Image

Analogowe tablety Siofor

Siofor (tabletki) Ocena: 63

Producent: Berlin-Chemie / Menarini Pharma GmbH (Niemcy)
Formy wydania:

  • Tab. 500 mg, 60 szt.; Cena od 271 rubli
Ceny Siofor w aptekach internetowych
Instrukcje użytkowania

Siofor to niemiecki preparat tabletkowy przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 2. Chlorowodorek metforminy stosuje się jako składnik aktywny w dawce od 500 do 1000 mg. Sprzedawane w kartonach po 60 tabletek.

Analogi leku Siofor

Analogowe tańsze od 161 rubli.

Producent: Merck Sante SA (Francja)
Formy wydania:

  • Tabletki 500 mg, 30 szt.; Cena od 110 rubli
  • 1000 mg tabletki, 30 szt.; Cena od 185 rubli
Ceny Glucophage w aptekach internetowych
Instrukcje użytkowania

Francuski lek do leczenia cukrzycy typu 2. Sprzedawane w tabletkach zawierających od 500 do 1000 mg metforminy jako jedynego składnika aktywnego. Istnieją przeciwwskazania, więc przed przyjęciem Glyukofazh koniecznie trzeba skonsultować się ze specjalistą.

Analogowe tańsze od 93 rubli.

Producent: Hemofarm A.D. (Serbia)
Formy wydania:

  • Tab. 500 mg, 60 szt.; Cena od 178 rubli
  • 1000 mg tabletki, 30 szt.; Cena od 185 rubli
Ceny metformin w aptekach internetowych
Instrukcje użytkowania

Metformina jest serbskim lekiem hipoglikemicznym do użytku wewnętrznego. Tabletki zawierają ten sam składnik aktywny w dawce 500 lub 850 mg. Jest przepisywany w leczeniu cukrzycy typu 2 (u dorosłych), zwłaszcza w przypadkach otyłości.

Analogowe tańsze od 214 rubli.

Producent: Pharmstandard-Leksredstva (Rosja)
Formy wydania:

  • Tab. 50 mg, 30 szt.; Cena od 57 rubli
  • Tab. 50 mg, 60 szt.; Cena od 99 rubli
Ceny Formetin w aptekach internetowych
Instrukcje użytkowania

Formetin jest stosunkowo niedrogim substytutem Glucophage, zaprojektowanym w celu obniżenia poziomu glukozy we krwi. Dostępny w tabletkach o zawartości 0,5, 0,85 lub 1 g metforminy. Może powodować zaburzenia trawienia, wysypki skórne; w przypadku przedawkowania hipoglikemia i laktacydoza mogą być śmiertelne.

Metformina (Siofor, Glyukofazh)

Istnieją przeciwwskazania. Przed rozpoczęciem skonsultuj się z lekarzem.

Nazwy handlowe za granicą (za granicą) - Glucophage, Riomet, Fortamet, Glumetza, Obimet, Gluformin, Dianben, Diabex, Diaformin.

Inne leki do leczenia cukrzycy typu 2 tutaj.

Wszystkie leki stosowane w endokrynologii są tutaj.

Zadaj pytanie lub zostaw recenzję na temat leku (nie zapomnij podać nazwy leku w tekście wiadomości) tutaj.

Leki zawierające metforminę (metformina, kod ATX (ATC) A10BA02):

Glyukofazh (original Metformin) - oficjalne instrukcje użytkowania. Lek jest receptą, informacja jest przeznaczona tylko dla pracowników służby zdrowia!

Grupa kliniczno-farmakologiczna:

Doustny lek hipoglikemiczny

Działanie farmakologiczne

Doustny lek hipoglikemiczny z grupy biguanidów.

Glyukofazh® zmniejsza hiperglikemię, nie prowadząc do rozwoju hipoglikemii. Nie stymuluje wydzielania insuliny i nie ma działania hipoglikemicznego u zdrowych osób.

Zwiększa wrażliwość receptorów obwodowych na insulinę i stymuluje wychwyt glukozy przez komórki mięśniowe. Hamuje glukoneogenezę w wątrobie. Opóźnia wchłanianie węglowodanów w jelitach. Ma korzystny wpływ na metabolizm lipidów: obniża poziom cholesterolu całkowitego, triglicerydów i LDL.

Farmakokinetyka

Po zażyciu leku wewnątrz Metformina całkowicie wchłonięty z przewodu pokarmowego. Przy jednoczesnym posiłku wchłanianie metforminy zmniejsza się i jest opóźnione. Całkowita biodostępność wynosi 50-60%. Cmax w osoczu wynosi około 2 μg / ml lub 15 μmol i osiągane jest po 2,5 godzinie.

Metformina jest szybko rozprowadzana w tkankach ciała. Praktycznie nie wiąże się z białkami osocza.

W bardzo małym stopniu jest metabolizowany i wydalany przez nerki.

Klirens metforminy u zdrowych osób wynosi 400 ml / min (4 razy więcej niż CC), co wskazuje na aktywne wydzielanie kanalikowe.

T1 / 2 wynosi około 6,5 godziny.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

U pacjentów z niewydolnością nerek T1 / 2 zwiększa się ryzyko akumulacji metforminy w organizmie.

Wskazania do stosowania leku GLUCOFAGE®

  • cukrzyca typu 2 u dorosłych;
  • w połączeniu z insuliną w cukrzycy typu 2, zwłaszcza w ciężkiej otyłości z wtórną opornością na insulinę;
  • cukrzyca typu 2 u dzieci w wieku powyżej 10 lat (monoterapia, w połączeniu z insuliną).

Schemat dawkowania

Monoterapia i terapia skojarzona z innymi doustnymi środkami hipoglikemicznymi:

U dorosłych dawka początkowa wynosi 500 mg 2-3 razy dziennie po posiłku lub w jego trakcie. Być może dalszy stopniowy wzrost dawki, w zależności od poziomu glukozy we krwi.

Dawka dzienna podtrzymująca wynosi 1500-2000 mg na dobę. Aby zmniejszyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, dawkę należy podzielić na 2-3 dawki. Maksymalna dawka dobowa wynosi 3000 mg na dobę, podzielona na 3 dawki.

Powolne zwiększanie dawki może poprawić tolerancję leku na przewód pokarmowy.

Pacjenci przyjmujący metforminę w dawkach 2000-3000 mg na dobę mogą być przenoszeni do przyjmowania leku Glucophage® 1000 mg. Maksymalna zalecana dawka to 3000 mg na dobę, podzielona na 3 dawki.

W przypadku planowania przejścia na terapię Glyukofazh® z innego środka hipoglikemizującego, należy przerwać przyjmowanie innego leku i zacząć przyjmować Glyukofazh® w dawce wskazanej powyżej.

Kombinacje z insuliną:

Aby uzyskać lepszą kontrolę glikemii, metforminę i insulinę można stosować jako terapię skojarzoną.

Początkowa dawka Glucophage® w dawce 500 mg i 850 mg to 1 tabletka 2-3 razy dziennie; leku Glyukofazh® w dawce 1000 mg to 1 tabletka 1 raz dziennie. Dawka insuliny jest wybierana na podstawie wyników pomiaru stężenia glukozy we krwi.

