Image

Funkcje trzustki w ludzkim ciele

Czym jest trzustka dla mężczyzny? To właśnie omówimy w tym artykule. To, za co odpowiada trzustka w ludzkim ciele, jakie funkcje realizuje i dlaczego zawodzi w swojej pracy. Jak niebezpieczna jest dysfunkcja narządu i czy w tym przypadku możliwe jest skorygowanie sytuacji.

Trzustka: Wikipedia i terminologia

rola trzustki u ludzi

Trzustka to duży gruczoł, który jest organem układu trawiennego. Syntetyzując hormony, organizm normalizuje metabolizm białek, tłuszczów i węglowodanów. Pierwsza wzmianka o gruczole pochodzi z początku pierwszego tysiąclecia naszej ery. W wielotomowym zestawie religijnych, prawnych i etycznych zasad judaizmu porównuje się go z niczym innym, jak „Palcem Boga”.

Anatomicznie ciało ma wydłużony kształt. Znajduje się za żołądkiem, a trzustka ma swoją nazwę, ponieważ w pozycji leżącej żelazo rzeczywiście znajduje się pod żołądkiem. Są głowa, ciało i ogon. Według statystyk około 60% patologii spada na głowę sąsiadującą z dwunastnicą i znajduje się w jej zakręcie. Wizualnie jelito owija się wokół głowy trzustki.

Funkcje trzustki: krótko

Jaka jest funkcja trzustki? Krótko odpowiadając na to pytanie, powiedzmy, że rozróżniają zewnętrzne funkcje wydzielnicze i wewnętrzne wydzielnicze. Ciało działa jako źródło enzymów niezbędnych do skutecznego trawienia. W przypadku żywności substancje mają postać złożoną i zależą od ilości i aktywności enzymów, niezależnie od tego, czy zostaną one podzielone i zasymilowane przez organizm.

Unikalną rolą trzustki w ludzkim ciele jest możliwość zmiany stosunku enzymów soku trzustkowego, począwszy od składu różnych pokarmów za każdym razem.

funkcja trzustki ludzkiej

Funkcje ludzkiej trzustki:

  • Funkcją zewnątrzwydzielniczą trzustki (zewnętrznie wydzielnicza) jest wytwarzanie i regulacja enzymów (trypsyny, chymotrypsyny, lipazy i alfa-amylazy).
  • Endokrynologiczna funkcja trzustki (wydzielina wewnętrzna) - synteza hormonów polipeptydowych przez wysepki Langerhansa (glukagon i insulina).

Trzustka: funkcje w organizmie

Istnieje również inna klasyfikacja zadań realizowanych przez organ, którą również omówimy, ale bardziej szczegółowo.

Funkcje trzustki w ludzkim ciele:

  1. Funkcja humoralna. Jak już wiadomo, trzustka jest odpowiedzialna za rozdrabnianie pokarmu. Funkcja humoralna jest związana z płynami ustrojowymi zwierząt. Jest odpowiedzialny za dystrybucję substancji pochodzących z żywności i dalsze zaopatrywanie ciała w nie. Ponadto regulacja objętości soku trzustkowego jest również uważana za funkcję humoralną. Ta funkcja pomaga, w zależności od rodzaju żywności, przydzielić odpowiednią ilość soku i zsyntetyzować te enzymy, które są wymagane dokładnie dla dobrej strawności tych produktów.
  1. Funkcja trawienia zapewnia proces trawienia pokarmu. Produkowany sok, bogaty w enzymy, rozkłada żywność na najmniejsze składniki. Z tego powodu substancje przenikają do krwi i rozprzestrzeniają się po całym ciele.
  1. Funkcja wydzielania wewnętrznego jest niezbędna do syntezy enzymów i hormonów, bez których normalne życie ludzkie jest niemożliwe. W szczególności insulina normalizuje cukier w moczu i krwi. A jeśli wskaźnik ten odbiega w większym lub mniejszym stopniu od normy, prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych chorób jest wysokie.
  1. Funkcję wydzielniczą reprezentuje sok trzustkowy, który zawiera materię organiczną i enzymy.

Trzustka: rola w organizmie

Bez soku trzustkowego proces trawienia jest niemożliwy, ponieważ brak enzymów spowoduje niezdolność do rozszczepienia spożywanego pokarmu. Pod wpływem kwasu solnego jelita i żołądek zaczną się zapadać.

Jeśli trzustka nie spełnia tej funkcji, samo ciało jest trawione. Ma ścisły związek z gruczołem tarczycy, dlatego najbardziej szczególne powikłania występują właśnie w kierunku wydzielniczym, na przykład cukrzycy.

Dysfunkcja trzustki, z zapaleniem gruczołu, zamienia się w zapalenie trzustki, nie mniej groźną chorobę, której leczenie opiera się na leczeniu medycznym, chirurgicznym i ludowym.

Czym jest trzustka i jej funkcje

Jego rozmiar to 16-22 cm, a waga - około 70 gramów. Ten gruczoł znajduje się za żołądkiem i ma wydłużony kształt. Struktura tego ciała jest dość trudna. Składa się z trzech części: głowy, ciała i ogona. Głowa znajduje się w zakręcie dwunastnicy. Z ciała głowa trzustki jest oddzielona żyłą.

Struktura korpusu gruczołu, która ma kształt trójkąta: na niej znajdują się trzy powierzchnie (przednia, tylna i dolna), a także trzy krawędzie o podobnych nazwach. Struktura ogona: ma kształt stożka i dochodzi do końca dziecka.

Trzustka jest również podzielona na dwie części funkcjonalne: hormonalną i zewnątrzwydzielniczą.

Region hormonalny składa się z komórek zwanych wysepkami Langerhansa. Te wysepki są zdolne do syntezy różnych substancji hormonalnych.

Część zewnątrzwydzielnicza obejmuje akinię znajdującą się w płatach trzustki, system przewodów do wydzielania płynu wydzielniczego i główny przewód trzustkowy.

Rola trzustki

Trzustka zapewnia wydzieliny zewnętrzne i wewnętrzne.

Główną funkcją wydalniczą trzustki jest wydalanie soku trzustkowego i jest ona wykonywana przez zewnątrzwydzielnicze płaty gruczołu. Drugą, nie mniej ważną funkcją trzustki jest jej funkcja endokrynologiczna, a mianowicie: wydzielanie glukagonu, insuliny, somatostatyny, polipeptydu i greliny do krwi.

Rozważmy bardziej szczegółowo, jakie funkcje pełni ten gruczoł.

Humoral

Funkcja humoralna wykonywana przez trzustkę odgrywa ogromną rolę w procesie trawienia. Dzięki tej funkcji niezbędne substancje są dostarczane do różnych narządów. Transport elementów biologicznych odbywa się po tym, jak żywność, która weszła do ciała ludzkiego, zostaje podzielona na składniki.

Regulację humoralną przeprowadza się na podstawie hormonów sekretyny i pankreozyminy, które są wytwarzane w dwunastnicy, a następnie, za pomocą soku trzustkowego, aktywowane są niezbędne enzymy.

Ta funkcja jest bardzo ważna, ponieważ pozwala dostosować głośność soku trawiennego. Jest ważny nie tylko dla układu trawiennego, ale także dla aktywności życiowej całego organizmu jako całości, ponieważ jest on używany do transportu substancji do pozostałych narządów.

Trawienie

Funkcje trawienne lub inaczej zewnątrzwydzielnicze trzustki objawiają się wydzielaniem soku trzustkowego (trzustkowego). Około 700 cm³ dziennie.

Głównym składnikiem tego soku są enzymy organiczne, które dzielą się na dwie grupy: proteinazy i peptydazy karboksylowe. Przyczyniają się do podziału w ciele ludzkim napływającej żywności na poszczególne elementy.

W odniesieniu do funkcji trawiennej trzustki można ją uznać za główną pracę tego ciała.

Zasada żywienia separacyjnego opiera się na tej zasadzie. Aby ułatwić organizmowi wytwarzanie pewnego rodzaju soku, zwolennicy oddzielnego żywienia zalecają spożywanie tylko tych produktów w tym samym czasie, do rozszczepiania, które wymaga takiego samego składu enzymów.

Endokrynologia

Endokrynologiczna funkcja trzustki lub wydzielania wewnętrznego polega na dostarczeniu wystarczającej ilości hormonów w organizmie człowieka. Hormony są syntetyzowane w określonych płatach trzustki, zwanych wysepkami Langerhansa.

Wysepki Langerhansa składają się z różnych komórek, z których każdy uwalnia określony rodzaj hormonu do krwi. Komórki alfa wydzielają glukagon, komórki beta emitują insulinę, komórki delta wydzielają somatostatynę, komórki D1 wydzielają VIP, a komórki PP wydzielają polipeptyd trzustkowy.

Wewnątrzwydzielnicza funkcja trzustki jest nie mniej ważna niż funkcja wydalnicza, ponieważ od tego zależy prawidłowe funkcjonowanie różnych narządów w ludzkim ciele.

Jak manifestują się choroby?

Osoba odczuwa znaczenie jednej lub drugiej funkcji trzustki tylko wtedy, gdy występują jakiekolwiek zakłócenia w pracy tego organu. Dysfunkcja trzustki występuje najczęściej z powodu niewłaściwego stylu życia, na przykład nadmiernego spożywania alkoholu lub słodyczy.

Naruszenie pracy tego ciała objawia się nagle lub objawy stopniowo się zwiększają. Objawy choroby objawiają się bólem opryszczki pod łopatką lub w okolicy międzyżebrowej, a także w postaci pieczenia bólu. Dysfunkcje mogą objawiać się jako nudności, wymioty lub biegunka. Ból może być zarówno trwały, jak i napadowy.

Objawy zaburzeń funkcji endokrynologicznych objawiają się przyrostem masy ciała, zmniejszoną aktywnością mózgu, cukrzycą i innymi zaburzeniami.

Inne zaburzenia

Inne zaburzenia obejmują niedoczynność i nadczynność.

Hipofunkcja jest najczęstszym zaburzeniem w pracy tego narządu. Jest to prekursor cukrzycy. Występuje znacznie częściej niż nadczynność, ponieważ poziom hormonu insuliny jest obniżony w organizmie, co jest niezbędne do utrzymania optymalnego poziomu glukozy we krwi. Objawy: ogólne osłabienie i szybka męczliwość, ostry spadek lub ten sam gwałtowny przyrost masy ciała, silne bóle głowy, stałe pragnienie i zwiększone oddawanie moczu.

Leczenie przepisuje się dopiero po dokładnym zbadaniu ciała przez endokrynologa.
Hiperfunkcja jest raczej rzadką postacią choroby. Jego objawy są nieco podobne do objawów niedoczynności. Hiperfunkcja objawia się apatią, sennością i osłabieniem.
Leczenie należy rozpocząć jak najwcześniej. Jeśli leczenie nie rozpocznie się na czas, choroba będzie postępować, pojawią się nowe objawy: drgawki, drżenie rąk, omdlenia, przyrost masy ciała w bardzo krótkim czasie.

Hiperfunkcja jest wykrywana na podstawie wyniku testu.

Ostre zapalenie trzustki

Ta choroba pojawia się nagle. Początek wywołał odbiór napojów alkoholowych. Choroba ta może rozwinąć się z powodu współistniejących chorób pęcherzyka żółciowego lub dwunastnicy.

Objawy ostrego zapalenia trzustki: ostry ból w prawym i lewym nadbrzuszu, nudności i powtarzające się wymioty. Ból ma najczęściej charakter półpaśca, oddaje lewą stronę klatki piersiowej lub podbrzusza. Można go zwolnić tylko w jednej pozycji: pochylając się do przodu z pozycji siedzącej. Impuls wzrasta, wzrasta ciśnienie.

