;
  • Herbaty ziołowe;
  • słodkie owoce;
  • niskotłuszczowe produkty mleczne;
  • chudy filet z mięsa;
  • Zupy z warzyw i deserów mlecznych;
  • cielęcina o niskiej zawartości tłuszczu, wołowina, królik;
  • chleb bez soli;
  • rzeka o niskiej zawartości tłuszczu (karaś, sandacz, szczupak, karp) i ryba morska (błękitek, dorsz, navaga, mintaj);
  • woda bez gazu;
  • marmolada, kochanie

Nie wolno używać produktów zawierających konserwanty i barwniki. Tłuszcz, smażone i gulasze, konserwy, wędzone mięsa, kiełbasy, smalec, wątroba i mózgi również nie są dozwolone w diecie z żółtaczką. Lista zabronionych produktów obejmuje następujące elementy:

  • chrzan, ocet, musztarda, przyprawy;
  • czosnek, rzepa, rzodkiewka, rzodkiewka, zielona cebula;
  • śmietana, tłusta śmietana i twaróg;
  • kakao, kawa;
  • kwaśne owoce - śliwka, cytrusy;
  • rośliny strączkowe, proso, kapusta biała (wzrost fermentacji w żołądku).

Powody wzrostu bilirubiny we krwi: co jest niebezpieczne i co wskazuje jego wzrost

Jednym z kluczowych kompleksów analizy biochemicznej krwi jest badanie metabolizmu pigmentów. Możesz to ocenić za pomocą wskaźników bilirubiny całkowitej i jej poszczególnych frakcji.

Co to jest bilirubina

Jest to pigmentowana substancja, która powstaje w ludzkim ciele i krąży tylko przez jedną ścieżkę wymiany. Jego kierunek obejmuje kilka kolejnych ogniw cyklu bilirubiny.

Wśród nich wyróżniają się:

  1. Tworzenie się bilirubiny. Występuje w śledzionie, gdy czerwone krwinki, które zakończyły cykl życia, zostały zniszczone. Całkowita bilirubina powstaje podczas rozpadu hemoglobiny. W żyle śledzionowej jest ona przesyłana do krążenia ogólnoustrojowego. W żyle wrotnej jest doprowadzany do wątroby, w której jest neutralizowany.
  2. Koniugacja Proces ten opiera się na połączeniu bilirubiny z kwasem glukuronowym w wątrobie. Jest to konieczne do neutralizacji bilirubiny we krwi, ponieważ substancja jest bardzo toksyczna.
  3. Wnioskowanie. Związana bilirubina (skoniugowana) w wątrobie jest mniej toksyczna, więc można ją szybko usunąć z organizmu. Dzieje się tak poprzez jego wydalanie wraz z żółcią z wątroby do dwunastnicy. Większość produkcji w postaci sterkobiliny z kałem. Część wchłaniana w jelicie cienkim jest wydalana w postaci urobiliny przez nerki wraz z moczem.

Rodzaje bilirubiny

Bilirubina substancji jest reprezentowana w organizmie w postaci kilku frakcji:

  1. Frakcja pośrednia to pigment żółciowy. Frakcja pośrednia jest nierozpuszczalna w wodzie i może przenikać przez błonę komórkową. Ta właściwość wyjaśnia efekt toksyczny. Ta frakcja jest syntetyzowana w układzie siateczkowo-śródbłonkowym w wyniku enzymatycznej transformacji klejnotu utworzonego podczas rozpadu hemoglobiny. Następnie substancja wiąże się z białkami, zazwyczaj albuminą, i znajduje się w wątrobie.
  2. Frakcję bezpośrednią (wolną) tworzy się w wątrobie przez połączenie z kwasem glukuronowym. Ta reakcja pozwala pigmentowi na uzyskanie właściwości rozpuszczalnych w wodzie, jak również na wejście do dwunastnicy wraz z żółcią. Dalsze zmiany bilirubiny przechodzi w przewodzie pokarmowym. Mała jego część wraca do krwi, po czym jest wydalana z moczem po filtracji w nerkach. Zasadniczo przekształca się on w sterkobilinę, która jest częścią kału i nadaje mu charakterystyczny kolor.
  3. Bilirubina całkowita w analizie biochemicznej krwi - wynik dodania stężenia frakcji wolnych i pośrednich. Wartość tego wskaźnika jest główną wytyczną przy ocenie wymiany bilirubiny, pomaga ustalić możliwość określenia wskaźników poszczególnych frakcji. Jeśli całkowita bilirubina jest prawidłowa, dalsze badanie frakcji bilirubiny nie jest właściwe. Jeśli wskaźnik ten zostanie zwiększony, należy dokładnie przestudiować poszczególne frakcje substancji, aby określić przyczyny wzrostu poziomów bilirubiny.
Jak powstaje i uzyskuje się bilirubinę?

Badanie krwi na bilirubinę

Analizę biochemiczną wykonuje się na pusty żołądek, próbkę pobiera się z żyły. Aby uzyskać wiarygodne wyniki, należy zrezygnować z alkoholu i tłustych potraw przez co najmniej 24 godziny.

Na wynik wpływa również:

  • Ciąża;
  • Niektóre leki wpływające na układ krzepnięcia (heparyna, warfaryna, aspiryna);
  • Przejadanie się lub ścisła dieta;
  • Choleretic Zioła;
  • Napoje z kofeiną.

Zazwyczaj badanie krwi w celu określenia wskaźnika bilirubiny wykonuje się w następujących przypadkach:

  • Jeśli wystąpią objawy żółtaczki (dotyczy to również noworodków);
  • W celu zdiagnozowania czynności wątroby w marskości, guzach, zapaleniu wątroby;
  • W obecności zapalenia trzustki lub kamicy żółciowej;
  • W przypadku zatrucia i różnych efektów toksycznych;
  • Wraz z rozwojem choroby hemolitycznej;
  • Jako kontrola skuteczności terapii.

Ocena stanu wymiany bilirubiny umożliwia analizę biochemiczną. Definiuje wskaźniki bilirubiny całkowitej, bezpośredniej (wolnej) i pośredniej.

Bilirubina

W ogólnym zdrowiu człowieka główna część bilirubiny, która powstaje podczas rozpadu białek w tkankach śledziony, szpiku kostnego i węzłów chłonnych, jest wydobywana z organizmu żółcią, tylko niewielka część przenika do krwi.

Zwiększony rozpad białek hemowych, zaburzenia czynności wątroby i naruszenie odpływu żółci prowadzą do wzrostu liczby bilirubiny - hiperbilirubinemii, po osiągnięciu pewnych progów stężenia, którym towarzyszy żółtaczka. Jakie są przyczyny wzrostu stężenia bilirubiny, jakie jest niebezpieczeństwo tego stanu i jak leczy się i zapobiega hiperbilirubinemii?

Co to jest bilirubina?

Bilirubina jest rodzajem chemicznego związku pigmentowego. To właśnie ten element nadaje żółci i kału charakterystyczny kolor, ponieważ w czystej postaci bilirubina jest brązowawym kryształem.

Bilirubina działa toksycznie na komórki nerwowe, stając się czynnikiem rozwoju charakterystycznej encefalopatii, żółtaczki jądrowej. Koniugacja lub proces chemicznego wiązania wolnej bilirubiny odbywa się w tkankach wątroby. Dezintegracja erytrocytów, która występuje głównie w tkankach śledziony, zapewnia uwalnianie dużej ilości wolnej bilirubiny przez żyły wrotne wraz z przepływem krwi do wątroby. Biochemiczne procesy „wiązania”, transformacji bilirubiny w komórkach wątroby powodują zmniejszenie jej toksycznego działania na tkanki i narządy.