U dzieci w wieku powyżej 10 lat Glyukofazh® można stosować zarówno w monoterapii, jak iw połączeniu z insuliną. Dawka początkowa wynosi 500 mg 2-3 razy dziennie po posiłku lub w trakcie posiłku. Po 10-15 dniach dawkę należy dostosować na podstawie wyników pomiaru stężenia glukozy we krwi. Maksymalna dawka dobowa wynosi 2000 mg, podzielona na 2-3 dawki.

U pacjentów w podeszłym wieku, z powodu możliwego zmniejszenia czynności nerek, dawkę metforminy należy dobierać w ramach regularnego monitorowania wskaźników czynności nerek (kontrola stężenia kreatyniny w surowicy co najmniej 2–4 razy w roku).

Efekty uboczne

Częstość występowania działań niepożądanych oszacowano w następujący sposób: bardzo często (≥1 / 10), często (> 1/100, 1/1000, 1/10 000,

Siofor ® 500 (Siofor ® 500)

Aktywny składnik:

Treść

Grupa farmakologiczna

Obrazy 3D

Skład i forma uwalniania

w blistrze 10 szt.; w pudełku 3, 6 lub 12 pęcherzyków.

w blistrze 15 szt.; w pudełku 2, 4 lub 8 pęcherzyków.

Opis postaci dawkowania

Siofor ® 500: białe okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.

Siofor ® 850: białe, podłużne tabletki powlekane, z dwustronnym nacięciem do podziału.

Charakterystyczny

Środek hipoglikemiczny z grupy biguanidów.

Działanie farmakologiczne

Wzmacnia wykorzystanie glukozy przez mięśnie, opóźnia wchłanianie jej (i innych węglowodanów) z przewodu pokarmowego, hamuje glukoneogenezę w wątrobie, zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę i zmniejsza jej inaktywację.

Farmakodynamika

Zmniejsza poziom glukozy we krwi. Powoduje znaczne zmniejszenie masy ciała u pacjentów z cukrzycą cierpiących na otyłość, zmniejsza apetyt. Ma właściwości obniżające poziom lipidów i właściwości antyfibrynolityczne.

Farmakokinetyka

Dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego.

Wskazania lek Siofor ® 500

Cukrzyca typu 2 (niezależna od insuliny), zwłaszcza na tle otyłości (z niedostateczną kompensacją metabolizmu przez dietę i ćwiczenia).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość, cukrzyca typu 1 (zależna od insuliny), całkowite zaprzestanie endogennego wydzielania insuliny w cukrzycy typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, precoma cukrzycowa, śpiączka, zaburzenia czynności wątroby i nerek, niewydolność serca i układu oddechowego, ostra faza zawału mięśnia sercowego, ciężkie choroby zakaźne zawału mięśnia sercowego, poważne choroby zakaźne serca i niewydolność oddechowa, ostry zawał serca, zawał serca, ciężkie choroby zakaźne serca i układu oddechowego, ostry zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, ciężkie choroby zakaźne serca, urazy, stany z nasilonymi procesami próchnicy (na przykład w przypadku chorób nowotworowych), stany niedotlenienia, przewlekły alkoholizm, kwasica mleczanowa (w tym historia), zgodność z diety z ograniczeniem kalorii żywności (mniej niż 1000 kcal / dzień), wiek dzieci.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Przeciwwskazane. W momencie leczenia należy przerwać karmienie piersią.

Efekty uboczne

Ze strony przewodu pokarmowego: na początku terapii - metaliczny smak, nudności, utrata apetytu, wymioty, ból brzucha, biegunka (znikają w trakcie leczenia i nie wymagają przerwania).

Ze strony układu krwionośnego: niezwykle rzadki - rozwój niedokrwistości megaloblastycznej.

Ze strony skóry: bardzo rzadko - reakcje alergiczne skóry.

Inne: niezwykle rzadkie - kwasica mleczanowa.

Interakcja

Pochodne sulfonylomocznika, insulina, niektóre NLPZ (aspiryna), antybiotyki oksytetracykliny, beta-blokery, inhibitory MAO, inhibitory ACE wzmacniają działanie hipoglikemiczne. Glukokortykoidy; leki zawierające żeńskie hormony płciowe (środki antykoncepcyjne); hormony tarczycy; niektóre środki uspokajające i nasenne (pochodne fenotiazyny); leki moczopędne, pochodne kwasu nikotynowego osłabiają działanie hipoglikemiczne.

Przyjmowanie cymetydyny może zwiększać ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej.

Przyjmowanie alkoholu podczas leczenia lekiem zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych (hipoglikemia, kwasica mleczanowa).

Dawkowanie i podawanie

Wewnątrz, przed posiłkami, bez żucia, picie dużej ilości wody. Dawka ustalana indywidualnie w zależności od poziomu cukru we krwi.

Rozpocznij od dawki dziennej 1-2 tabletek. Siofora 500, następnie zwiększa się w odstępach około 1 tygodnia do średniej dziennej dawki 3 tab. Siofora 500. Maksymalna dawka dobowa - 6 tabletek. (Siofor 500). Jeśli dzienna dawka leku jest większa niż 1 karta., Jest podzielona na 2-3 dawki. Czas stosowania określa lekarz. Zabrania się dobrowolnego zwiększania dawki dziennej.

Zacznij od dawki dziennej - 1 zakładka. Siofor 850 jest następnie zwiększany w odstępach około 1 tygodnia do średniej dziennej dawki 2 tabletek. Siofora 850. Maksymalna dawka dzienna - 3 tab. (Siofor 850). Jeśli dzienna dawka leku jest większa niż 1 karta., Jest podzielona na 2-3 dawki. Czas stosowania określa lekarz. Zabrania się dobrowolnego zwiększania dawki dziennej.

Przedawkowanie

Objawy: rozwój kwasicy mleczanowej (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, silne osłabienie, bóle mięśni, szybki oddech, splątanie i utrata przytomności), mogą wystąpić objawy hipoglikemii. W większości przypadków ten stan można wyeliminować, natychmiast biorąc glukozę, cukier lub pokarmy bogate w cukier.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność w leczeniu pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Przebieg leczenia preparatem Siofor należy zastąpić innym lekiem hipoglikemicznym na 2 dni przed badaniem rentgenowskim z zastosowaniem kontrastu dożylnego oraz 2 dni przed i 2 dni po zabiegu w znieczuleniu ogólnym. Nie powinieneś mianować osób starszych lub wykonywać ciężkiej pracy fizycznej (ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej). Podczas leczenia konieczna jest kontrola czynności nerek i wątroby. Zaleca się monitorowanie poziomu mleczanu we krwi 2 razy w roku. Łącząc Siofor z innymi środkami hipoglikemizującymi, ze względu na możliwy rozwój hipoglikemii, zdolność prowadzenia pojazdów może być osłabiona.

Producent

Berlin-Chemie AG / Menarini Group, Niemcy.

Warunki przechowywania leku Siofor ® 500

Chronić przed dziećmi.

Trwałość leku Siofor ® 500

Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.

Siofor (500, 850, 1000) - instrukcje dotyczące leczenia cukrzycy i utraty wagi

Siofor jest powszechnie stosowanym lekiem hipoglikemicznym, dobrze znanym na całym świecie. Stosuje się go nie tylko u chorych na cukrzycę, ale także u osób z wysokim ryzykiem cukrzycy. Siophor jest produkowany w postaci tabletek, z których każda zawiera 500-1000 mg metforminy.