Leczenie ostrego zapalenia trzustki występuje w szpitalu. Jeśli leczenie na czas nie zostanie wykonane, choroba może stać się przewlekła.

Przewlekłe zapalenie trzustki

Jest to choroba zapalna trzustki. Powody są takie same jak w przypadku ostrego zapalenia trzustki. W miarę rozwoju choroby tkanka gruczołu staje się mniejsza.

Objawy przewlekłego zapalenia trzustki: seria ostrych stanów i stosunkowo spokojna. Na początku choroby okres remisji jest dość długi, ale jeśli leczenie nie zostanie przeprowadzone w odpowiednim czasie, częściej występują ataki ostrego bólu.

Tłuste, zbyt słone lub smażone potrawy, a także alkohol, mogą wywołać ból. Uśmierzanie bólu w trzustce środkami przeciwbólowymi jest prawie niemożliwe.

W miarę postępu choroby pojawiają się nowe objawy: zaparcia, biegunka, wzdęcia i wzdęcia. Wtedy może rozwinąć się cukrzyca.

Bardzo ważne jest rozpoznanie zapalenia trzustki w czasie i rozpoczęcie leczenia. Rozpoznanie tego jest dość trudne, ponieważ objawy tej choroby są często podobne do innych chorób przewodu pokarmowego.

Guzy

Nowotwory dzielą się na dwa rodzaje: hormonalne i nowotworowe (złośliwe).
Trzy najczęstsze nowotwory to: insulinoma, który wytwarza nadmierną ilość insuliny, gastrinoma, który wytwarza gastrynę, i rakowiak.

Trzustka jest bardzo ważnym organem w organizmie. Od jego właściwej pracy zależy dobrobyt człowieka, jego środki do życia. Najważniejsze jest terminowe leczenie chorób i utrzymanie zdrowego stylu życia.

Wszystko o gruczołach
i układ hormonalny

Trzustka - organ, który jest bardzo ważny w pracy całego organizmu

Czym jest trzustka

Trzustka jest narządem hormonalnym i trawiennym zlokalizowanym w jamie brzusznej. Główną funkcją trzustki jest wytwarzanie enzymów niezbędnych do trawienia i wchłaniania pokarmu w jelitach.

Organ ma trzy działy:

Trzustka znajduje się w pętli dwunastnicy, w przestrzeni zaotrzewnowej, poniżej żołądka, a na zewnątrz jest pokryta kapsułką tkanki łącznej.

Struktura i funkcja trzustki są ze sobą powiązane. W ciele znajdują się dwie strefy:

  • Egzokrynny - składa się z przewodu głównego, układu przewodów wydalniczych i żyły głównej (segmentów tkanki gruczołowej).
  • Endokrynologia jest reprezentowana przez wysepki Langerhansa, których komórki wytwarzają substancje biologicznie czynne.

W trzustce występują dwa obszary funkcjonalne.

Zgodnie ze strefami rozróżnia się funkcje endokrynologiczne i zewnątrzwydzielnicze trzustki w organizmie człowieka. Działanie endokrynologiczne jest realizowane dzięki specjalnym komórkom wyspowym - insulocytom, które są odpowiedzialne za produkcję hormonów i regulację humoralną.

Uwaga W strefie zewnątrzwydzielniczej występują dwa typy komórek - zewnątrzwydzielnicze trzustki (pełnią funkcję wydzielniczą) i komórki nabłonkowe (tworzą kanały).

W skrócie, funkcje trzustki w ludzkim ciele polegają na wytwarzaniu hormonów i soku trzustkowego z enzymami. Działanie wszystkich tych biologicznie aktywnych substancji ma na celu regulację prawidłowego funkcjonowania układu trawiennego i neurohumoralnego.

Rola trzustki w organizmie człowieka

Trzustka pełni bardzo ważne funkcje w procesie trawienia. Wszystkie substancje niezbędne do normalnego życia, wchodzą do organizmu z pożywieniem, ale są zbyt skomplikowaną strukturą, aby mogły zostać wchłonięte przez ciało.

Właściwe odżywianie jest bardzo ważne dla zdrowia trzustki

Sok trzustkowy i enzymy wytwarzane przez trzustkę pomagają w rozkładaniu substancji wysokocząsteczkowych. Każdy enzym ma swoje funkcje:

  • lipaza - rozkłada złożone tłuszcze;
  • amylaza (jak również maltaza i laktaza) - zapewniają rozkład węglowodanów;
  • trypsyna - rozkłada białka na związki o niskiej masie cząsteczkowej, które są łatwo absorbowane przez komórki organizmu.

Ciekawe W trzustce trypsyna jest wytwarzana w postaci nieaktywnej. Jego aktywacja następuje bezpośrednio w dwunastnicy podczas interakcji z żółcią.

Dzięki dużej brodawce, sok trzustkowy, wzbogacony w enzymy, wchodzi do dwunastnicy w celu rozszczepienia żywności, która została wstępnie potraktowana w żołądku.

Praca trzustki jest regulowana przez korę mózgową

Sok trzustkowy zawiera wodorowęglan sodu w swoim składzie, który jest niezbędny do złagodzenia kwasowości żołądka. Proces produkcji enzymów rozpoczyna się kilka minut po posiłku i trwa przez kolejne 6-14 godzin (w zależności od ilości i rodzaju żywności).

Praca trzustki

Praca trzustki jest bardzo złożonym i dobrze skoordynowanym procesem. W zależności od rodzaju żywności, która dostaje się do organizmu (białka, tłuszcze, węglowodany), organizm wytwarza więcej tego lub tego enzymu.

To ważne! Dzięki temu trawienie pokarmu i wchłanianie związków o niskiej masie cząsteczkowej zachodzi szybciej.

Oprócz enzymów trzustka wytwarza wiele hormonów, z których głównym jest insulina, a także:

To jest funkcja hormonalna trzustki. Endokrynologiczna część ciała jest odpowiedzialna za wytwarzanie hormonów, dlatego każde naruszenie jego pracy (zapalenie ciała, uraz, patologiczna zmiana w strukturze) zawodzi w procesach wytwarzania enzymów i hormonów, aw rezultacie stanowi naruszenie normalnej aktywności organizmu.

To ważne! Lekarze zwracają największą uwagę na kontrolowanie poziomu insuliny. Z powodu braku krwi stwierdza się podwyższony poziom cukru - to znaczy, że człowiek rozwija cukrzycę w wyniku dysfunkcji trzustki w ciele.

Zaburzenia hormonalne są bardzo niebezpieczne dla zdrowia i życia pacjenta, dlatego po zdiagnozowaniu jakiegokolwiek naruszenia konieczne jest jak najszybsze rozpoczęcie leczenia w celu zmniejszenia negatywnego wpływu na mózg, nerki i wątrobę.

Działanie hormonalne gruczołu jest bardzo skomplikowane.

Objawy patologii

Funkcja trawienna trzustki jest osłabiona przez niewłaściwy styl życia lub chorobę. Najczęstsze patologie występujące w tym narządzie objawiają się następującymi objawami:

  • niestrawność (nudności, wymioty, biegunka);
  • brak apetytu;
  • nieprzyjemny osobliwy smak w ustach;
  • otaczający ból w górnej części brzucha, wzdęcia.

Z reguły objawy te pojawiają się ostrzej po spożyciu alkoholu lub tłustych potraw. To właśnie w okresach zaostrzenia osoba zaczyna zastanawiać się nad tym, jaka jest funkcja trzustki i dlaczego te funkcje są osłabione.

Główne patologie trzustki obejmują:

  1. Zapalenie trzustki - w postaci ostrej i przewlekłej. Jest to proces zapalny, który rozwija się, gdy enzymy trawienne gromadzą się w narządzie, w wyniku nadmiernego spożycia alkoholu, chorób zakaźnych, powstawania kamieni w woreczku żółciowym, a także zablokowania dróg żółciowych. Rozwój przewlekłego zapalenia trzustki jest najbardziej podatny na alkoholików.
  2. Rak - atakuje całe ciało, rozprzestrzeniając się od kanału do endokrynnej trzustki. Czynnikami przyczyniającymi się do pojawienia się raka są podeszły wiek, palenie tytoniu, przewlekłe zapalenie trzustki.
  3. Cukrzyca - rozwija się, gdy organizm przestaje produkować insulinę (w przypadku niedoczynności trzustki), lub organizm jej nie absorbuje.

Istnieje cukrzyca typu 1 - zależna od insuliny - w tym przypadku pacjent musi być stale wprowadzany do insuliny przez wstrzyknięcie. Cukrzyca typu 2 występuje najczęściej w otyłości (czasem ciąża staje się przyczyną). Celem leczenia jest przywrócenie odpowiedzi komórek na przepływ insuliny do nich.

Zmiany patologiczne w trzustce niekorzystnie wpływają na pracę układu pokarmowego

To ważne! Nadczynność trzustki przyczynia się do rozwoju niedoboru glukozy, ponieważ insulina jest wytwarzana w nadmiernej ilości i dzieli całą glukozę, która dostaje się do organizmu z pożywieniem.

Aby utrzymać trzustkę w dobrym stanie, konieczne jest właściwe spożywanie posiłków i nie nadużywanie palenia i napojów alkoholowych. Zapobieganie dysfunkcjom trzustki jest ważnym zadaniem dla każdej osoby, ponieważ normalny proces trawienny zależy od tego małego narządu.

Jakie są funkcje trzustki?

Trzustka jest fenomenalnym organem, który jednocześnie wykonuje dwa przeciwne cele w ludzkim ciele - hormonalnym i zewnątrzwydzielniczym. Największy narząd gruczołowy ma 14 do 25 cm długości Funkcje trzustki są zawarte w indukcji soku trzustkowego i hormonów, które pomagają w optymalnym trawieniu składników odżywczych.

Rola trzustki w trawieniu

Niespokojna struktura składająca się z komórek przeciwnych histologii. Miąższ pokrywa cały organ i dzieli jego łączące partycje na plastry. Zraziki składają się z acini i wysepek Langerhansa. Dopływ krwi i unerwione nerwy przechodzą obok siebie w wielu następstwach.

Funkcje zewnątrzwydzielnicze reprezentują komórki acini, które z kolei biorą udział w procesie wytwarzania soku trzustkowego. W ciągu dnia zdrowa dorosła osoba wytwarza około półtora do dwóch litrów soku.

Struktura i funkcje trzustki mają na celu aktywny udział w procedurze trawiennej. Najmniejsza dysfunkcja tkanek narządu wpływa na trawienie i ogólny stan organizmu.

Dlaczego potrzebujemy trzustki? Do trawienia pokarmu, zstępującego do żołądka przez przełyk, wydzielany jest sok żołądkowy. Wytwarzany jest sok trzustkowy trzustki, przepływający przez dużą brodawkę do dwunastnicy. W żołądku, pod wpływem stymulacji układu pokarmowego, kompleksu, soku, jedzenie rozszczepia się i przenosi do dwunastnicy, która już zawiera sok trzustkowy. Jedną z funkcji jest neutralizacja treści żołądkowej, w której nadal występują pozostałości soku, ze względu na niską zasadowość reakcji. Proces ten trwa, dopóki cały sok żołądkowy nie pozostawi strawionego pokarmu. W przypadku naruszeń kurs ten jest zakłócany i uwalnianie nieprzetworzonego kwasu i żywności do jelita cienkiego.