Różne rodzaje bilirubiny

W ludzkim ciele bilirubina występuje w postaci dwóch odmian, frakcji żółciowych: sprzężonej, związanej lub bezpośredniej bilirubiny oraz pośredniej lub wolnej bilirubiny. W badaniu biochemicznym składników krwi ilość bilirubiny można obliczyć w formie ogólnej dla obu frakcji (bilirubina całkowita), gdy norma zostanie przekroczona lub jeśli istnieją wskazania, przepisuje się wskaźniki każdej frakcji oddzielnie.

Bilirubina pośrednia jest stale produkowana: codziennie rozkład czerwonych krwinek uwalnia prawie 300 miligramów bilirubiny. Działając poprzez krwiobieg w tkance wątroby, pośrednia bilirubina jest przekształcana przez procesy biochemiczne, których kulminacją jest sprzężenie z kwasem glukuronowym i tworzenie związanej bilirubiny.
Bilirubina pośrednia jest toksyczna dla tkanek i narządów. Łatwo przenika do komórek, sprzęga się z tłuszczami i przyczynia się do zakłócenia oddychania komórkowego i metabolizmu, tworzenia białka, transportu jonów potasu. Zwiększone stężenie bilirubiny pośredniej jest szczególnie niebezpieczne dla najbardziej wrażliwej tkanki mózgowej.

Całkowity bilirubina wzrosła

Co jest uważane za zwiększoną ilość bilirubiny? Wskaźniki różnią się w zależności od wieku osoby: najwyższe wskaźniki bilirubiny, nie towarzyszące chorobie i dysfunkcji, obserwuje się u niemowląt, z powodu procesu przyspieszonego rozpadu erytrocytów płodowych, w dużej liczbie zawartej we krwi płodu i noworodka. Żółtawy kolor skóry i twardówki u dzieci w pierwszych tygodniach po urodzeniu jest wynikiem tymczasowego wysokiego stężenia bilirubiny.

Proces zwiększonej produkcji bilirubiny zwykle kończy się w miesiącu dziecka, po którym wskaźniki normatywne prawie odpowiadają normom dla ciała dorosłego.
Jaka jest norma bilirubiny określona dla różnych okresów wiekowych?

Przyczyny podwyższonej bilirubiny we krwi

Główna wartość diagnostyczna dla dysfunkcji i chorób przekracza standardy bilirubiny obu frakcji. Próg patologiczny hiperbilirubinemii wynosi 34 μm na 1 l krwi, przy takim stężeniu żółtaczka rozwija się jako zespół. Nagromadzenie pigmentu żółciowego w tkance podskórnej, twardówce, powierzchniach śluzowych prowadzi do żółtaczki. Wbrew powszechnemu przekonaniu żółtaczka nie jest synonimem zapalenia wątroby typu B, chociaż może występować jako część kompleksu objawowego tej choroby. W różnych chorobach i patologiach przejawy żółtaczki mają cechy charakterystyczne dla każdego indywidualnego przypadku.
Podwyższony poziom bilirubiny, zwłaszcza gdy znacznie przekracza normę, jest oznaką zagrażającego zdrowiu, aw niektórych przypadkach warunku życia.
Podziel się przyczynami wzrostu frakcji wolnej i związanej.

Jeśli poziom bilirubiny bezpośredniej jest podwyższony, może powodować choroby, takie jak:

  • ostre wirusowe zapalenie wątroby A, B, wtórne zapalenie wątroby w chorobach zakaźnych, takich jak mononukleoza;
  • przewlekłe zapalenie wątroby typu C, autoimmunologiczna etiologia zapalenia wątroby;
  • bakteryjna etiologia zapalenia wątroby z brucelozą, leptospiroza;
  • konsekwencje zatrucia produktami spożywczymi, lekami (niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi itp.);
  • żółtaczka ciążowa u kobiet w ciąży;
  • guzy w wątrobie;
  • niektóre nieprawidłowości genetyczne i zespoły, które są czynnikami rozwoju żółtaczki dziedzicznej.