Ważne, aby wiedzieć! Nowość zalecana przez endokrynologów do stałego monitorowania cukrzycy! Potrzebuję tylko każdego dnia. Czytaj więcej >>

Oprócz wpływu na poziom cukru we krwi, substancja ta ma wpływ na różne procesy biochemiczne, co pozwala na jej przyjmowanie w otyłości, zespole metabolicznym, stłuszczeniu wątroby, PCOS. Siofor jest jednym z najbezpieczniejszych leków do leczenia zaburzeń metabolicznych. W przeciwieństwie do innych leków obniżających poziom cukru, nie może prowadzić do hipoglikemii, nie sprzyja syntezie insuliny. Jedyną istotną wadą Seophoru jest wysokie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w przewodzie pokarmowym.

Instrukcje użytkowania

Siofor jest pomysłem firmy Berlin-Chemie, członka słynnego stowarzyszenia farmaceutycznego Menarini. Preparat jest całkowicie niemiecki, począwszy od etapu produkcji, a skończywszy na końcowej kontroli jakości. Na rynku rosyjskim ugruntował swoją pozycję jako wysokiej jakości i bezpieczny sposób zwalczania cukrzycy i nadwagi. Zainteresowanie lekiem znacznie wzrosło w ostatnich latach, kiedy odkryto jego liczne korzystne działanie na organizm.

Zgodnie z instrukcjami Siofor redukuje poziom cukru we krwi, wpływając na insulinooporność i tworzenie się glukozy w wątrobie. Opóźnia spożycie węglowodanów z pożywienia, sprzyja utracie wagi. Normalizuje metabolizm lipidów: zmniejsza poziom trójglicerydów i złego cholesterolu we krwi, nie wpływając na poziom lipoprotein o wysokiej gęstości przydatnych dla naczyń.

Istnieją badania potwierdzające, że Siofor przyczynia się do wystąpienia owulacji i ciąży u kobiet z policystycznymi jajnikami, może hamować wzrost niektórych nowotworów, redukować stany zapalne, a nawet przedłużać życie. Prowadzone są liczne badania w celu potwierdzenia lub zaprzeczenia niecukrzycowego działania leku. Ze względu na brak dowodów na powyższe skutki, nie są one zawarte w instrukcji użytkowania.

  • reakcje na metforminę lub substancje pomocnicze ze strony układu odpornościowego;
  • choroba nerek z zaburzeniami czynności narządów lub z wysokim ryzykiem (odwodnienie, ciężkie zakażenie, starość). Siofor jest wydalany z moczem, więc niewydolność nerek z GFR Jedynym lekiem oficjalnie zalecanym w leczeniu cukrzycy i stosowanym przez endokrynologów w ich pracy jest Patch cukrzycowy Dzhi Dao.

Skuteczność leku, obliczona metodą standardową (liczba odzyskanych do całkowitej liczby pacjentów w grupie 100 osób poddawanych leczeniu) wynosiła:

  • Normalizacja cukru - 95%
  • Eliminacja zakrzepicy żył - 70%
  • Eliminacja kołatania serca - 90%
  • Wolność od wysokiego ciśnienia krwi - 92%
  • Zwiększyć pogodę w ciągu dnia, poprawić sen w nocy - 97%

Producenci Dzhi Dao nie są organizacją komercyjną i są finansowani przy wsparciu państwa. Dlatego teraz każdy mieszkaniec ma możliwość otrzymania leku z 50% rabatem.

Tabletki, które są pełnymi analogami Siofor, różnią się jedynie składnikami pomocniczymi:

Wszystkie analogi mają dawkę 500, 850, 1000; Metformina-Richter - 500 i 850 mg.

Gdy Siofor, pomimo diety, nie redukuje cukru, nie ma sensu zastępować go analogami. Oznacza to, że cukrzyca przeszła do następnego etapu, a trzustka zaczęła tracić swoją funkcję. Pacjentowi przepisuje się pigułki, które stymulują syntezę insuliny lub zastrzyki hormonalne.

Siofor lub Glyukofazh

Pierwszą nazwą handlową Metformin do otrzymania patentu była Glucophage. Uważany jest za oryginalny lek. Siofor to wysokiej jakości, skuteczny lek generyczny. Zazwyczaj analogi są zawsze gorsze niż oryginały, w tym przypadku sytuacja jest inna. Dzięki wysokiej jakości i kompetentnej promocji, Siofor był w stanie uzyskać uznanie pacjentów z cukrzycą i endokrynologów. Teraz jest mianowany tylko nieznacznie rzadziej niż Glucophage. Według opinii, różnica między lekami nie istnieje, obie są doskonałe do redukcji cukru.

Jedyna podstawowa różnica między tymi lekami: Glucophage ma wersję z dłuższym efektem. Według badań, przedłużony lek może zmniejszyć ryzyko dyskomfortu w narządach trawiennych, dlatego jeśli słaba tolerancja jest słaba, tabletki Siophore można zastąpić Long Glucophageum.

Siofor lub rosyjska metformina

W większości przypadków rosyjskie leki z metforminą są tylko warunkowo. Tabletki i opakowania produkowane przez krajową firmę, również przeprowadzają kontrolę wydawania. Ale substancja farmaceutyczna, ta sama metformina, jest kupowana w Indiach i Chinach. Jeśli uznamy, że leki te nie są dużo tańsze niż oryginalny Glucophage, nie ma sensu ich przyjmować pomimo deklarowanej tożsamości.

Stosowanie u osób bez cukrzycy

Ze względu na wieloczynnikowe działanie i bezpieczeństwo porównawcze, Siofor nie zawsze jest stosowany zgodnie z jego przeznaczeniem - w leczeniu cukrzycy. Zdolność leku do stabilizacji, aw niektórych przypadkach zmniejsza rosnącą wagę, pozwala na użycie go do utraty wagi. Dane z badań pokazują, że najlepszy efekt obserwuje się u osób z zespołem metabolicznym i wysokim udziałem tłuszczu trzewnego.

Oprócz wpływu na wagę rozważa się obecnie możliwość zażywania Siofor w leczeniu następujących chorób:

  1. W dnie, Siofor zmniejsza wygląd choroby i zmniejsza poziom kwasu moczowego. Podczas eksperymentu pacjenci przyjmowali 1500 mg metforminy przez 6 miesięcy, poprawę zaobserwowano w 80% przypadków.
  2. W przypadku stłuszczenia wątroby odnotowano również pozytywny wpływ metforminy, ale ostateczny wniosek nie został jeszcze przedstawiony. Jak dotąd niezawodnie ustalono, że lek zwiększa skuteczność diety w przypadku tłuszczowej hepatozy.
  3. W przypadku policystycznych jajników lek stosuje się w celu poprawy owulacji i przywrócenia cyklu menstruacyjnego.
  4. Istnieją sugestie, że metformina może mieć działanie przeciwnowotworowe. Wstępne badania wykazały zmniejszenie ryzyka raka w cukrzycy typu 2.

Pomimo faktu, że Siofor ma minimalne przeciwwskazania i jest sprzedawany bez recepty, nie należy samoleczyć. Metformina działa dobrze tylko u pacjentów z opornością na insulinę, dlatego zaleca się wykonanie testów, przynajmniej glukozy i insuliny, i określenie poziomu HOMA-IR.