Jednocześnie rozpad żywności z enzymami hydrolitycznymi trwa nadal:

  • proteaza wpływa na białka i rozkłada je na aminokwasy;
  • lipaza bierze udział w rozkładaniu tłuszczów na wyższe kwasy tłuszczowe i glicerynę;
  • Karboksyhydraza działa na węglowodany, przekształcając je w glukozę.

Podczas wchłaniania pokarmu uruchamia się odruch aktywujący aktywność trzustki. Dopiero rozpoczęcie posiłku, a gruczoł już przydzielił sok i wysłał go do dwunastnicy. Niedożywienie, niedobór diety, grypa, alkoholizm i inne czynniki prowadzą do zmienionych stanów gruczołów. Dlatego tak wiele chorób związanych z dysfunkcją organizmu.

Funkcja hormonalna

Narząd pęcherzykowy jest izolowany przez miąższ składający się z przegród. Składają się z tkanki łącznej, zatok nerwowych i naczyń krwionośnych. To jest podstawa endokrynnej trzustki. Druga część jest reprezentowana przez wysepki Langerhansa, które są komórkami regulującymi zawartość glukozy. Łączna ich liczba nie przekracza miliona, a ich liczba stopniowo maleje wraz z wiekiem.
Zaskakujący fakt: w przypadku nieprawidłowego działania wysepek Langerhansa pod wpływem niewłaściwej diety, alkoholu itp., Komórki te są zastępowane przez tkankę łączną lub tłuszczową.

Funkcje endokrynologiczne trzustki wynikają z pracy wysepek Langerhansa, składających się z endokrynologów i insulocytów. Wyróżnia się następujące typy:

  1. komórki α. Funkcja opiera się na produkcji glukagonu. Tylko 10-30% całości.
  2. Komórki Β. Syntetyzuj insulinę. (60-80%).
  3. Komórki Δ wytwarzają somatostynę 3–7%.
  4. Komórki D1 indukujące VIP (peptyd naczynioruchowy) 5-10%.
  5. Komórki PP tworzą polipeptyd trzustkowy. 2-5%.

Istnieje również oddzielny typ komórek w skromnych ilościach, które zawierają tyroliberynę, gastrynę i somatoliberynę.
Jaka jest funkcja hormonalna trzustki?

  • proteinazy - trypsyna, chymotrypsyna, karboksypeptydaza;
  • amylaza, maltaza, laktaza - do rozkładu węglowodanów;
  • lipaza wpływająca na tłuszcze;
  • na działanie na kwasy nukleinowe - rybonukleazę i deoksyrybonukleazę.

Enzymy są obojętnym rodzajem enzymów. Po tym, jak przeżute resztki dostaną się do żołądka, uwolnione hormony aktywują reakcję. To z kolei prowadzi do aktywacji proferacji i ich konwersji na enzymy. Taki złożony mechanizm wynika z faktu, że żelazo chroniło się przed wpływem własnych enzymów na własne tkanki.

Funkcje endokrynologiczne trzustki są bezpośrednio związane z aktywnością hormonów uwalnianych do krwi w ilości wystarczającej do trawienia niektórych rodzajów żywności.

  1. Insulina kontroluje optymalną zawartość glukozy w tkankach i komórkach.
  2. Glukagon wpływa na glikogen wątroby, tłuszcze i zwiększa poziom glukozy we krwi.
  3. Somatostatyna zmniejsza produkcję żółci, wpływa na redukcję niektórych hormonów;
  4. VIP monitoruje cały system trawienia, zwiększa tworzenie żółci.

Wspólna aktywność insuliny i glukagonu kontroluje optymalny ilościowy procent glukozy we krwi.
Jaka jest dodatkowa funkcja trzustki? Pełni funkcję humoralną, która opiera się na dystrybucji składników odżywczych przez ciało za pomocą płynów (krew, limfa). Wykonaj jej pankreoiminę i sekretinę. Aktywność polega na kontrolowaniu wydzielania soku trzustkowego.

Funkcja wydzielnicza wynika z obecności soku trzustkowego, składającego się z substancji organicznych i enzymów:

  • 98% wody;
  • mocznik;
  • białko (albumina, globuliny);
  • wodorowęglany;
  • pierwiastki śladowe (wapń, sód, fosfor, chlorki);
  • kwas moczowy;
  • glukoza.

Dzięki solom powstaje środowisko alkaliczne.

Połączenie funkcji ze strukturą i lokalizacją dławika

Funkcje trzustki zależą od charakterystycznych cech struktury i umiejscowienia narządów w jamie brzusznej. Prawidłowa lokalizacja narządów przyczynia się do jakościowego omłotu pokarmu i normalnego wydzielania niezbędnych substancji enzymatycznych i innych składników zaangażowanych w proces trawienia.

Warunkowo dzieli części trzustki: głowę, ciało i ogon.

Głowa znajduje się w łuku dwunastnicy. Łączy wątrobę i trzustkę poprzez główną brodawkę i różne przewody, w tym żółć.

Ciało narządu jest pokryte otrzewną z przodu, a ogon graniczy ze śledzioną.

W przyswajaniu pokarmów narząd odgrywa ważną rolę. Bez tego przekształcenie makrocząsteczek pokarmowych w mniejsze segmenty, które mogą zostać wchłonięte przez krew, jest niemożliwe. Cięcie na monomery pozwala na ich absorpcję w jelicie cienkim. Sama fermentacja jest zwykle podzielona na mechaniczne i chemiczne. Sok trzustkowy, wraz z sokiem żołądkowym i żółcią, odgrywa ważną rolę w rozdzielaniu treści pokarmowej (częściowo strawionej bryły pokarmu) na cząsteczki.

Funkcje trzustki w ludzkim ciele odgrywają najważniejszą rolę. Gdy naruszenie aktywności jakiejkolwiek części ciała powoduje niepowodzenie całego ciała.

Patologia trzustki

Zmiany w funkcjonowaniu trzustki w organizmie człowieka są koordynowane przez credo życia, rzadziej predyspozycje genetyczne, choroby autoimmunologiczne i pewne niezależne niepowodzenie.

W zależności od funkcji wykonywanych przez trzustkę identyfikowane są choroby tego narządu, które w pewien sposób związane są z pracą grupy komórek, wydzielaniem enzymów lub chorobami sąsiednich organów.

Upośledzona funkcjonalność orientacji zewnątrzwydzielniczej powoduje choroby zapalne różnego pochodzenia. Często prowadzą do złego stylu życia, pasji do alkoholu i jedzenia w dużych porcjach i rzadko tłustych i smażonych potraw.

Choroby zapalne nazywane są ostrym, przewlekłym zapaleniem trzustki i ich powikłaniami. Proces ten wpływa na funkcjonalność jednego narządu i pracę przewodu pokarmowego. Rozwój zapalenia trzustki jest zwykle szybki, chociaż postać przewlekła jest ukryta przez lata z łagodnymi objawami, na które człowiek nie zwraca uwagi. W leczeniu jakiejkolwiek postaci zapalenia trzustki główną rolę odgrywa dieta mająca na celu przywrócenie zdrowia organizmu.

Patologia wewnątrzsekrecyjna jest zwykle związana z nieprawidłowym działaniem komórek narządu. Na przykład komórki β przestają działać w pełni i rozwija się cukrzyca.

Rzadkie rodzaje chorób obejmują mukowiscydozę, raka i powstawanie torbieli i torbieli rzekomej z różnymi powikłaniami przebiegu.
Każda funkcja trzustki: humoralna, hormonalna, zewnątrzwydzielnicza i wydzielnicza cierpi z powodu przerw w strukturze lub zdolności do pracy z ciałem. Są one współzależne i z naruszeniem wzajemnych działań ucierpią.

Funkcje trzustki w ludzkim ciele

Trzustka jest jedną z największych w ludzkim ciele. Jego cechą jest zdolność do syntezy hormonów i enzymów (enzymów) niezbędnych do trawienia pokarmu. Dlatego należy do grupy gruczołów wydzielania mieszanego.

Rola trzustki w ludzkim ciele jest trudna do przecenienia. Produkowane w nim enzymy są bezpośrednio zaangażowane w wymianę głównego źródła energii - węglowodanów. A hormony, które są wytwarzane przez specjalne komórki w ciele, pomagają kontrolować procesy metaboliczne.

Cechy lokalizacji trzustki

Nazwa żelaza wynikała z lokalizacji. Kiedy osoba kłamie, jej główna masa znajduje się tuż pod żołądkiem. Ciało ciała jest podzielone na trzy części - na przykład „ogon” rozciąga się do samej bramy śledziony, przesuwając się w lewo iw górę. Ale masa jest opasana dwunastnicą (dwunastnicą), która znajduje się pod żołądkiem.

Segmenty trzustki

Ciało samego narządu znajduje się w centralnej części nadbrzusza i kontynuuje w lewą stronę, w kierunku śledziony. Jest na poziomie 1-2 kręgów lędźwiowych. Tył gruczołu styka się z dużymi naczyniami - żyłą główną dolną i aortą.

Struktura ciała

Gruczoł dorosłej zdrowej osoby ma masę około 80-90 g. Jego strukturę można podzielić na dwa obrazy - makroskopowy i mikroskopowy. Struktura makroskopowa - cechy morfologii ciała, jego części funkcjonalnych. Struktura mikroskopowa implikuje przegląd tkanek gruczołu i specyficznych komórek.

Zrozumienie ludzkiej trzustki

Elementy makroskopowe obejmują następujące składniki:

  • głowa. To największa część ciała. Jest w bliskim kontakcie z dwunastnicą, która otacza ją zakrętem. Oddziela głowę i resztę ciała specjalnym rowkiem, w którym znajduje się żyła wrotna. Dodatkowy przewód pochodzi z głowy, która łączy się z przewodem głównym i otwiera się do dwunastnicy przez dużą brodawkę dwunastnicy. Jeśli połączenie nie nastąpi, to przechodzi do jamy jelitowej przez małą brodawkę;
  • ciało. Ma trójkątny wydłużony kształt, gdzie wskazane są przednie, tylne i dolne powierzchnie;
  • ogon. Ma wyraźny kształt stożka. Skierowany w górę i w lewo, sięgający do śledziony. W ogonie powstaje duży, zwężony przewód, wzdłuż którego porusza się sok trzustkowy zawierający enzymy.

Przewody trzustkowe

Tkanka narządowa jest pokryta na zewnątrz gęstą kapsułą tkanki łącznej. Pomaga to chronić gruczoł przed możliwymi uszkodzeniami i zapobiega przedostawaniu się enzymów do jamy brzusznej.

Główna tkanka gruczołowa składa się z zrazików, które są oddzielone sznurami tkanki łącznej. W tych sznurach są naczynia, które odżywiają tkankę gruczołową i nerwy.

Sok trzustkowy porusza się po kilku rodzajach przewodów:

  • intercalary;
  • interlobular;
  • wewnątrzgałkowy;
  • wspólny przewód.

Struktura zewnątrzwydzielniczej trzustki

Ten ostatni łączy pierwsze trzy typy kanałów. Transportuje sok trzustkowy. Jest wytwarzany w tak zwanych akiniowych - okrągłych formacjach składających się z komórek gruczołowych.

Pomiędzy acini znajdują się wyspy Langerhans. Nie zawierają przewodów, a struktura ich komórek różni się od struktury gruczołowej. Wysepki Langerhansa składają się ze wyspecjalizowanych komórek - insulocytów, w których wytwarzane są pewne hormony. Substancje te przez naczynia włosowate wchodzą do ogólnego krwiobiegu, gdzie oddziałują na całe ciało.