W większości przypadków bilirubina bezpośrednia przekracza normy dla chorób i stanów związanych z uszkodzeniem tkanki wątroby.
Choroby towarzyszy wzrost stężenia bilirubiny pośredniej:

  • niektóre rodzaje wrodzonej niedokrwistości hemolitycznej;
  • niedopasowanie grupy krwi, czynnik Rh w oddawaniu krwi i jej składników;
  • autoimmunologiczne, wynikające z rozwoju choroby autoimmunologicznej (toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów) niedokrwistość hemolityczna;
  • choroby o etiologii zakaźnej (posocznica ogólna, gorączka malaryczna, dur brzuszny);
  • niedokrwistość hemolityczna wywołana niekontrolowanym podawaniem leków (kwas acetylosalicylowy, insulina, grupa cefalosporyn, penicyliny, niesteroidowe leki przeciwzapalne);
  • niedokrwistość hemolityczna o toksycznej etiologii (zatrucie ukąszeniami węży, użycie grzybów, kontakt z arsenem, siarczanem miedzi, truciznami itp.);
  • choroby dziedziczne

Zdjęcie: Africa Studio / Shutterstock.com

Przyczyny podwyższonej bilirubiny we krwi

W przypadku nieprawidłowych funkcji wątroby, które uniemożliwiają koniugację, nadmierne wytwarzanie pigmentu żółciowego w organizmie lub trudności w przepływie żółci, zawartość bilirubiny w surowicy zaczyna wzrastać. Przyczyny wysokiej bilirubiny wykrywanej w analizie składników krwi są różne, ale zawsze mają bezpośrednią korelację z jej nadmierną produkcją lub dysfunkcjami w układzie wątrobowo-żółciowym.

Nagromadzenie bilirubiny w miarę wzrostu stężenia manifestuje się w kilku etapach. Po pierwsze, na twardówce oka pojawia się żółtawy odcień, następnie pojawia się zażółcenie błony śluzowej jamy ustnej, w następnym etapie żółknięcie rozprzestrzenia się na twarz, dłonie, podeszwy i pokrywa resztę ciała. Częstym objawem towarzyszącym żółtaczce z hiperbilirubinemią jest świąd.

Żółta skóra niekoniecznie musi być oznaką zwiększonej bilirubiny. Ta cecha pigmentacji może wystąpić przy nadmiernym nagromadzeniu karotenu, na przykład przy nadmiernym spożyciu marchwi i pomidorów. Żółtość skóry jest zawarta w objawach cukrzycy, gipoteriozowa. Cechą charakterystyczną jest niezmienność koloru twardówki.

Rodzaje żółtaczki w zależności od przyczyny wysokiej bilirubiny

Podwyższony poziom wolnej i bezpośredniej bilirubiny jest wykrywany w wyniku jednego lub kilku czynników wywołujących hiperbilirubinemię:

  • zwiększenie liczby czerwonych krwinek, przyspieszenie procesu niszczenia czerwonych krwinek;
  • nie bezpłatne wycofanie żółci;
  • patologie procesu przetwarzania i / lub wydalania pigmentu żółciowego.

Zwiększyć liczbę lub przyspieszyć proces niszczenia czerwonych krwinek

Zwiększony rozpad krwinek czerwonych powoduje rozwój żółtaczki hemolitycznej, któremu towarzyszy nadmiar standardów dla bilirubiny pośredniej. Ten stan występuje z dziedzicznymi wadami czerwonych krwinek, jak również ze znacznymi krwotokami (rozległe krwiaki, zawały tkanki płuc), niektórymi chorobami zakaźnymi, nowotworami złośliwymi, zatruciami, a także z niedopasowaniem pomiędzy grupą krwi a czynnikiem Rh u dawcy i biorcy lub u matki i płód.
Żółtaczka hemolityczna objawia się następującymi objawami:

  • cytrynowo-żółty odcień twardówki, błon śluzowych, powłok skórnych;
  • blada skóra w wyniku niedokrwistości;
  • zwiększona objętość śledziony, której towarzyszy ból w lewym podżebrzu;
  • ciemny kolor moczu i kału z powodu wysokiego stężenia urobiliny;
  • ogólne pogorszenie stanu zdrowia spowodowane brakiem natlenienia (ból głowy, przyspieszenie bicia serca, zwiększone zmęczenie), może zwiększyć temperaturę do wskaźników podgorączkowych.