  • Badanie >> Badanie krwi insuliny - po co dawać i jak to zrobić prawidłowo?

Siofor do odchudzania - jak aplikować

Siofor może być stosowany do odchudzania nie tylko dla diabetyków, ale także warunkowo zdrowych osób z nadwagą. Działanie leku opiera się na zmniejszeniu oporności na insulinę. Im jest mniejsza, tym niższy poziom insuliny, tym łatwiej jest rozbić tkanki tłuszczowe. Przy dużym nadmiarze masy ciała, niskiej mobilności, złym odżywianiu, insulinooporność jest w pewnym stopniu obecna, więc możesz liczyć na Siofor, który pomoże Ci stracić trochę dodatkowych kilogramów. Najlepsze wyniki są oczekiwane u otyłych mężczyzn - na brzuchu i bokach główny tłuszcz znajduje się wokół narządów, a nie pod skórą.

Dowody na insulinooporność - zawyżony poziom insuliny w naczyniach, jest określany przez analizę krwi żylnej, przeprowadzanej na pusty żołądek. Możesz oddać krew w dowolnym laboratorium komercyjnym, nie jest wymagane skierowanie lekarza. Na wystawionym formularzu należy wskazać wartości referencyjne (docelowe, normalne), z którymi można porównać wynik.

Amerykański program zapobiegania cukrzycy wykazał, że tabletki Siofor zmniejszają spożycie pokarmu, przyczyniając się w ten sposób do utraty wagi.

Zakłada się, że lek wpływa na apetyt z kilku stron:

  1. Wpływa na mechanizmy regulacji głodu i sytości w podwzgórzu.
  2. Zwiększa stężenie leptyny, hormonalnego regulatora metabolizmu energetycznego.
  3. Poprawia wrażliwość na insulinę, dzięki czemu komórki otrzymują energię na czas.
  4. Reguluje metabolizm tłuszczów.
  5. Przypuszczalnie eliminuje niepowodzenie rytmów okołodobowych, tym samym normalizując trawienie.

Nie zapominaj, że po raz pierwszy mogą wystąpić problemy z przewodem pokarmowym. Kiedy ciało się zużyje, objawy te powinny ustać. Jeśli nie ma poprawy przez ponad 2 tygodnie, spróbuj zastąpić Siofor przedłużoną metforminą, na przykład Long Glucophage. W przypadku całkowitej nietolerancji leków codzienne ćwiczenia i dieta niskowęglowodanowa pomogą poradzić sobie z opornością na insulinę.

Doktor nauk medycznych, kierownik Instytutu Diabetologii - Tatiana Jakowlewa

Od wielu lat badam problem cukrzycy. To straszne, kiedy tak wielu ludzi umiera, a jeszcze więcej staje się niepełnosprawnych z powodu cukrzycy.

Pospieszę poinformować dobrą nowinę - Centrum Badań Endokrynologicznych Rosyjskiej Akademii Nauk Medycznych udało się opracować lek, który całkowicie leczy cukrzycę. W tej chwili skuteczność tego leku jest bliska 98%.

Kolejna dobra wiadomość: Ministerstwo Zdrowia osiągnęło przyjęcie specjalnego programu, który rekompensuje wysokie koszty leku. W Rosji diabetycy przed 6 marca (włącznie) mogą je otrzymać - Tylko 147 rubli!

W przypadku braku przeciwwskazań lek może być przyjmowany w sposób ciągły przez długi czas. Dawkowanie według instrukcji: zacznij od 500 mg, stopniowo doprowadzając do optymalnej dawki (1500-2000 mg). Przestań pić Siofor, gdy cel utraty wagi zostanie osiągnięty.

Zasady przyjęcia

Tabletki Siofor na czczo zwiększają problemy z trawieniem, więc są przyjmowane podczas lub po posiłku, a wybiera się najbardziej obfite posiłki. Jeśli dawka jest mała, tabletki można wypić raz na obiad. W dawce 2000 mg Ziofor dzieli się na 2-3 dawki.

Czas trwania leczenia

Siofor bierze tyle, ile wymagają wskazania. W przypadku cukrzycy piją go od lat: najpierw sam, a potem inne leki przeciwcukrzycowe. Długotrwałe podawanie metforminy może prowadzić do niedoboru witaminy B12, dlatego zaleca się, aby chorzy na cukrzycę spożywali codzienne pokarmy o dużej zawartości witamin: wątrobę wołową i wieprzową, ryby morskie. Zaleca się coroczną analizę kobalaminy, aw przypadku jej niedoboru pić kurs witaminy.

Jeśli lek został podany w celu stymulacji owulacji, jest on anulowany natychmiast po rozpoczęciu ciąży. Z utratą wagi - jak tylko skuteczność leku spadnie. Jeśli dieta jest przestrzegana, zwykle wystarczy pół roku.

Maksymalna dawka

Optymalna dawka dla cukrzycy wynosi 2000 mg metforminy, ponieważ to właśnie ta ilość charakteryzuje się najlepszym stosunkiem „efektu obniżania glukozy - działania niepożądane”. Badania wpływu Siofor na masę przeprowadzono przy użyciu 1500 mg metforminy. Bez ryzyka dla zdrowia dawkę można zwiększyć do 3000 mg, ale trzeba być przygotowanym na zaburzenia trawienia.

Kompatybilność z alkoholem

Instrukcje dotyczące leku mówią o niedopuszczalności ostrego zatrucia alkoholem, ponieważ może to powodować kwasicę mleczanową. Dozwolone są jednak małe dawki odpowiadające 20-40 g alkoholu. Nie zapominaj, że etanol pogarsza kompensację cukrzycy.

Wpływ na wątrobę

Działanie Siofor wpływa również na wątrobę. Zmniejsza syntezę glukozy ze związków glikogenu i węglowodanów. W przeważającej mierze efekt ten jest bezpieczny dla organów. W niezwykle rzadkich przypadkach zwiększa się aktywność enzymów wątrobowych, rozwija się zapalenie wątroby. Jeśli przestaniesz przyjmować Siofor, oba naruszenia przejdą same.

Jeśli chorobie wątroby nie towarzyszy niedobór, dozwolona jest metformina, aw przypadku stłuszczenia wątroby nawet zalecana. Lek zapobiega utlenianiu lipidów, obniża poziom triglicerydów i cholesterolu, zmniejsza przepływ kwasów tłuszczowych w wątrobie. Zgodnie z badaniami, zwiększa to skuteczność diety przepisywanej w przypadku stłuszczenia wątroby o 3 razy.

Recenzje

Okazuje się, że Siofor jest przepisywany do przyjmowania tylko wtedy, gdy dieta jest nieskuteczna, co wskazuje na zaburzenia hormonalne. Pamiętaj, aby wziąć testy na hormony i przepisać tabletki w celu normalizacji poziomu hormonów. A Siofor po prostu pomaga przenieść proces odchudzania z ziemi i nieznacznie zwiększa efekt diety.

Pamiętaj, aby się uczyć! Myślisz, że pigułki i insulina to jedyny sposób na utrzymanie cukru pod kontrolą? Nie prawda! Możesz sam o tym zadbać, zaczynając. czytaj więcej >>

Przegląd leku Siofor (metformina) - instrukcje, zastosowanie, recenzje.