Struktura wyspy Langerhans

Istnieją dwa główne typy komórek, które syntetyzują określone hormony:

  • komórki α wytwarzają glukagon;
  • Komórki β wytwarzają insulinę - najważniejszy składnik zaangażowany w metabolizm energii.

Istnieją także komórki delta i komórki pp, których główną funkcją jest synteza hormonów regulujących głód i polipeptyd trzustkowy.

Uwaga! Tkanka gruczołowa syntetyzuje agresywne enzymy, których działanie ma na celu rozkład składników odżywczych. Dlatego podczas inwazyjnych procedur diagnostycznych, na przykład nakłuwania, zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności.

Nakłucie torbieli trzustki

Główne funkcje

Trzustka nazywana jest mieszanym gruczołem wydzielniczym, ponieważ syntetyzuje hormony, które wchodzą bezpośrednio do krwiobiegu, i zwykłe enzymy, które biorą udział w procesie trawienia.

Funkcja oczyszczania krwi trzustki

Udział w procesie trawienia

Ten rodzaj funkcji jest również nazywany wydalaniem, ponieważ syntetyzowana substancja wchodzi do innych narządów, z pominięciem krwiobiegu. Produktem tej aktywności jest sok trzustkowy. Zawiera szereg enzymów, które są bezpośrednio zaangażowane w proces rozdzielania związków złożonych w żywności na prostsze.

Sok trzustkowy jest produktem wydzielania trzustki.

Główne enzymy wytwarzane w trzustce obejmują trypsy, lipazę i alfa-amylazę.

  1. Trypsyna. Enzym rozkładający cząsteczki białka na łatwo przyswajalne aminokwasy. Początkowo jest produkowany w postaci nieaktywnej - trypsynogen. Pod wpływem enzymu enterokinazy, który jest zawarty w ciemieniowym śluzu dwunastnicy, trypsynogen zmienia się w formę aktywną. Na podstawie poziomu trypsyny lekarz może ustalić, czy występuje zapalenie zapalne gruczołu - zapalenie trzustki.

Przestrzenny model trypsyny

Struktura molekularna alfa-amylazy

Tabela Szczegółowy opis ludzkich enzymów trzustkowych.

Jakie funkcje wykonuje trzustka?

Funkcje trzustki - wydzielanie zewnętrzne i wewnętrzne. Jest jedynym organem, który zajmuje centralne miejsce w dwóch różnych układach organizmu - hormonalnym i trawiennym, zapewniając normalny proces trawienia i pełny metabolizm.

Naruszenie jakiejkolwiek funkcji trzustki w organizmie człowieka prowadzi do zaburzeń i chorób, które mogą być skomplikowane i śmiertelne.

Anatomia i morfologia narządu

Trzustka jest organem o strukturze gruczołowej. Góra pokryta kapsułą tkanki łącznej, wewnątrz podzielona przegrodami.

W strukturze trzustki znajdują się 3 główne części:

  • zaokrąglona głowa;
  • trójścienne ciało;
  • ogon w kształcie stożka.

Ze względu na topografię trzustka ściśle współdziała z wieloma narządami, z którymi bezpośrednio graniczy. Trzustka ma pozycję zaotrzewnową: znajduje się za żołądkiem, jest oddzielona od niej dławnicą. Ma kierunek poziomy: głowa podkowy jest pokryta dwunastnicą (dwunastnicą). Rzutowane w lewo powyżej pępka, ciało i ogon znajdują się w lewym podbrzuszu. W rzucie na przednią ścianę brzucha trzustki znajduje się 5-10 cm powyżej pępka.

Głowa przylega do wątroby, przez którą przechodzi wspólny przewód, który, łącząc się z przewodem woreczka żółciowego, tworzy ampułkę. Przez zwieracz Oddiego jest on wyświetlany w świetle dwunastnicy, gdzie wydzielane są enzymy w składzie soku trzustkowego. Ogon graniczy z lewą nerką, nadnerczem i śledzioną.

Fizjologia i podwójna funkcja trzustki wynika ze struktury jej tkanki.

Struktura histologiczna aparatu zewnątrzwydzielniczego: zraziki (acini) składają się ze specjalnych komórek wytwarzających sok trzustkowy oraz przewodów, przez które wchodzi on do większych, a następnie do wspólnego przewodu gruczołu. Acini łączą się w większe formacje - płaty również mają swoje własne kanały. Między nimi jest część hormonalna. Tworzą ją wyspy Langerhansa, które składają się z komórek o różnych strukturach i funkcjach. Ich wspólny cel jednoczy: produkują hormony, które kontrolują procesy metaboliczne w organizmie.

Komórki wysepek Langerhansa wytwarzają 11 hormonów syntezy węglowodanów. Liczba wysepek wytwarzających hormony sięga 1,5 miliona, sama tkanina stanowi 1-3% całkowitej masy narządu. Każda wysepka składa się z 80-200 komórek. Różnią się nie tylko strukturą, ale także działaniami funkcjonalnymi:

  • komórki α (25%) - produkują glukagon;
  • komórki β (60%) - insulina i amylina;
  • komórki δ (10%) - somatostatyna;
  • Komórki PP (5%) - wazoaktywny polipeptyd jelitowy (VIP);
  • komórki g - gastryna, wpływająca na sok żołądkowy, jego kwasowość.

Oprócz tego trzustka syntetyzuje szereg hormonów. Wszystkie są zaangażowane w złożone procesy metaboliczne w organizmie.

Jak działa gruczoł zewnątrzwydzielniczy?

Funkcję wydalniczą trzustki zapewniają komórki soku trzustkowego wytwarzającego acini zawierające enzymy. Około 1,5 litra soku trzustkowego jest zwykle wydzielanych dziennie. Wszystkie enzymy są syntetyzowane w trzustce w postaci nieaktywnych związków (takich jak trypsynogen), są aktywowane w jelicie cienkim. Zaczynają się wyróżniać, gdy tylko jedzenie dostanie się do dwunastnicy. Ten proces trwa 12 godzin. Skład jakościowy i ilościowy enzymów zależy od spożywanej żywności. Żywność węglowodanowa powoduje bardziej aktywne wydzielanie. U mężczyzn praca wydzielnicza trzustki jest bardziej wyraźna niż u kobiet.

Żelazo wytwarza sok trawienny, zawierający ponad 20 enzymów w 3 grupach:

  • lipaza - rozkłada tłuszcze;
  • proteaza - białka;
  • amylaza - węglowodany.

Proteazy obejmują kilka innych enzymów, z których główne to:

  • trypsyna - rozkłada białko na peptydy;
  • karboksypeptydaza - przekształca peptydy w aminokwasy;
  • elastaza - trawi białka i elastynę.

Enzymy w soku trzustkowym są nieaktywne. Pod wpływem enterokinazy (enzymu jelita cienkiego), która staje się aktywna w obecności żółci, są one aktywowane w świetle jelita: trypsynogen jest przekształcany w trypsynę. Po tym może być odpowiedzialny za aktywność pozostałych enzymów, zmieniając je.

Proces regulacji produkcji składa się z 3 etapów:

  1. Mózgowa regulacja trzustki - zaczyna się w momencie jedzenia pokarmu z powodu drażniącego wpływu na różne receptory zapachu, rodzaju i smaku żywności. Impulsy nerwowe są przekazywane do centrum wydzielniczego rdzenia przedłużonego, aktywując je.
  2. Regulacja żołądka - wejście pokarmu do żołądka stymuluje wytwarzanie soku żołądkowego dzięki działaniu gastryny (hormon trzustki).
  3. Etap jelitowy - stymulacja zachodzi dzięki działaniu wydzielanego wazoaktywnego peptydu jelitowego (VIP) - hormonu trzustki i cholecystokininy (pankreozyminy) - hormonu dwunastnicy.

Jak działa gruczoł dokrewny?

Wewnętrzna część gruczołu, reprezentowana przez wysepki Langerhansa, wytwarza hormony. Zapewniają metabolizm w organizmie, kontrolują nie tylko procesy trawienia, ale także wzrost człowieka.

Insulina - główny hormon wytwarzany przez trzustkę, bierze udział w metabolizmie węglowodanów. Jedyna substancja w organizmie, która może obniżyć poziom cukru we krwi. Z brakiem rozwoju cukrzycy.

Glukagon jest antagonistą insuliny, jest odpowiedzialny za proces rozszczepiania tłuszczów, pomaga zwiększyć poziom glukozy we krwi, wpływa na poziom wapnia i fosforu.

Somatostatyna reguluje funkcje podwzgórza i przysadki, kontroluje poziom hormonu wzrostu - somatotropiny.

Funkcje RV

Trzustka - wielofunkcyjny organ. Główne funkcje, które wykonuje, są klasyfikowane w następujący sposób:

  • humoralny;
  • hormonalna;
  • trawienny;
  • sekretarka

Funkcja humoralna

Funkcja humoralna - zdolność organizmu do pobierania wszystkich niezbędnych substancji z pożywienia wchodzącego do organizmu. Dzięki regulacji hormonalnej niezbędna ilość wydzieliny trzustkowej jest wytwarzana za pomocą niezbędnych enzymów. Zatem trzustka dostosowuje się do każdego rodzaju żywności (tłuszczowej, białkowej lub węglowodanowej), podkreślając specyficzne enzymy w wystarczających ilościach.

Funkcja trawienia

Funkcja trawienna trzustki charakteryzuje go jako jeden z centralnych narządów przewodu pokarmowego. Enzymy, które tworzą sok trzustkowy, odgrywają główną rolę w trawieniu składników wchodzących do organizmu. Działając w świetle jelita cienkiego, wraz z pepsyną wytwarzaną przez komórki dwunastnicy i kwasy żółciowe, rozkładają białka, tłuszcze i węglowodany na swoje składniki. Następnie są przenoszone przez krew w całym ciele.

Funkcja hormonalna

Funkcja hormonalna jest związana z powstawaniem hormonów. Główne to:

Bez nich upośledzony jest metabolizm węglowodanów, cierpią normalne procesy wzrostu człowieka, powstają poważne choroby wymagające dożywotniego leczenia.

Funkcja sekretarska

Funkcja wydalnicza opiera się na opracowaniu specjalnego sekretu - soku trawiennego, który oprócz enzymów zawiera inne substancje organiczne. Z powodu wydzielania zachodzi proces trawienia, ponieważ pod wpływem tylko soku żołądkowego z kwasem chlorowodorowym, organy, z którymi się stykają, zapadną się.

Połączenie funkcji ze strukturą i lokalizacją dławika

Organy każdego systemu w organizmie są tak ułożone, że ich interakcja trwa najkrótszy czas, a wszystkie funkcje są wykonywane w całości. Proces trawienia przebiega normalnie, gdy enzymy trzustkowe dostają się do dwunastnicy, gdzie grudka pokarmu jest początkowo przetwarzana przez sok żołądkowy. Dlatego wspólny przewód trzustki (wirsung), uprzednio łączący się z przewodem pęcherzyka żółciowego do zwykłej brodawki, przechodzi do światła dwunastnicy z powodu zwieracza Oddiego. Głowa trzustki, która ma końcową część przewodu Wirsung, znajduje się w pobliżu jelita cienkiego - jest przykryta dwunastnicą w postaci szekli. Ułatwia to szybki przepływ wydzieliny trzustki do światła jelita.

W przypadku istniejącego zapalenia pęcherzyka żółciowego staje się jasne, jaka jest rola żółci: trawienie tłuszczów jest zaburzone z powodu braku kwasów żółciowych. Krótko mówiąc: ich rola sprowadza się do tego, że emulgują (kruszą) duże cząsteczki tłuszczu na małe fragmenty. Tworzy dużą powierzchnię do ekspozycji na lipazy, poprawia trawienie.