Zaburzenia odpływu żółci

Przy różnych zaburzeniach odstawienia tego płynu biologicznego z wątroby, sprzężona bilirubina zamiast wydalania z organizmu dostaje się do krwiobiegu, co przyczynia się do rozwoju tak zwanej żółtaczki pod-wątrobowej. Do najczęstszych przyczyn zaburzeń odpływu żółci należą:

  • występowanie przeszkód w przewodach żółciowych (kamienie żółciowe, guzy, patologia tkanek, pasożyty);
  • urazy, guzy, ściskanie dróg żółciowych;
  • choroby zapalne dróg żółciowych, prowokujące stwardnienie przewodu;
  • wrodzone patologie dróg żółciowych.

Żółtaczkowa żółtaczka objawia się następującym kompleksem objawów:

  • ciężkie zażółcenie twardówki, skóry, błon śluzowych;
  • uczucie świądu o różnym nasileniu, od łagodnego do nie do zniesienia;
  • objawy naruszenia przewodu pokarmowego - wzmożone wzdęcia, nudności, niestrawność, brak apetytu, wyrzucanie pokarmu z żołądka do przełyku itp.;
  • kolor odchodów w tego typu żółtaczce jest jasny, prawie biały, co jest związane ze zmniejszoną ilością stercobiliny, mocz jest ciemny;
  • ból w prawym nadbrzuszu.

W przypadku tego typu żółtaczki badania krwi ujawniają nadmiar stężenia związanego bilirubiny.

Z jakiegokolwiek powodu warto pamiętać, że nasilenie zewnętrznych objawów hiperbilirubinemii zależy nie tylko od stadium choroby lub patologii, ale także od cech skóry, budowy ciała i powiązanych objawów. Tak więc, wraz ze zwiększonym odkładaniem się tkanki tłuszczowej lub obrzękiem, zażółcenie skóry jest znacznie mniej zauważalne niż przy chudej budowie ciała.

Patologia procesu przetwarzania i wydalanie jako przyczyna wysokiej bilirubiny

Zaburzenia procesu metabolizmu i wydalanie bilirubiny są jednym z czynników przyczyniających się do stałego wzrostu jej stężenia. Wśród chorób i patologii rozróżnia się grupę żółtaczek dziedzicznych spowodowaną przez nieprawidłowości genetyczne i nabyte, powstające jako powikłanie chorób.

Zwiększona bilirubina w dziedzicznej żółtaczce

Etap przetwarzania wątroby składa się z sprzęgania wolnej bilirubiny, transportu i usuwania. Naruszenia tego procesu mogą być związane z patologiami genetycznymi w następujących chorobach:

  • Zespół Gilberta jest najczęstszą patologią spowodowaną niedoborem enzymu, który zapobiega koniugacji bilirubiny w komórce wątroby. Uważa się, że ta forma hiperbilirubinemii występuje najłatwiej, może przebiegać bezobjawowo z epizodami zaostrzenia z powodu stresujących sytuacji, chorób, urazów, nadmiernego obciążenia wątroby (nadużywanie alkoholu, tłuste potrawy, pikantne potrawy itp.). Częstotliwość występowania w populacji zależy od regionu: na przykład wśród populacji europejskich zespół Gilberta jest zarejestrowany u 3-5 na 100 osób, w krajach kontynentu afrykańskiego liczba ta sięga prawie 40%. Rokowanie choroby jest korzystne, przy czym nie jest wymagane przestrzeganie zasad zapobiegania zaostrzeniom;
  • Zespół Crigler-Nayar;
  • Syndrom Sabina-Johnsona.