Siofor (Siofor) - tabletkowany lek hipoglikemiczny. Zyofor to nazwa handlowa leku, w którym składnikiem czynnym jest metformina (metformina) lub dimetylobuanuanid, należący do grupy biguanidów.

Wskazania do użycia

Cukrzyca typu II, otyłość, trudna do diety.

Historia stworzenia

Naturalnym źródłem biguanidów jest zioło kozie (pudełko z kozą leczniczą, galega) - wieloletnia roślina zielna. Właściwości obniżające cukier wyki mlecznej zauważono w średniowieczu. Ekstrakt z tej rośliny wykorzystano do leczenia choroby cukrzycowej - wtedy nazwano cukrzycę.

W tamtych czasach cukrzycę wykryto w późnym stadium, gdy poziom glukozy we krwi był tak wysoki, że wydalano go z moczem. „Badanie diagnostyczne” obejmowało między innymi ocenę smaku moczu. Stwierdzono, że po przyjęciu tego ekstraktu mocz pacjentów z cukrzycą stał się mniej słodki.

Później, w XIX wieku, składnik aktywny, izoamilen-guanidyna lub galegina, został wyizolowany z ekstraktu z wyki mlecznej. Na początku XX wieku. potwierdzono właściwości guanidyny obniżające cukier, ale ujawniono jej toksyczność dla wątroby.

Następnie zsyntetyzowano analog substancji, układając dwie grupy guanidynowe na końcach łańcucha molekularnego. Były więc biguanidy. W przeciwieństwie do naturalnej guanidyny, biguanidy okazały się bardziej skuteczne i mniej toksyczne.

W oparciu o biguanidy zsyntetyzowano kilka leków, w tym i Sintalin. Następnie w 1922 r. Metformina została po raz pierwszy opisana w literaturze naukowej. W 1921 roku nastąpiło wielkie odkrycie naukowe - uzyskanie i synteza insuliny oraz jej późniejsze zastosowanie w praktyce klinicznej.

Biguanidy zmniejszyły poziom glukozy we krwi mniej skutecznie, a toksyczność Sintaliny była raczej wysoka. Fakt, że biguanidy i insulina wpływają na cukrzycę na różne sposoby, nie był brany pod uwagę.

Potrzeba cukrzycy typu II wynika z odrodzenia biguanidów, co miało miejsce w latach 50. XX wieku. Następnie zsyntetyzowano fenforminę i buforminę. Ale natychmiast zaobserwowano działania niepożądane tych leków: negatywny wpływ na przewód pokarmowy (GIT) i kwasicę mleczanową.

Ten drugi termin oznacza przesunięcie równowagi kwasowo-zasadowej na stronę kwasową (kwasicę) z powodu akumulacji kwasu mlekowego (mleczanu) we krwi i tkankach, w niektórych przypadkach kwasica mleczanowa doprowadziła do śmierci pacjentów.

Z tego powodu te biguanidy zostały zakazane do użytku i eksportu przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków. Obecnie fenformina jest w ograniczonym stopniu stosowana w niektórych krajach, w tym we Włoszech, Polsce, Brazylii, Chinach i innych.

Ale w większości krajów jest to zabronione. W przeciwieństwie do Fenforminy, Metformina jest mniej toksyczna, chociaż kosztuje więcej. Ten lek został zatwierdzony i zalecany do leczenia w Stanach Zjednoczonych i na eksport do innych krajów przez US Office w 1995 roku. Obecnie Metformina w postaci licznych leków generycznych (analogów leków, sprzedawanych pod innymi nazwami) jest stosowana w wielu krajach na całym świecie, w tym iw Rosji.

Analogi

Siofor w postaci tabletek o wadze 500, 850 i 1000 mg jest produkowany przez niemiecką firmę Berlin-Chem. Ta firma produkcyjna jest oddziałem innej firmy, Grupy Menarini, pierwotnie założonej we Florencji, a obecnie zajmuje wiodącą pozycję w produkcji farmaceutyków na całym świecie. Podobnie jak wszystkie produkty Berlin-Chemie, Siofor ma wysoką jakość i niezawodną ochronę przed podróbkami.

Nie mniej znane biguanidy - Glucophage, produkowane przez firmy Lif i Merck we Francji w postaci tabletek. Istnieje również Glucophage Long - lek o wydłużonym działaniu. Na rynku rosyjskim znajdują się tabletki Metformin-Richter i Metformin-Teva, produkowane przez rosyjski oddział Gedeon Richter i izraelską Teva.

Warto zauważyć, że w Stanach Zjednoczonych Metformina była pierwotnie produkowana pod nazwą Glucophagus (pożerająca glukozę). Pod tą nazwą lek jest produkowany przez wspomnianych francuskich producentów, a Glucophage to francuska transkrypcja Glucophagusa.

Jest też niemiecki Metfohamma, argentyński Bagomet, a także Langerin, syntetyzowany przez słowacką firmę Zentiva.

Rosyjscy producenci Farmakon, Pharmstandard, Akrikhin produkują lek o nazwie Metformin, Gliformin, Novoformin, Formetin.

Standardowa waga tabletek wynosi 500, 850 i 1000 mg. Tradycyjnie, zagraniczni, zwłaszcza francuscy i niemieccy, producenci są bardziej wiarygodni. Ale koszt ich produktów jest znacznie wyższy niż leków rosyjskich. Wiadomo jednak, że jakość i reputacja kosztują pieniądze.

Synteza

Metforminę otrzymuje się w reakcji równych ilości 2-cyjanoguanidyny i dimetyloaminy, którą rozpuszcza się w toluenie, a następnie chłodzi. Następnie do otrzymanego roztworu dodaje się chlorowodór. Mieszanina spontanicznie wrze, tworząc osad - chlorowodorek metforminy lub 2N, N-dimetyloimidicarboimididiamida. Ta substancja o praktycznie niemożliwej do wymówienia nazwie ma wzór C4H11N5.

Mechanizm działania

Cukrzyca typu II, która jest głównym wskazaniem do stosowania metforminy, opiera się na względnym niedoborze insuliny.

W tej chorobie, w przeciwieństwie do cukrzycy typu I, insulina jest wytwarzana przez komórki trzustki w normalnych lub nawet podwyższonych ilościach. Ale wciąż nie wystarcza do normalnego wykorzystania glukozy przez tkanki. Jest to charakterystyczne dla otyłości, na tle której rozwija się cukrzyca typu II.

W tym typie choroby powstaje oporność na insulinę - odporność tkanek na działanie insuliny. Otyłości towarzyszy wzrost komórek adipocytów w tkance tłuszczowej. Adipocyty syntetyzują szereg substancji biologicznie czynnych, w tym leptynę.

Wpływ leptyny na metabolizm nie został wystarczająco zbadany. Ustalono jednak, że hamuje syntezę transporterów glukozy. Są to specyficzne białka nośnikowe, zwane GLUT. Łączą się z glukozą iw tej formie przenoszą ją z osocza krwi do komórki.

Zmniejszenie poziomu GLUT prowadzi do kompensacyjnego wzrostu wytwarzania insuliny przez trzustkę. Ale nawet ta zwiększona ilość insuliny nie wystarcza do zapewnienia normalnego metabolizmu węglowodanów. Ale insulina jeszcze bardziej przyczynia się do otyłości - hamuje rozpad tkanki tłuszczowej, lipolizę.