Lokalizacja trzustki przyczynia się do skutecznego działania i funkcji układu hormonalnego: hormony wytwarzane w odpowiedzi na spożycie węglowodanów (insulina, glukagon), wchodzą do ogólnego krwiobiegu.

Jak wspierać funkcję gruczołu?

Aby zminimalizować ryzyko nawracających zaostrzeń i nawrotów, należy przestrzegać określonego stylu życia, który obejmuje:

  • zbilansowana dieta;
  • unikanie alkoholu i innych złych nawyków;
  • aktywny tryb życia;
  • brak stresu, przepracowanie, brak snu.

Jeśli funkcje trzustki są już osłabione, konieczne są wysiłki, aby je przywrócić. Aby to zrobić, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeśli pojawią się nowe dolegliwości lub objawy, wziąć przepisane leki, przestrzegać zaleconego schematu i wykonywać specjalne ćwiczenia - ćwiczenia na trzustkę.

We wszystkich przypadkach - w okresie głębokiej remisji i podczas zaostrzenia - ważne jest przestrzeganie diety. Specjalne odżywianie może odgrywać kluczową rolę w zachowaniu funkcji gruczołu. Zajmuje ważne miejsce w kompleksowym leczeniu, jednocześnie - jest to główna miara zapobiegania.

Funkcja zewnętrzna

Cechy pokarmowe zależą od głównej patologii trzustki. Naruszenia funkcji zewnątrzwydzielniczych związanych z procesem trawienia korelują z rozwojem procesu zapalnego w tkankach gruczołu - zapaleniu trzustki. Diety są obowiązkowe w każdej fazie choroby. Jest wyznaczana i korygowana przez lekarza lub gastroenterologa i odpowiada tabeli nr 5 autorstwa Pevznera. Istnieją pewne różnice w dozwolonych produktach, objętości, kolorze na różnych etapach choroby. Ale zawsze do liczby zabronionych do użycia należą:

  • napoje alkoholowe (w tym o niskiej zawartości alkoholu);
  • potrawy tłuste, smażone, wędzone, pikantne i słone;
  • kiełbaski, konserwy, soki pakowane, wszelkie napoje z gazami;
  • kwaśne i niedojrzałe owoce i jagody;
  • jajka (zwłaszcza żółtko) i mleko pełne;
  • czekolada, mocna herbata i kawa, zwłaszcza jeśli napoje są spożywane na czczo;
  • bogate produkty chlebowe.

Podczas tworzenia diety konieczne jest poznanie żywności, która jest szkodliwa dla zapalenia trzustki, a także tych, których stosowanie jest dozwolone w ograniczonych ilościach podczas remisji choroby. Możesz użyć tabeli, która zawiera szczegółową listę i zawiera kaloryczną zawartość każdego produktu i jego zawartość tłuszczów, białek i węglowodanów.

Ważne jest prawidłowe gotowanie i przestrzeganie zasad diety. W przypadku zapalenia trzustki, nawet jeśli choroba nie jest pogorszona, konieczne jest obserwowanie częstości i rozdrobnienia żywności: konieczne jest częste jedzenie (5-6 razy dziennie) i małymi porcjami. Pokarm powinien mieć konsystencję pasty lub półpłynny, ciepły, parzony, w piekarniku, duszony lub gotowany. Chroni to trzustkę przed nadmiernym obciążeniem funkcjonalnym, ponieważ pojedynczy posiłek w dużych ilościach w dużych kawałkach wymaga produkcji dużych ilości soku trzustkowego. Małe porcje rozdrobnionej żywności zmniejszają napięcie trzustki.

Podstawą żywienia zapalenia trzustki dla prawidłowego funkcjonowania trzustki powinno być:

  • kaszki (płatki owsiane, gryka, ryż);
  • chude mięso z ryb, drobiu, wołowiny, cielęciny;
  • warzywa gotowane i duszone;
  • obrane, starte lub drobno posiekane dojrzałe owoce;
  • domowe kompoty, galaretki, napoje owocowe.

Alkohol działa toksycznie na komórki wątroby i trzustki, powoduje ich śmierć. Ponadto zwiększa ciśnienie w naczyniach, zmienia strukturę ich ścian, zmniejsza ich wytrzymałość. Jest słabo metabolizowany, co powoduje dodatkowe obciążenie organizmu.

Nikotyna i smoła przedostająca się do organizmu podczas palenia prowadzą do zwężenia żył i tętnic, przyczyniają się do rozwoju wtórnej miażdżycy, a tym samym poważnie upośledzają ukrwienie nie tylko trzustki, ale także innych narządów. Obciążenie trzustki gwałtownie wzrasta, zmniejsza się funkcjonalność.

Hipodynamika jest szkodliwa zarówno dla trzustki, jak i dla serca i naczyń krwionośnych. Spacerując spokojnym krokiem, regularne ćwiczenia z kompleksu fizykoterapii, pływanie poprawia krążenie krwi w organizmie i ogólnie jego stan.

Hiperdynamia z dużymi obciążeniami ma negatywny wpływ na stan trzustki, więc cała aktywność fizyczna powinna być umiarkowana.

Aby kontrolować stan funkcjonalny trzustki, a także jeśli zaczyna boleć w lewym podżebrzu, konieczne jest przeprowadzenie regularnego badania, w tym metod laboratoryjnych:

  • coprogram (analiza kału);
  • diastaza krwi i moczu;
  • analizy biochemiczne związane ze stanem komórkowym wątroby (bilirubina i jej frakcje, białko, transaminazy).

Wykazano, że wykonuje EFGDS - jest to technika, która pozwala ocenić funkcje motoryczne żołądka i dwunastnicy, właściwości błon śluzowych tych narządów, które są blisko spokrewnione z trzustką.

USG trzustki i narządów jamy brzusznej pozwala nam obserwować w dynamice wieku i patologicznej przemianie struktury tkanki, co może manifestować zmiany rozproszone i ogniskowe. Konieczne jest obserwowanie długości życia na USG, w zależności od stanu, 1 lub 2 razy w roku. Metoda jest nieszkodliwa, przypisywana nie tylko osobie dorosłej, dziecko może być również badane.

Funkcja wewnątrz wydzielnicza

Patologia trzustki może prowadzić do niewydolności endokrynologicznej: produkcja insuliny gwałtownie spada, rozwija się cukrzyca, która szczegółowo bada endokrynologię. Głównym objawem laboratoryjnym jest wysoki poziom cukru we krwi i moczu. Choroba wymaga dożywotniej terapii leków hipoglikemicznych i diety z ograniczeniem łatwo przyswajalnych węglowodanów. Indeks insulinooporności jest wstępnie obliczany w celu określenia rodzaju cukrzycy i określenia właściwego leczenia. Przypisano tabelę 9, która określa dozwolone i zabronione produkty. Pacjent powinien regularnie przechodzić badanie poziomu cukru we krwi i moczu. Wskaźniki te są ważne dla oceny insulinoterapii lub innych leków normalizujących poziom glukozy we krwi. A także do badania funkcji trzustki, aby sprawdzić, jak organizm reaguje na przepisane złożone leczenie.

Trzustka jest wrażliwym narządem. Regularne narażenie na niekorzystne czynniki prowadzi do negatywnych konsekwencji. Aby uniknąć rozwoju jego patologii, konieczne jest przestrzeganie zaleceń specjalistów.

Trzustka

Duży gruczoł, który znajduje się w jamie brzusznej za żołądkiem, blisko przylegającej do dwunastnicy. Jest to główny gruczoł trawienny, który wytwarza wiele enzymów trawiących białka, tłuszcze i węglowodany. Wśród nich trypsyna, chymotrypsyna, amylaza trzustkowa i inne, jednocześnie gruczoł wydzielania wewnętrznego, który wytwarza insulinę i jeden z hormonów ciągłych, glukagon.

Trzustka: struktura, funkcje, choroby, ich diagnoza i leczenie

Trzustka (PJ) jest organem układu trawiennego, który natychmiast wykonuje funkcje endo- i zewnątrzwydzielnicze. Dlatego jego głównym celem jest wytwarzanie soku trzustkowego zawierającego enzymy trawienne oraz wytwarzanie głównych hormonów insuliny i glukagonu, a także niektórych dodatkowych, na przykład greliny, która jest odpowiedzialna za apetyt i potrzebę tworzenia pokarmu. Będąc jednocześnie gruczołem wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego, trzustka odgrywa ważną rolę nie tylko w procesie trawienia, ale także w metabolizmie węglowodanów, tłuszczów i białek.

Po raz pierwszy wzmianka o trzustce pojawiła się w Talmudzie, gdzie organ trawienny był nazywany „palcem Boga”. W swoich pismach Arystoteles uważał trzustkę za organ chroniący duże naczynia krwionośne, a ten pogląd był wspierany, co dziwne, aż do XVII wieku. Prawie pięćset lat temu włoski przyrodnik Vesalius opisał narząd gruczołowy, przypisując mu ważną rolę w dystrybucji naczyń krwionośnych. Dzisiaj trzustka została odpowiednio przebadana, co pozwala współczesnym lekarzom dokładnie diagnozować i przepisywać skuteczne leczenie.

Trzustka u dorosłych

Ważną rolę odgrywa trzustka w ciele osoby dorosłej. Nie tylko uczestniczy w trawieniu, ale także wytwarza hormony niezbędne do wspierania wielu procesów metabolicznych. Narząd gruczołowy jest dość wrażliwy i dlatego każde zakłócenie jego pracy natychmiast wpływa na zdrowie i samopoczucie osoby.

Masa dorosłej trzustki waha się średnio między 70-80 g. Jednak jej długość może wynosić 15-22 cm.

Trzustka u dzieci

Około 4-5 tygodni rozwoju wewnątrzmacicznego płodu, ludzka trzustka zaczyna tworzyć się z mezenchymy i endodermy. Jest zlokalizowany w pobliżu miejsca, w którym wątroba będzie się rozwijać w przyszłości. Mezenchym jest embrionalną podstawą zaprojektowaną do tworzenia tkanki łącznej, szkieletu, krwi i mięśni gładkich. Z niego powstaje tkanka łączna trzustki. Entoderm to zewnętrzna warstwa zarodkowa używana przez organizm do tworzenia nabłonka skóry i układu nerwowego. Komórki entodermalne są wykorzystywane do tworzenia przewodów wydalniczych i obszarów trzustkowych odpowiedzialnych za funkcję wydalniczą.

Po pierwsze, trzustka jest niewielkim występem zarodkowego jelita. W miarę rozwoju płodu komórki nabłonkowe dzielą się i tworzą główne części narządu gruczołowego: głowę, ciało i ogon. Endo-i zewnątrzwydzielnicze funkcje trzustki są wykonywane przez nią już pod koniec pierwszego trymestru ciąży. W tym samym czasie pojawiają się acini (strukturalno-funkcjonalne jednostki narządu) i przewody. Komórki wysepek trzustki są oznaczone około 9 tygodnia ciąży. Ich formacja trwa do końca ciąży.

Po urodzeniu ludzka trzustka osiąga 3-5 cm długości i waży tylko 2-3 g. W ciele noworodka narząd trawienny jest wyższy niż u dorosłych, na poziomie kręgów piersiowych XI-XII. Od momentu narodzin dziecka w ciele rozwija się aktywnie trzustka, która jest około dwa razy większa od dziecka o 3-4 miesiące. Po trzech latach masa ciała wynosi około 20 g, w wieku 10-12 lat - 30 g. Trzustka noworodków jest nieco ruchliwa, co wynika z braku mocnego przymocowania narządu do tylnej ściany brzucha. Pozycja charakterystyczna dla ciała dorosłego, trzustka zajmuje około 6 lat.