Nabyta żółtaczka

Nabyta żółtaczka jest jednym z najczęstszych typów zespołu objawów żółtaczki. Występuje żółtaczka nad wątrobą, w której nadmiar bilirubiny nie może być przetwarzany przez wątrobę i żółtaczkę wątrobową lub miąższową.

W żółtaczce miąższowej uszkodzenie miąższu i przewodów żółciowych prowadzi do upośledzenia wychwytu, wiązania i wydalania bilirubiny, a jej odwrotny przepływ do surowicy krwi podczas stagnacji żółci. Tej patologii towarzyszy podwyższona bilirubina bezpośrednia we krwi. Dlaczego występuje żółtaczka wątrobowa?

Najczęstszą przyczyną żółtaczki w wątrobie są choroby wątroby. Wśród nich są marskość wątroby i zapalenie wątroby o różnej etiologii.

Marskość wątroby może być wynikiem różnych chorób, a także uzależnienia od alkoholu i innych toksycznych skutków dla organizmu. Jest to stan wątroby, w którym następuje zmiana w tkankach, pogwałcenie histoarchitektury miąższu. Normalna tkanka wątroby jest zastępowana przez tkankę łączną, dopływ krwi jest zaburzony, a żółć jest transportowana przez naczynia włosowate. Procesy te rozwijają się w wyniku uszkodzenia lub śmierci komórek wątroby.

Podczas wymiany tkanki wątroby narząd łączący nie jest w stanie w pełni funkcjonować, w tym wykonywać funkcję sprzęgania i wydalania bilirubiny. Najczęściej marskość rozwija się w późniejszych stadiach zapalenia wątroby, a także w ciężkim alkoholizmie.

Obraz kliniczny marskości obejmuje żółtaczkę miąższową z charakterystycznymi dodatkowymi objawami: zwiększona wątroba, śledziona, wyraźny świąd, wodobrzusze brzuszne, zmiany żylakowe w żyłach przełyku, jelita.

Niewydolności wątroby z postępującą marskością wątroby towarzyszy uszkodzenie tkanki mózgowej, zmniejszone krzepnięcie krwi, krwotok wewnętrzny i rozległe krwawienie.

Zapalenie wątroby jako choroba, której towarzyszy żółtaczka wątrobowa, może mieć różne etiologie. Proces zapalny w wątrobie w zapaleniu wątroby może być wynikiem infekcji wirusowej, choroby autoimmunologicznej, uszkodzenia toksycznego lub zatrucia alkoholowego.

Istnieje ostre i przewlekłe stadium zapalenia wątroby. Wśród najczęstszych ostrych zakaźnych wirusowych zapalenia wątroby powodowanych przez różne wirusy zapalenia wątroby. Typowe objawy zakaźnego zapalenia wątroby obejmują:

  • obraz ogólnego zatrucia organizmu: nudności, bóle głowy, gorączka itp.;
  • bóle mięśni, stawów;
  • ból w prawym nadbrzuszu podczas omacywania lub samorzutnie;
  • żółta twardówka, skóra o różnym nasileniu;
  • przebarwienie kału, moczu;
  • charakterystyczna zmiana obrazu krwi wykryta podczas diagnostyki laboratoryjnej.

Postępowi choroby może towarzyszyć przejście do stadium przewlekłego, degeneracja tkanki wątroby, uszkodzenie tkanki mózgowej (encefalopatia wątrobowa), połączenie niewydolności wątroby i nerek, co może być śmiertelne.