Tak powstaje błędne koło: otyłość - insulinooporność - cukrzyca - zwiększone wydzielanie insuliny - otyłość. Następnie glukoza gromadząca się w dużych ilościach w osoczu krwi jest toksyczna dla komórek beta trzustki. Komórki te są wyczerpane, a produkcja insuliny ustaje - bezwzględny niedobór insuliny zastępuje względną insulinę.

Metformina, jak wszystkie inne biguanidy, przełamuje to błędne koło. Pod jego działaniem, synteza transporterów GLUT jest wzmocniona, co prowadzi do ułatwienia transferu glukozy do komórki. Jednocześnie znika zapotrzebowanie na duże ilości insuliny, a jej poziom jest znormalizowany. Prowadzi to do zmniejszenia tkanki tłuszczowej. Ten mechanizm metforminy opiera się na innych mechanizmach.

Metformina zmniejsza poziom lipidów (związków tłuszczowych) w osoczu krwi - cholesterolu, tłuszczów trójglicerydowych i lipoprotein o niskiej gęstości. Te ostatnie są odpowiedzialne za rozwój miażdżycy.

Jednocześnie cholesterol o wysokiej gęstości jest tworzywem sztucznym dla struktur komórkowych i surowcem do syntezy hormonów i substancji biologicznie czynnych. Biguanidy nie zmniejszają zawartości lipoprotein o wysokiej gęstości.

Ponadto Metformina jest anorektyczna - zmniejsza apetyt, głód na pokarmy tłuste i węglowodanowe. Dlatego ten lek jest zawarty w niektórych programach odchudzających. Sercem anoreksygenicznego działania metforminy jest obniżenie poziomu insuliny, która stymuluje apetyt i indukuje przyjmowanie pokarmu.

Ponadto Metformina zapobiega wchłanianiu węglowodanów w przewodzie pokarmowym i hamuje glikoneogenezę - syntezę glukozy ze związków nie będących węglowodanami - białek, tłuszczów, aminokwasów, kwasu pirogronowego (pirogronianu) i mleczanu.

Jednak przyjmowanie biguanidów w większości przypadków nie pociąga za sobą ostrej hipoglikemii (zmniejszenie poziomu cukru we krwi w osoczu krwi), co jest typowe dla insuliny i niektórych innych leków obniżających poziom cukru, na przykład pochodnych sulfonylomocznika.

Ponadto, pod działaniem biguanidów, aktywowane jest białko plazminy, które jest odpowiedzialne za fibrynolizę - rozpuszczanie skrzepów krwi. Zakrzepica naczyń wieńcowych zaopatrujących mięsień sercowy jest główną przyczyną zawału mięśnia sercowego. Dlatego przyjmowanie metforminy i jej analogów zmniejsza ryzyko choroby wieńcowej, dusznicy bolesnej i zawału serca - częstych powikłań cukrzycy i otyłości.

Zalecane dawki

Metformina, Siofor, Glyukofazh i inne analogi są przyjmowane doustnie w trakcie lub po posiłku. Tabletki nie są żute i spłukiwane dużą ilością wody.

Początkowa dawka dzienna leku wynosi 500-1000 mg. Później, po około 2 tygodniach, dawkę można zwiększyć do 1500-2000 mg, czyli 2-3 tabletki ważące 500 lub 850 mg. W takich przypadkach dawka dobowa jest lepiej podzielona na 2-3 dawki.

Maksymalna dopuszczalna dzienna dawka biguanidów wynosi 3000 mg. Metformina może być stosowana w monoterapii lub w połączeniu z insuliną.

W takich przypadkach konieczne jest dokładne i regularne monitorowanie poziomu cukru we krwi, aby uniknąć skrajnie ciężkich stanów hipoglikemicznych. Dlatego wybór dawek insuliny i metforminy przeprowadza się tylko w szpitalu i tylko przez lekarza.

Farmakodynamika

Zalecane przyjmowanie pokarmu podczas spożywania metforminy zmniejsza jej biodostępność o 40%. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga 2,5 godziny po zażyciu tabletek.

Jeśli obserwuje się zalecane dawki, stałe stężenie leku w osoczu krwi (około 1 μg / ml) osiąga się już 1-2 dni po rozpoczęciu podawania, a najbardziej kompletną aktywność terapeutyczną obserwuje się 2 tygodnie po regularnym przyjmowaniu w zalecanych dawkach.

Biguanidy są bardzo słabo związane z białkami osocza i gromadzą się w gruczołach ślinowych, nerkach i wątrobie w erytrocytach. W postaci niezmienionej lek jest wydalany przez nerki - około 90% dostępnej ilości w ciągu dnia.

Okres półtrwania w osoczu wynosi 6,2 godziny, a 17,7 godziny od pełnej krwi Różnica ta wynika z faktu, że biguanidy gromadzą się w erytrocytach. U osób starszych, a także u osób z patologią nerek, okres półtrwania może się wydłużyć. W związku z tym stężenie we krwi wzrasta. Zwiększa to ryzyko działań niepożądanych.

Przeciwwskazania

Ograniczenie leku jest związane z jego zdolnością do zwiększania zawartości mleczanu we krwi. Mleczan jest zarówno surowcem do syntezy glukozy, jak i produktem jej rozkładu. Hamując glikoneogenezę w wątrobie, biguanidy zwiększają zawartość mleczanu. Nagromadzenie mleczanu w wątrobie, w osoczu krwi, w innych tkankach prowadzi do kwasicy.

Dlatego wszelkie choroby wątroby i nerek są przeciwwskazaniem do powołania biguanidów. Leki te nie są pożądane w śpiączce cukrzycowej - głównie w kwasicy ketonowej i mlekowej, w których wzrost stężenia glukozy w osoczu prowadzi do akumulacji ciał ketonowych i mleczanu.

Z tego samego powodu, Metformina i jej analogi są przeciwwskazane w jakichkolwiek stanach obejmujących kwasicę: chorobę serca płuc, ciężkie zakażenia, gorączkę, stany szokowe, zawał mięśnia sercowego, alkoholizm. Indywidualna nietolerancja i wszelkie reakcje alergiczne na biguanidy są również przeciwwskazaniami.

Wśród ograniczeń wiekowych: dzieci poniżej 15 lat i osoby starsze powyżej 65 lat. Ciężkie ćwiczenia prowadzą do akumulacji kwasu mlekowego w mięśniach szkieletowych. W takich przypadkach biguanidy są przepisywane ostrożnie.

Ciąża i laktacja

Istnieją dowody na to, że biguanidy mogą być przydatne w cukrzycy ciążowej, która rozwija się w okresie od 2 do 4 tygodnia ciąży i jest spowodowana różnymi zmianami tła hormonalnego i metabolizmu w organizmie kobiety. Negatywny wpływ cukrzycy ciążowej na ciało płodu wyraża się wzrostem masy (duże owoce), obrzękiem, żółtaczką, niewydolnością serca i układu oddechowego.

Według niektórych wniosków Metformina eliminuje wszystkie te objawy. Jednak działanie biguanidów na ciało kobiety i płodu nie zostało wystarczająco zbadane.