Cechy anatomiczne i fizjologia trzustki

Dwa największe organy odpowiedzialne za syntezę ważnych enzymów to wątroba i trzustka. Trzustka jest wydłużonym organem o szaro-różowym kolorze, zlokalizowanym na tylnej ścianie otrzewnej i nieznacznie wchodzącym w lewe podbrzusze. W jego strukturze znajdują się trzy części: głowa, ciało, ogon.

Duży rozmiar i niezbędny do normalnego funkcjonowania żelazo do ciała działa zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz wydzieliny. Jego część zewnątrzwydzielnicza posiada typowe sekcje wydzielnicze i część przewodową. Oto produkcja soku trzustkowego, przeznaczonego do trawienia żywności, rozkładu białek, tłuszczów i węglowodanów. Endokrynologiczna część trzustki składa się z wysepek trzustkowych, które odpowiadają za syntezę hormonów i regulują metabolizm węglowodanów w organizmie.

U dorosłego głowa trzustki ma szerokość 5 cm lub więcej, grubość tej części waha się między 1,5-3 cm. Szerokość ciała trzustki wynosi około 1,75-2,5 cm, a ogon organu może mieć 3,5 metra długości. cm i szerokości - około 1,5 cm Zewnętrznie trzustka jest pokryta cienką kapsułką tkanki łącznej.

Gdzie jest gruczoł?

Aby móc rozpoznać w czasie oznaki naruszeń przez trzustkę, konieczne jest zrozumienie, gdzie i jak dokładnie znajduje się w ciele. Tak więc trzustka jest zlokalizowana poprzecznie na poziomie pierwszego drugiego kręgu lędźwiowego. W tym samym czasie ogon narządu jest nieco wyższy niż jego głowa. Mówiąc najprościej, ciało znajduje się około 5-10 cm od pępka w górę. Głowa narządu przylega do dwunastnicy, która zakrywa ją w kształcie podkowy. Trzustka jest zaopatrywana w krew przez tętnice trzustkowo-dwunastnicze. Odwrotny przepływ krwi odbywa się przez żyłę wrotną.

Kręgosłup, dolne puste w środku i lewe żyły nerkowe, a także aorta są zlokalizowane za trzustką. Przed nią jest żołądek. Odpowiadając na pytanie, gdzie znajduje się trzustka, warto zauważyć, że powierzchnia jej ciała jest podzielona na części przednią / tylną / dolną:

  • przednia część przylega do tylnej ściany innego ważnego narządu trawiennego, żołądka;
  • z powrotem - w kontakcie z kręgosłupem i aortą brzuszną;
  • dolna powierzchnia znajduje się pod korzeniem poprzecznej (drugiej sekcji) okrężnicy.

Ponadto w strukturze ciała przydzielaj przednią / górną / dolną krawędź. Ogon gruczołu ma długość sięgającą bramy śledziony i znajduje się w górę iw lewo.

Funkcje trzustki

Jeden z najważniejszych narządów przewodu pokarmowego ma mieszaną funkcję. Z jednej strony trzustka jest zewnątrzwydzielnicza, z drugiej - gruczołem wydzielniczym. Funkcje zewnątrzwydzielnicze (zewnątrzwydzielnicze) polegają na rozwoju enzymów trawiennych (enzymów) i ich uwalnianiu do dwunastnicy. Głównym zadaniem enzymów trzustkowych jest rozkład i wchłanianie węglowodanów / białek / tłuszczów. Jako zewnętrzny gruczoł wydzielniczy trzustka syntetyzuje insulinę, glukagon i inne ważne hormony.

Hormony trzustki rozkładają kwasy tłuszczowe niezbędne do prawidłowego funkcjonowania nerek, serca i innych mięśni. Nie mniej istotne są hormony trzustkowe dla wątroby, które wykorzystują je jako dodatkowy materiał energetyczny.

Funkcje endo- i zewnątrzwydzielnicze narządu gruczołowego są od siebie niezależne. Dlatego na przykład u pacjentów z cukrzycą nie obserwuje się zaburzeń trawienia u pacjentów. Wręcz przeciwnie, przeniesione ciężkie procesy zapalne w tkankach narządu nie zawsze powodują rozwój uporczywej hipoglikemii. Należy jednak zauważyć, że wszelkie zmiany patologiczne w trzustce niekorzystnie wpływają na wymianę węglowodanów i tłuszczu oraz energii.

Enzymy trzustkowe

Wytwarzanie soku trawiennego z enzymami jest funkcją endokrynologiczną trzustki. Komórki narządów syntetyzują tak zwane „proenzymy”, które są nieaktywne do pewnego momentu. W ciągu dnia produkują około 0,5-1 litra soku trawiennego. Jego uwalnianie następuje, gdy pokarm dostaje się do żołądka. Jednocześnie hormony są wydzielane do dwunastnicy, która aktywuje enzymy trzustki poza tkankami samego narządu. Aktywność wytwarzania enzymów zależy od sekretyny i pankreozyminy, wydzielanej przez błonę śluzową jelita cienkiego, gdy sok żołądkowy do niej wchodzi. Głównym czynnikiem drażniącym w tym procesie jest kwas solny zawarty w soku żołądkowym.

Główne enzymy syntetyzowane przez trzustkę i biorące udział w trawieniu to:

  • amylaza odpowiedzialna za rozkład węglowodanów, które dostają się do organizmu z pożywieniem;
  • lipaza przeznaczona do trawienia tłuszczów po ich przetworzeniu przez żółć;
  • trypsyna i chymotrypsyna, które rozkładają białko, które przeszło początkowe etapy trawienia już w żołądku.

Warto zauważyć, że enzym taki jak trypsyna jest wytwarzany tylko przez komórki trzustki. Jednocześnie lipaza jest produkowana nie tylko przez trzustkę, ale także przez wątrobę, płuca i jelita. Synteza amylazy częściowo przejmuje gruczoły ślinowe. Lipaza jest rozpuszczalnym w wodzie enzymem przeznaczonym do rozkładania tłuszczów neutralnych. Enzym ten odgrywa ważną rolę w wymianie energii, odpowiedzialnej za transport wielonienasyconych kwasów tłuszczowych i wchłanianie niektórych witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.

„Wyzwalaczem” do produkcji enzymów jest jedzenie wchodzące do organizmu. Aktywacja enzymów trzustkowych, jak wspomniano wcześniej, zachodzi pod wpływem żółci.

Funkcje zewnątrzwydzielnicze trzustki: hormony i ich rola

Spadek / wzrost poziomu cukru jest główną funkcją insuliny i glukagonu. Do produkcji insuliny odpowiadają komórki β tzw. Wysepek Langerhansa, zlokalizowanych głównie w części ogonowej narządu. Insulina zapewnia przenikanie glukozy do komórek, przyczyniając się do jej wchłaniania i zmniejszając ilość cukru we krwi. Drugi hormon, glukagon, przeciwnie, zwiększa cukier, eliminując hipoglikemię. Jest wytwarzany przez komórki α, które również tworzą wysepki Langerhansa. Należy zauważyć, że komórki alfa są odpowiedzialne nie tylko za syntezę glukagonu, ale także wytwarzają lipokainę - substancję, która chroni wątrobę przed ponownym narodzinami tłuszczu.

Oprócz komórek alfa i beta, około 1% wysepek Langerhansa składa się z komórek delta i 5% komórek PP. Pierwsze są odpowiedzialne za produkcję greliny - tak zwanego hormonu apetytu. Te ostatnie wytwarzają trzustkowy polipeptyd składający się z 36 różnych aminokwasów i kontrolujący funkcję wydzielniczą trzustki. Takie złożone procesy sugerują, że wątroba i trzustka, a także wiele innych narządów są ze sobą ściśle powiązane, a zaburzenia w pracy trzustki niewątpliwie powodują problemy z innymi systemami.

Osobliwości zespołu bólowego

Powodem pilnego odwołania się do gastroenterologa są różnego rodzaju bóle trzustki i innych obszarów brzucha, których przyczyny nie można określić samodzielnie. To ból działa jako podstawowy objaw różnych chorób, na przykład zapalenia trzustki, kamieni w przewodach, martwicy tkanek itp.

Zapaleniu trzustki (zapalenie trzustki) zwykle towarzyszą bolesne odczucia w lewym podbrzuszu, uzupełnione szybkim biciem serca, nadmierną potliwością, ogólnym osłabieniem, biegunką i wymiotami. Wraz z rozwojem ostrego procesu zapalnego, ból w trzustce jest wyraźny i może być półpaścem. Jednocześnie nie jest możliwe złagodzenie bólu za pomocą leków przeciwskurczowych. Nieznacznie osłabiając jego objawy, pacjent przyjmuje pozycję siedzącą ze skłonnością do przodu. Ból w trzustce w ostrym zapaleniu należy odróżnić od objawów osteochondrozy, odmiedniczkowego zapalenia nerek i półpaśca:

  • osteochondrozie kręgosłupa lędźwiowego towarzyszą bolesne odczucia, które występują podczas omacywania dotkniętego obszaru;
  • półpasiec wywołany przez wirusa opryszczki pojawia się również jako wysypka skórna;
  • a atak odmiedniczkowego zapalenia nerek można określić przez lekkie stukanie w plecy w okolicy nerek, w których bolesne odczucia nasilają się.

Przewlekłe zapalenie trzustki, w przeciwieństwie do ostrego, objawia się słabszym bólem. Z reguły powstają po spożyciu pokarmu, który jest zabroniony w tej chorobie. Często ból przewlekłego zapalenia trzustki staje się przyzwyczajeniem dla pacjenta, co powoduje późną wizytę u lekarza i aktywny postęp choroby.

Choroby trzustki

Objawy różnych chorób trzustki są bardzo podobne. Tak więc, typowymi objawami patologii narządu trawiennego są z reguły bolesne odczucia zlokalizowane w rejonie prawego lub lewego podżebrza lub noszące półpasiec, a także zaburzenia dyspeptyczne. Ból w trzustce może być zlokalizowany w nadbrzuszu, lewym hipochondrium lub być otoczony, dając z powrotem i lewą łopatkę. Bolesne objawy różnią się w zależności od rodzaju choroby trzustki występującej u pacjenta. Jednocześnie ból może objawiać się jako napad lub być trwały, nasilać się po nadmiernych posiłkach lub jedzeniu tłustych, smażonych, pikantnych potraw, napojów gazowanych, alkoholu itp. Różne choroby trzustki mogą również przejawiać ostry spadek apetytu i utratę wagi.

Rak trzustki

Formacje nowotworowe w tkankach narządów trawiennych zajmują trzecie miejsce pod względem ich rozpowszechnienia. Wśród mężczyzn rak trzustki plasuje się na czwartym miejscu pod względem umieralności, wśród kobiet - piąty. Jednocześnie u mężczyzn choroba ta jest częściej diagnozowana 1,5. A to z reguły dzieje się w okresie 60-80 lat.

Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi raka trzustki są:

  • przewlekłe zapalenie trzustki;
  • nadużywanie alkoholu i palenie;
  • cukrzyca;
  • nadmierne spożycie potraw smażonych i tłustych;
  • wpływ na organizm egzogennych czynników rakotwórczych;
  • pokarmowa otyłość konstytucyjna;
  • zmiany mutacyjne w genie p53, onkogen K-ras.