Bilirubina jako przyczyna żółtaczki u noworodków

Żółtaczka noworodka, która jest przyczyną niepokoju wielu młodych rodziców, odnosi się do fizjologicznych zjawisk adaptacji ciała dziecka do życia poza matką. Żółtaczka fizjologiczna noworodków jest również przejawem hiperbilirubinemii. Po urodzeniu hemoglobina obecna we krwi płodowej rozpada się, zastępując ją nową formą hemoglobiny. Procesowi temu towarzyszy częściowy rozpad krwinek czerwonych, aw rezultacie wzrost ilości bilirubiny. Najczęstszą przyczyną żółtaczki u dzieci w okresie niemowlęcym jest bilirubina, którą wątroba z powodzeniem przekłada się na spójną formę przez kilka dni bez konsekwencji dla zdrowia dziecka.

Zdjęcie: Paul Hakimata Photography / Shutterstock.com

Z reguły najwyższe stężenie bilirubiny u niemowląt odnotowuje się przez 3-5 dni, po czym wskaźniki zaczynają spadać niezależnie.
Jednak żółtaczka fizjologiczna u dzieci nie zawsze przechodzi sama i bez konsekwencji. W przypadku przekroczenia wskaźników konieczne jest określenie przyczyny i terminowej eliminacji czynnika hiperbilirubinemii i terapii objawowej. Dzięki zwiększonej zawartości nieskoniugowanej bilirubiny frakcja ta jest w stanie przeniknąć przez barierę krew-mózg i spowodować rozwój takiego stanu, jak żółtaczka jądrowa, uszkodzenie jąder mózgu, stan zagrażający poważnym problemom zdrowotnym i śmierci.
Jaki czynnik może powodować rozwój patologicznej postaci hiperbilirubinemii u noworodka? Czynniki, które wywołują rozwój tego stanu, to wcześniactwo płodu, konflikt Rh u matki i dziecka, wrodzone patologie dróg żółciowych, wątroby itp. Przy niedostatecznym odżywianiu w pierwszych dniach życia, patologie jelit lub skurcz utrudniają wypróżnianie, nieprawidłowości układu moczowego bilirubina może również osiągać wartości krytyczne na tle żółtaczki fizjologicznej noworodków.

Zmniejszona bilirubina

Jako wskaźnik, bilirubina we krwi jest markerem nie tylko funkcji wątroby, ale także procesów hemolizy, ekstrakcji żółci, stanu wielu narządów i tkanek. Pomimo powszechnego przekonania, żółtaczka jest nie tylko objawem zapalenia wątroby, a także nie wymaga leczenia i interwencji medycznej we wszystkich przypadkach. Występują przemijające warunki fizjologiczne, którym towarzyszy zażółcenie skóry, twardówki i zwiększenie stężenia bilirubiny (żółtaczka fizjologiczna noworodka, żółtaczka kobiet w ciąży), które występują pod nadzorem lekarza iw większości przypadków przechodzą niezależnie. W zespole Gilberta większość pacjentów potrzebuje tylko środków zapobiegawczych i wspomagającej terapii enzymatycznej.

Ale w wielu innych przypadkach żółtaczka, podobnie jak inne objawy zwiększonej koncentracji bilirubiny, wskazuje na rozwijającą się chorobę lub proces patologiczny. Identyfikacja czynnika, dzięki któremu bilirubina jest nadmiernie wytwarzana, określenie natury procesu patologicznego decyduje o wyborze metod terapii.
W żółtaczce hemolitycznej, spowodowanej przyspieszonym lub nasilonym rozpadem komórek krwi, uciekł się do metod infuzji: wprowadzenie roztworów glukozy, albuminy, plazmaferezy. Postępująca żółtaczka fizjologiczna noworodków we wczesnych stadiach może być skutecznie leczona promieniowaniem ultrafioletowym (fototerapia), które sprzyja koniugacji wolnej bilirubiny.

Wysoka nieskoniugowana bilirubina - wskazanie do przepisywania leków, które zwiększają aktywność enzymów wątrobowych.
Samokontrola i stosowanie leków lub alternatywnego („popularnego”) leku z wynikami badań niepożądanych bilirubiny jest niebezpieczne nie tylko z powodu nieprawidłowej autodiagnozy i braku wyników, ale także znacznego pogorszenia stanu zdrowia.