Dlatego podczas ciąży jest przepisywany tylko w skrajnych przypadkach, gdy istnieją wyraźne dowody na to, że ryzyko powikłań cukrzycy ciążowej jest znacznie wyższe niż ryzyko działań niepożądanych biguanidów. Podczas laktacji biguanidy są przeciwwskazane. Jeśli we wczesnym okresie poporodowym odbiór jest niezbędny, karmienie piersią zostaje przerwane.

Efekty uboczne

Ze strony przewodu pokarmowego możliwe nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka, ból brzucha. Zjawiska te wynikają z akumulacji mleczanu. Zmniejszając dawkę i zwiększając częstotliwość podawania tych działań niepożądanych, z reguły mijają się. Biguanidy mogą hamować wchłanianie w jelicie witaminy B12. Dlatego długotrwałe stosowanie tych leków może być szkodliwe12-niedokrwistość z niedoboru.

Ze względu na hamowanie syntezy hormonów tyreotropowych w przednim płatu przysadki przez biguanidy, niedoczynność tarczycy (senność, obrzęk twarzy, bladość i suchość skóry, niskie ciśnienie krwi) może być zaostrzona przez obecność czynnościowej niewydolności tarczycy.

Interakcja z innymi lekami

Efekt obniżania cukru przez biguanidy zwiększa się w połączeniu z takimi lekami jak:

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne;
  • Blokery kanału wapniowego stosowane w leczeniu choroby wieńcowej i nadciśnienia;
  • Inhibitory ACE (enzym konwertujący angiotensynę), stosowane również w leczeniu nadciśnienia;
  • Leki przeciwdepresyjne są inhibitorami MAO (oksydaza monoaminowa);
  • Oksytetracyklina.

Następujące leki osłabiają działanie Metforminy:

  • Adrenalina i noradrenalina;
  • Glukokortykoidy;
  • Antagonista insuliny glukagonu;
  • Tiazydowe leki moczopędne;
  • Neuroleptyki z grupy fenotiazyn;
  • Estrogeny i progestageny;
  • Hormony tarczycy;
  • Doustne środki antykoncepcyjne.

Otrzymywanie środków zawierających jod jest wysoce niepożądane, w połączeniu z którym biguanidy szybko prowadzą do kwasicy mleczanowej i niewydolności nerek.

Z tego powodu Metformina jest przerywana przed badaniem radiograficznym przy użyciu dowolnych środków kontrastowych zawierających jod. Wznowienie leczenia metforminą jest możliwe nie wcześniej niż 2 dni po diagnostyce rentgenowskiej, jeżeli zostanie wiarygodnie ustalone, że czynność nerek nie jest upośledzona.

Przechowywanie

Temperatura - w granicach 25 0 C. Okres ważności - 3 lata. Lista B.

Siofor 1000 w Moskwie

Instrukcja

Lek hipoglikemiczny z grupy biguanidów. Zapewnia zmniejszenie podstawowego i poposiłkowego stężenia glukozy we krwi. Nie stymuluje wydzielania insuliny, a zatem nie prowadzi do hipoglikemii. Działanie metforminy opiera się prawdopodobnie na następujących mechanizmach:

- zmniejszenie produkcji glukozy w wątrobie w wyniku hamowania glukoneogenezy i glikogenolizy;

- zwiększona wrażliwość mięśni na insulinę, aw konsekwencji poprawa wychwytu glukozy na obrzeżach i jej wykorzystanie;

- Hamowanie wchłaniania glukozy w jelicie.

Metformina poprzez swoje działanie na syntetazę glikogenu stymuluje wewnątrzkomórkową syntezę glikogenu. Zwiększa zdolność transportową wszystkich znanych do tej pory białek transportujących glukozę błonową.

Niezależnie od wpływu na poziom glukozy we krwi, ma korzystny wpływ na metabolizm lipidów, prowadząc do zmniejszenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu o niskiej gęstości i triglicerydów.

Po spożyciu Cmax w osoczu krwi osiąga się po około 2,5 h, a przy maksymalnej dawce nie przekracza 4 μg / ml. Podczas jedzenia wchłanianie zmniejsza się i nieco spowalnia. Bezwzględna biodostępność u zdrowych pacjentów wynosi około 50-60%.

Praktycznie nie wiąże się z białkami osocza. Średni Vd robi 63-276 l. Gromadzi się w gruczołach ślinowych, mięśniach, wątrobie i nerkach. Dostaje się do czerwonych krwinek.

Wydalany przez nerki w niezmienionej formie. Klirens nerkowy wynosi> 400 ml / min. T1/2 wynosi około 6,5 godziny.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

W przypadku zmniejszenia czynności nerek klirens metforminy zmniejsza się proporcjonalnie do klirensu kreatyniny. Tak1/2 wydłuża się, a stężenie metforminy w osoczu wzrasta.

- cukrzyca typu 2, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą z nieskutecznością terapii dietetycznej i aktywności fizycznej.

Może być stosowany w monoterapii lub w połączeniu z innymi doustnymi lekami hipoglikemicznymi i insuliną.

Lek należy przyjmować doustnie w trakcie lub po posiłku.

Dawka i schemat podawania leku, a także czas trwania leczenia są ustalane przez lekarza prowadzącego w zależności od poziomu glukozy we krwi.

Zalecana dawka początkowa wynosi 500 mg (1 tabletka Siofor ® 500 lub 1/2 tabletki Siofor ® 1000) 1-2 razy / dobę lub 850 mg (1 tabletka Siofor ® 850) 1 raz dziennie.

10-15 dni po rozpoczęciu przyjmowania leku możliwy jest dalszy stopniowy wzrost dawki w zależności od poziomu glukozy we krwi do średniej dziennej dawki: 3-4 tab. lek Siofor ® 500, 2-3 tab. preparat Siofor ® 850 lub 2 tab. lek Siofor ® 1000. Stopniowy wzrost dawki zmniejsza liczbę działań niepożądanych w przewodzie pokarmowym.

Maksymalna dawka wynosi 3000 mg / dobę w 3 dawkach (6 tabletek leku Siofor ® 500 lub 3 tabletki leku Siofor ® 1000).

Dla pacjentów, którym przepisano wysokie dawki (2000-3000 mg / dzień), 2 karty. lek Siofor ® 500 na karcie 1. lek Siofor ® 1000.

Przenosząc pacjenta na leczenie Siofor® z terapii innym lekiem przeciwcukrzycowym, należy przerwać przyjmowanie tego ostatniego i zacząć przyjmować Siofor® w powyższych dawkach.

Połączone stosowanie z insuliną

Lek Siofor® i insulina mogą być łączone w celu poprawy kontroli glikemii. Standardowa dawka początkowa wynosi 500 mg (1 tabletka Siofor ® 500 lub 1/2 tabletki Siofor ® 1000) 1-2 razy / dobę lub 850 mg (1 tabletka Siofor ® 850) 1 raz dziennie, ze stopniowym zwiększenie dawki w odstępach około jednego tygodnia do średniej dziennej dawki 3-4 tab. lek Siofor ® 500, zakładka 2. lek Siofor ® 1000 lub 2-3 tab. lek Siofor ® 850; Dawkę insuliny określa się na podstawie stężenia glukozy we krwi.

Maksymalna dawka wynosi 3000 mg / dobę w 3 dawkach.