Warto zauważyć, że około 95% pacjentów z rozpoznaniem gruczolakoraka trzustki ma mutację w rodzinie genów K-ras, która kontroluje wzrost komórek złośliwych.

Najczęściej rak trzustki jest zlokalizowany w głowie narządu trawiennego. Lokalizacja ta jest określona w około 80% przypadków. Rzadziej nowotwory występują w ogonie i ciele gruczołu. Złośliwe uszkodzenie wszystkich tkanek trzustki (rak rozlany) i wieloośrodkowe umiejscowienie guzów jest jeszcze rzadszą diagnozą.

W większości przypadków komórki nabłonkowe przewodów wydalniczych narządu trawiennego służą jako materiał do tworzenia guzów raka trzustki. Znaleziono również złośliwe formacje składające się z komórek groniastych i raka płaskonabłonkowego. Przerzuty można obserwować w zaotrzewnowych węzłach chłonnych i węzłach chłonnych więzadła wątrobowo-dwunastniczego. Przez naczynia krwionośne przerzuty mogą rozprzestrzeniać się na tkankę kostną, wątrobę, nerki i nadnercza, płuca.

Jak dokładnie przejawiają się objawy raka trzustki, zależą od lokalizacji guza i jego wielkości.

  • W początkowej fazie ogólne osłabienie, zmęczenie, zaburzenia dyspeptyczne i zauważalny dyskomfort w jamie brzusznej mogą być oznakami rozwoju choroby.
  • W miarę postępu choroby pacjenci mogą zauważyć tępy ból w nadbrzuszu i prawym nadbrzuszu. Czasami ból może być półpaścem, dając w plecy i dolną część pleców.

Powyższe objawy raka trzustki nie są specyficzne. Te same objawy można zaobserwować w innych chorobach trzustki, na przykład w zapaleniu trzustki, występującym w postaci ostrej i przewlekłej.

Jeśli wystąpią takie objawy, należy skonsultować się z lekarzem. W określaniu raka trzustki ważne jest różnicowanie diagnozy z chorobami dróg żółciowych, łagodnymi guzami i zapaleniem trzustki.

Zapalenie trzustki

Zapalenie trzustki - zapalenie trzustki - choroba, która występuje z uszkodzeniem miąższu i tkanek otaczających narząd gruczołowy. Wraz z ostrym zapaleniem wyrostka robaczkowego i zapaleniem pęcherzyka żółciowego zapalenie trzustki stanowi trzy najważniejsze choroby wymagające pilnej interwencji chirurgicznej. Ze względu na anatomiczne cechy trzustki i znaczenie pełnionych przez nią funkcji, powikłania powstające na tle procesu zapalnego stanowią szczególne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.

Nieaktywne enzymy wytwarzane przez trzustkę, wraz z sokiem trzustkowym, są uwalniane przez przewód do jelita natychmiast po posiłku. Proces zapalny, który wpływa na tkanki narządu gruczołowego, blokuje światło przewodu trzustkowego, a zatem trzustka traci zdolność do emitowania enzymów i są aktywowane bezpośrednio w nim. Tak więc enzymy trzustki, przeznaczone do trawienia białek, tłuszczów i węglowodanów, zaczynają niszczyć komórki organizmu.

Ostre zapalenie trzustki

Zapalenie, które rozwija się w trzustce i występuje w ostrej postaci, stanowi szczególne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Ostremu zapaleniu trzustki towarzyszy martwica i krwotoki. Rozwija się w wyniku przedwczesnej aktywacji enzymów, które zaczynają niszczyć komórki narządu. Przyczynami takiego naruszenia mogą być:

  • spożywanie dużych ilości tłustych, smażonych, pikantnych potraw lub alkoholu;
  • choroba kamicy żółciowej, w której może rozwinąć się niedrożność przewodu trzustkowego;
  • zmiany metaboliczne i lekowe;
  • niewydolność nerek i choroby zakaźne, na przykład, zapalenie wątroby typu B;
  • uszkodzenie trzustki w wyniku operacji chirurgicznych.

Pierwsze dwie przyczyny ostrej choroby zapalnej trzustki są najczęstsze, a pozostałe są dość rzadkie.

Częstymi objawami klinicznymi ostrego zapalenia trzustki są ból i zespół dyspeptyczny, a także objawy endo- i zewnątrzwydzielniczej niewydolności. Ból w ostrym zapaleniu jest zlokalizowany w górnej części brzucha, po lewej i prawej stronie. Może być okrążający, dawać w dolnej części pleców i lewej kończynie dolnej. Zwiększony ból obserwuje się po jedzeniu. Wynika to z faktu, że po spożyciu pokarmu trzustka zaczyna produkować jeszcze więcej enzymów, które po aktywacji w niej dodatkowo uszkadzają tkanki narządu. Dlatego, gdy atak ostrego zapalenia trzustki jest niezwykle ważny dla utrzymania pokoju, odmówienia przyjęcia jakiegokolwiek pożywienia. Konieczne jest również umieszczenie zimnej poduszki grzejnej lub butelki wody w miejscu, w którym znajduje się trzustka. Pomoże to nieco spowolnić proces zapalny. Natychmiast po wystąpieniu objawów ostrego ataku trzustki należy wezwać karetkę.

Objawy zespołu dyspeptycznego implikują nudności, powtarzające się wymioty, które nie przynoszą ulgi i mogą obejmować żółć, a także wzdęcia.

Przewlekłe zapalenie trzustki

Według statystyk około 27,4-50 na 100 000 osób w Rosji ma przewlekłe zapalenie trzustki. Wśród dzieci liczba ta jest mniejsza i wynosi 9-25 przypadków na 100 000 osób. Do tej pory w krajach rozwiniętych występuje „odmłodzenie” przewlekłego zapalenia trzustki. Jeśli wcześniej średni wiek pacjentów z tą diagnozą wynosił 50 lat, dziś wynosi 39 lat. Ponadto wśród pacjentów było o 30% więcej kobiet.

Pod przewlekłym zapaleniem trzustki implikuje postępującą chorobę zapalną trzustki, w której występują nieodwracalne destrukcyjne zmiany w miąższu i, odpowiednio, trwałe naruszenie wewnątrz- i zewnątrzwydzielniczej funkcji narządu.

Złe nawyki, takie jak palenie tytoniu i nadużywanie alkoholu, są najczęstszymi przyczynami przewlekłego zapalenia trzustki. Istnieje również ścisły związek między mechanizmami rozwoju przewlekłego zapalenia trzustki a procesami patologicznymi zachodzącymi w drogach żółciowych, żołądku i dwunastnicy. Nie mniej ważnymi czynnikami wywołującymi rozwój choroby trzustki są:

  • niewłaściwa dieta, przejadanie się;
  • brak niezbędnej ilości przeciwutleniaczy, białka i witamin w diecie;
  • niekontrolowane przyjmowanie niektórych leków;
  • wpływ chemiczny na narządy układu pokarmowego;
  • predyspozycje genetyczne.

Zasadniczo obraz kliniczny choroby jest reprezentowany przez zespół bólowy i zaburzenia trawienia. Każdy zespół może wystąpić zarówno niezależnie, jak iw połączeniu z innym. Ból może być nawracający lub trwały. Może być zlokalizowany w górnej i środkowej części brzucha lub w linii środkowej. Ból może promieniować do tyłu i być otoczony.

Ból w przewlekłym zapaleniu trzustki jest ciężki i może utrzymywać się przez długi czas. Po posiłkach pogarsza się po około pół godzinie. Ale należy zauważyć, że wzrost bólu po jedzeniu nie jest obserwowany u wszystkich pacjentów.

Chorobie zapalnej trzustki, występującej w postaci przewlekłej, może towarzyszyć odbijanie, nudności i zgaga związana z posiłkami. Pacjenci z przewlekłym zapaleniem trzustki mogą również mieć biegunkę, biegunkę, wzdęcia, utratę apetytu i utratę wagi. Rozwój choroby można podzielić na dwa etapy:

  • początkowa, trwająca z reguły do ​​10 lat, której towarzyszą naprzemienne okresy remisji i zaostrzeń choroby;
  • niewydolność zewnątrzwydzielnicza, która rozwija się w wyniku uszkodzenia tkanki trzustkowej.

Warto zauważyć, że na każdym etapie rozwoju choroby trzustki mogą wystąpić powikłania.

Wrodzone wady rozwojowe trzustki

Anomalie w rozwoju trzustki - zjawisko rzadkie. Jeśli są dwa możliwe scenariusze. W pierwszej anomalii ciała nie powodują dyskomfortu i nie powodują uszczerbku na zdrowiu. Wykryj je tylko podczas badania trzustki. Często zdarza się to, gdy pacjent przechodzi badania w obecności skarg do innych organów układu pokarmowego i nie tylko. W drugim - anomalie rozwoju trzustki mogą stać się przyczyną pojawienia się pewnych chorób w przyszłości.

Dość rzadką anomalią jest dławik dodatkowy, inaczej określany jako nieprawidłowy. Materiałem do jego powstania są tkanki samego przewodu pokarmowego. Ale jednocześnie gruczoł dodatkowy rozwija się w innych narządach, na przykład w żołądku, dwunastnicy itp. Jego wymiary mogą wynosić 0,5–6 cm. W strukturze „bliźniaczego” gruczołu ogon, ciało i głowa mogą również się wyróżniać lub tylko kanały. Inne anomalie rozwoju trzustki obejmują:

  • pierścieniowa i rozszczepiona prostata;
  • podwojenie przewodów wydalniczych;
  • dodatkowa brodawka w strukturze narządu gruczołowego;
  • wrodzona hipoplazja.

Trzustka w kształcie pierścienia jest również dość rzadka. Z tą anomalią dolna część dwunastnicy jest częściowo lub całkowicie w kontakcie z tkankami głowy trzustki. W tym przypadku dwunastnica jest zwężona, co prowadzi do rozwoju częściowej niedrożności dwunastnicy, występującej w postaci przewlekłej. Często pierścieniowa prostata jest określana w procesie badań lub interwencji chirurgicznych. Czasami po zjedzeniu pacjenta z taką anomalią występują wymioty, które mogą również powodować żółć.

Patologię można określić za pomocą badania rentgenowskiego. Wskazane jest leczenie chirurgiczne w przypadku naruszenia odpływu treści żołądkowej i objawów klinicznych, które powodują znaczny dyskomfort lub szkodzą zdrowiu pacjentów.

Rozproszone zmiany trzustki

Zmiany różnego rodzaju trzustki, określone przez USG, są najczęściej objawami pewnych chorób. Więc:

  • w przypadku wykrycia rozproszonego spadku gęstości tkanek określa się ich obrzęk, co może wskazywać na rozwój zapalenia trzustki;
  • zmiany rozproszone, których występowanie jest spowodowane zastąpieniem zdrowej tkanki trzustkowej tkanką tłuszczową, można zaobserwować u pacjentów w podeszłym wieku lub u osób z rozpoznaną cukrzycą;
  • przy określaniu zwłóknienia tkanek trzustki u badanego pacjenta może zdiagnozować zapalenie narządu trawiennego.

Umiarkowane rozproszone zmiany w trzustce mogą również wystąpić z powodu częstego stresu, nieracjonalnego i nieregularnego odżywiania. Aby je wyeliminować, lekarz może zalecić pacjentowi wyeliminowanie czynników, które powodują zmiany w trzustce z jego życia.