Ze względu na możliwe upośledzenie czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku, dawkę leku Siofor® dobiera się biorąc pod uwagę stężenie kreatyniny w osoczu krwi. Konieczna jest regularna ocena stanu czynnościowego nerek.

Dzieci w wieku od 10 do 18 lat

Monoterapia i skojarzone stosowanie z insuliną

Standardowa dawka początkowa wynosi 500 mg (1 tabletka Siofor ® 500 lub 1/2 tabletki Siofor ® 1000) 1 raz / dzień lub 850 mg (1 tabletka Siofor ® 850) 1 raz dziennie.

10-15 dni po rozpoczęciu przyjmowania leku może dalej stopniowo zwiększać dawkę, w zależności od poziomu glukozy we krwi. Stopniowy wzrost dawki zmniejsza liczbę działań niepożądanych w przewodzie pokarmowym.

Maksymalna dawka dla dzieci wynosi 2000 mg / dobę (4 tabletki Siofor ® 500 lub 2 tabletki Siofor ® 1000) w 2 do 3 dawkach.

Dawkę insuliny określa się na podstawie poziomu glukozy we krwi.

Możliwe działania niepożądane podczas stosowania leku są uzależnione od częstotliwości występowania: często (≥1 / 100, ® biorąc pod uwagę potrzebę stosowania leku u matki).

Stosowanie leku jest przeciwwskazane u dzieci w wieku poniżej 10 lat.

Lek należy stosować ostrożnie u dzieci w wieku od 10 do 12 lat.

Podczas stosowania metforminy w dawkach do 85 g nie obserwowano hipoglikemii.

Objawy: przy znacznym przedawkowaniu może rozwinąć się kwasica mleczanowa, której objawami są ciężkie osłabienie, zaburzenia oddychania, senność, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, hipotermia, obniżone ciśnienie krwi, bradyarytmia odruchowa. Mogą wystąpić bóle mięśni, splątanie i utrata przytomności.

Leczenie: zaleca się natychmiastowe wycofanie leku i natychmiastową hospitalizację. Najskuteczniejszą metodą usuwania mleczanu i metforminy z organizmu jest hemodializa.

Donaczyniowe podawanie środków kontrastowych zawierających jod u pacjentów z cukrzycą może być powikłane niewydolnością nerek, w wyniku której metformina gromadzi się i zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Stosowanie Siofor ® należy przerwać na 48 godzin przed i nie wznowić wcześniej niż 2 dni po badaniu rentgenowskim za pomocą środków kontrastowych zawierających jod, pod warunkiem, że stężenie kreatyniny w surowicy jest prawidłowe.

Ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej wzrasta wraz z ostrym zatruciem alkoholem lub jednoczesnym stosowaniem leków zawierających etanol, zwłaszcza na tle zaburzeń diety lub zaburzeń odżywiania, a także niewydolności wątroby.

Kombinacje wymagające ostrożności

Jednoczesne stosowanie metforminy z danazolem może prowadzić do wystąpienia efektu hiperglikemicznego. Jeśli to konieczne, leczenie danazolem i po zaprzestaniu jego stosowania wymaga dostosowania dawki metforminy pod kontrolą stężenia glukozy we krwi.

Przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, epinefryny, glukagonu, hormonów tarczycy, pochodnych fenotiazyny, kwasu nikotynowego, możliwe jest zwiększenie stężenia glukozy we krwi.

Nifedypina zwiększa wchłanianie, Cmax w osoczu metforminy przedłuża wydalanie.

Leki kationowe (amiloryd, morfina, prokainamid, chinidyna, ranitydyna, triamteren, wankomycyna), wydzielane w kanalikach, współzawodniczą o rurowe systemy transportowe i przy przedłużonej terapii mogą zwiększyć Cmax metformina w osoczu.

Cymetydyna spowalnia wydalanie leku, co powoduje zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej.

Metformina zmniejsza Cmax i t1/2 furosemid.

Metformina może osłabiać działanie pośrednich antykoagulantów.

Glukokortykoidy (do stosowania ogólnoustrojowego i miejscowego), beta adrenomimetyki i diuretyki mają aktywność hiperglikemiczną. Stężenie glukozy we krwi powinno być starannie kontrolowane, szczególnie na początku leczenia. W razie potrzeby dawkę metforminy należy dostosować do okresu jednoczesnego stosowania i po zniesieniu tych leków.

Inhibitory ACE i inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą obniżać stężenie glukozy we krwi. W razie potrzeby dawkę metforminy można dostosować.

Przy jednoczesnym stosowaniu leku Siofor® z pochodnymi sulfonylomocznika, insuliną, akarbozą, salicylanami, działanie hipoglikemiczne może wzrosnąć.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci w temperaturze nie wyższej niż 25 ° C Okres ważności - 3 lata.

Lek jest przeciwwskazany w niewydolności wątroby.

Lek jest przeciwwskazany w przypadku niewydolności nerek lub upośledzonej czynności nerek (KK® należy tymczasowo zastąpić innymi lekami hipoglikemizującymi (np. Insulina) do leczenia 48 godzin przed i 48 godzin po badaniu rentgenowskim z podaniem iv środków kontrastowych zawierających jod.

Stosowanie Siofor ® należy przerwać na 48 godzin przed planowanym zabiegiem w znieczuleniu ogólnym, ze znieczuleniem rdzeniowym lub zewnątrzoponowym. Należy kontynuować leczenie po wznowieniu odżywiania doustnego lub nie wcześniej niż 48 godzin po zabiegu, z zastrzeżeniem potwierdzenia prawidłowej czynności nerek.

Siofor ® nie zastępuje diety i codziennych ćwiczeń - te rodzaje terapii powinny być łączone zgodnie z zaleceniami lekarza. Podczas leczenia Siofor® wszyscy pacjenci powinni stosować dietetyczny posiłek z równomiernym spożyciem węglowodanów przez cały dzień. Pacjenci z nadwagą powinni stosować dietę niskokaloryczną.

Standardowe testy laboratoryjne dla pacjentów z cukrzycą powinny być wykonywane regularnie.

Przed zastosowaniem Siofor ® u dzieci w wieku od 10 do 18 lat należy potwierdzić diagnozę cukrzycy typu 2.

W trakcie rocznych kontrolowanych badań klinicznych nie zaobserwowano wpływu metforminy na wzrost i rozwój, jak również na dojrzewanie dzieci, dane dotyczące tych wskaźników przy dłuższym stosowaniu nie są dostępne. W związku z tym zaleca się dokładne monitorowanie odpowiednich parametrów u dzieci otrzymujących metforminę, szczególnie w okresie przedpokwitaniowym (10-12 lat).

Monoterapia Siofor® nie prowadzi do hipoglikemii, jednak zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leku z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika.

Wpływ na zdolność prowadzenia transportu i mechanizmów kontrolnych

Zastosowanie leku Siofor ® nie powoduje hipoglikemii, a zatem nie wpływa na zdolność prowadzenia i utrzymywania maszyn.

Przy jednoczesnym stosowaniu leku Siofor® z innymi lekami hipoglikemizującymi (pochodne sulfonylomocznika, insulina, repaglinid) mogą rozwinąć się stany hipoglikemiczne, dlatego należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdu i innych potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają koncentracji i reakcji psychomotorycznych.