Wyraźne rozproszone zmiany w trzustce mogą wskazywać na procesy zapalne w tkankach narządu, którym z reguły towarzyszą bolesne odczucia. Aby uzyskać dokładną diagnozę, pacjentowi zleca się kompleksowe badanie. Często przyczyną wyraźnych zmian w trzustce jest zapalenie trzustki. W tym przypadku pacjentowi przepisuje się leki z lekami przeciwzapalnymi. Czasami wymagana jest operacja w celu rozwiązania problemu.

Wykrycie przewlekłych rozlanych zmian w trzustce może wskazywać na rozwój zwłóknienia, zapalenia trzustki lub lipomatozy. Zmiany ogniskowe i dystroficzne trzustki są często oznaką obecności kamieni i torbieli, rozwoju procesu nowotworowego. Określenie echograficznych i echoskopowych rozproszonych zmian trzustki ma ogromne znaczenie w diagnozie:

  • po wykryciu takich zmian i niewielkim wzroście trzustki można założyć rozwój ostrego zapalenia trzustki;
  • zmniejszona echogeniczność i prawidłowa wielkość narządu mogą wskazywać na przewlekłe zapalenie trzustki;
  • zwiększona echogeniczność i normalna wielkość trzustki - objawy lipomatozy;
  • zwiększona echogeniczność, zmniejszenie wielkości narządu lub zwiększenie jego gęstości wskazuje na możliwy rozwój zwłóknienia.

W fuzjach rozproszonych miąższu, w zależności od ich lokalizacji, pacjent może zostać zdiagnozowany jako choroba trzustki i choroby innych narządów, z którymi oddziałuje miąższ.

Jednocześnie można zaobserwować obrzęk i martwicę tkanek trzustki, a także proces zapalny.

Jak rozpoznaje się chorobę trzustki?

Wizyta u lekarza, gdy zaczynają się objawy jakichkolwiek nieprawidłowości w części trzustki, zwykle rozpoczyna się od badania i badania pacjenta. W tym przypadku specjalista przede wszystkim zwraca uwagę na kolor skóry i błon śluzowych, a także określa, jak i gdzie objawiają się bolesne odczucia. Lokalizacja bolesnych objawów zależy od tego, na którą część narządu trawienia wpływają procesy patologiczne:

  • ból w prawym nadbrzuszu powyżej pępka sugeruje, że proces patologiczny rozwija się w tkankach głowy trzustki;
  • bóle w nadbrzuszu powyżej pępka po lewej stronie pozwalają stwierdzić, że choroba dotknęła ogona narządu trawiennego;
  • Ból obręczy w górnej części brzucha jest natychmiastowym objawem uszkodzenia procesu patologicznego głowy, ciała i ogona narządu.

W diagnostyce chorób trzustki ważne jest wykluczenie porażenia okrężnicy poprzecznej. Wykonywana jest diagnostyka różnicowa metodą palpacyjną. Aby to zrobić, lekarz dokładnie bada obszary, w których ból objawia się w pozycji leżącej i po lewej stronie. Jeśli ból zmniejsza się podczas leżenia na boku, możemy stwierdzić, że to trzustka wpłynęła na proces patologiczny.

Laboratoryjne metody diagnostyczne

Głównymi analizami podejrzanych chorób trzustki są oznaczanie poziomu enzymów trzustkowych w surowicy krwi. Pacjenci są również poddawani badaniu krwi. W przypadku zmian w gruczole krokowym analiza ta wykazuje wzrost liczby leukocytów. Dodatkowo można przypisać:

  • badanie aktywności enzymów wytwarzanych przez wątrobę;
  • określenie poziomu bilirubiny, której wzrost może wskazywać na rozwój ataku zapalenia trzustki;
  • analiza moczu za pomocą testu PABA, który określa obecność amylazy;
  • analiza kału pod kątem zawartości chymotrypsyny, trypsyny i tłuszczów.

Aby określić naruszenie metabolizmu węglowodanów, umożliwia badanie krwi na cukier.

Diagnostyka instrumentalna

Badanie instrumentalne w diagnostyce chorób trzustki jest obowiązkowe. Ultradźwięki są najczęściej wykorzystywane do określania struktury tkanek narządów, klarowności ich konturów, oceny stanu przewodów wydalniczych i wykrywania kamieni żółciowych. Dodatkowo, rentgen może być użyty do określenia wielkości narządu. Tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny są przydzielane indywidualnie. Takie badania pomagają wyjaśnić diagnozę, określić rozwój martwicy trzustki i nagromadzenie płynu w jamie brzusznej.

Badanie trzustki: USG

Z reguły ultradźwięki układu trawiennego są przewidziane dla:

  • przedłużone lub często powtarzające się bolesne objawy w nadbrzuszu;
  • ból podczas omacywania okolicy nadbrzusza;
  • ostre lub przewlekłe zapalenie;
  • podejrzewane torbiele, krwiaki, ropnie lub guzy;
  • zmiany w tylnej ścianie żołądka;
  • deformacje pętli dwunastnicy.

Badanie echograficzne pozwala ocenić stan trzustki w różnych projekcjach. Ponadto ultradźwięki trzustki dają możliwość oceny dynamiki choroby. Ale warto zauważyć, że ze względu na specjalną budowę anatomiczną narządu ultradźwiękowego trzustki jest to dość pracochłonny proces.

Normalna echostruktura trzustki jest podobna do echostruktury wątroby z małymi echami równomiernie rozmieszczonymi na całym obszarze narządu. Warto zauważyć, że związane z wiekiem zmiany w organizmie zwiększają echostrukturę trzustki. Zmiany echostruktury trzustki, określone przez USG, mogą wskazywać na rozwój różnych procesów patologicznych. Na przykład ostre zapalenie trzustki można zdiagnozować ze zmniejszoną echostrukturą i obrzękiem narządów. Zwiększona echostruktura i heterogeniczność wskazują na przewlekłe zapalenie lub nowotwór narządu.

Normalne wskaźniki w badaniu kanału nie powinny przekraczać znaku 1,5-2 mm. Ekspansję przewodu do 2,5-5 mm można zaobserwować w procesie zapalnym, postępując w postaci przewlekłej.

Tomografia komputerowa

W celu jak najdokładniejszej oceny budowy trzustki stosuje się tomografię komputerową. Podczas przeprowadzania takiego badania pacjent leży na stole połączonym ze specjalnym skanerem. Ten ostatni jest dostosowywany w zależności od tego, które ciało podlega kontroli. Skaner CT kieruje promieniowanie rentgenowskie do obszaru, w którym znajduje się trzustka. Wynikowy obraz jest wyświetlany na ekranie komputera.

Jeśli istnieje podejrzenie obecności guzów w tkankach trzustki, podczas prowadzenia tomografii komputerowej stosuje się atrament kontrastowy, przyjmowany doustnie lub podawany dożylnie. Prowadzenie CT jest ważne dla określenia złośliwych guzów lub zapalenia tkanki trzustkowej.

Rezonans magnetyczny

MRI jest jednym z najskuteczniejszych środków diagnostycznych do wykrywania chorób trzustki. Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego służy głównie do określania guzów, oceny ich wielkości, lokalizacji i innych cech ważnych dla leczenia. Badanie narządu tą metodą trwa od 10 do 30 minut. W celu uzyskania bardziej szczegółowego obrazu w obecności złożonych patologii w procesie MRI można dodatkowo zastosować środek kontrastowy.

Leczenie choroby trzustki

Choroby trzustki, niezależnie od stopnia złożoności, wymagają terminowego rozpoczęcia leczenia. Może to być dieta, terapia lekami lub leczenie chirurgiczne. Na przykład atak ostrego zapalenia trzustki wymaga pilnej hospitalizacji, a przewlekłe zapalenie trzustki w remisji obejmuje leczenie suplementem diety w domu.

Farmakoterapia

W przypadku leczenia niektórych chorób trzustki po szczegółowym badaniu pacjent może zostać przepisany:

  • preparaty o działaniu przeciwskurczowym, na przykład Baralgin, Papaverin i No-Spa;
  • Ibuprofen i acetaminofen, miejscowe dla umiarkowanie bolesnych objawów;
  • środki przeciwbólowe, na przykład Paracetamol lub Aspirin;
  • leki przeciwhistaminowe i antycholinergiczne (difenhydramina, atropina itp.);
  • zawiesiny i żele zobojętniające kwas w celu złagodzenia bólu, wyeliminowania podrażnienia i uszkodzenia błony śluzowej żołądka;
  • preparaty enzymatyczne, które zmniejszają produkcję enzymów trzustkowych (Kontrykal, Aprotinin);
  • preparaty enzymatyczne poprawiające trawienie, na przykład pankreatyna, Festal, Panzinorm itp.

Jeśli chodzi o ostatni punkt, warto zauważyć, że takie preparaty wytwarzane są na bazie białka wieprzowego, które może powodować reakcje alergiczne u niektórych pacjentów. W tym przypadku przepisywane są preparaty ziołowe, w tym grzyb ryżowy lub papaina. Aby utrzymać normalne funkcje trzustki, można przepisywać leki zawierające pilokarpinę, morfinę, witaminę A, siarczan magnezu itp.

Leczenie chirurgiczne

Leczenie chirurgiczne trzustki jest złożonym procesem, który wymaga wysokich umiejętności ze strony lekarzy. Narząd gruczołowy jest otoczony przez wiele naczyń krwionośnych i przewodów wydalniczych, podczas gdy objętość tkanki łącznej jest minimalna. Taktyka zabiegu zależy od rodzaju choroby i środków, które są potrzebne do jej leczenia. Na przykład, jeśli to konieczne, przeprowadza się częściowe i całkowite usunięcie chirurgicznego leczenia trzustki przez górne poprzeczne nacięcie jamy brzusznej. Można również zastosować odwrócone nacięcie w kształcie litery T lub górną środkową laparotomię.

Leczenie przetoki: operacja

Przetoka - edukacja pojawiająca się w miejscu pękniętych torbieli, urazów, obszarów, w których wykonano biopsję przed zabiegiem lub operacją. Wykonuje się podłużną lub poprzeczną laparotomię w celu uzyskania dostępu do narządu. Ważne jest, aby środek nacięcia wpadł w miejsce przetoki. Przetoka jest wycinana u podstawy. Jednocześnie przetokowy kurs nie jest uszkodzony. Wraz z lokalizacją przetoki w obszarze ciała lub ogona ciała, gdy jest ona usuwana, część samej trzustki jest również wycinana.

Operacja ostrego zapalenia trzustki

Atak ostrego zapalenia trzustki jest decydujący pierwszego dnia po jego wystąpieniu. Jeśli w tym czasie pacjent nie wykazuje pozytywnego trendu w stosowanym leczeniu, lekarz może podjąć decyzję o wykonaniu operacji. Jeśli to konieczne, dalsze wyjaśnienie diagnozy można przeprowadzić laparoskopii diagnostycznej. Zgodnie z jego wynikami leczenie można dostosować:

  • po wykryciu obrzęku narządu operacja jest opóźniona lub całkowicie anulowana;
  • w obecności obszarów krwotocznych i obszarów martwej tkanki najbardziej odpowiednia będzie radykalna nekrektomia.

Jeśli martwica dotyczy tkanek całego narządu gruczołowego, wykonywana jest całkowita trzustka.

Leczenie chirurgiczne torbieli

Ostre zapalenie trzustki i urazy trzustki mogą powodować torbiele w jej tkankach. Łagodne nowotwory zawierają płyn i kawałki martwej tkanki. Torbiele mogą być zlokalizowane w różnych częściach narządu trawiennego i osiągnąć dość duże rozmiary. Małe torbiele są usuwane przez radykalne wycięcie. Duże torbiele wymagają nałożenia zespolenia. Ta procedura chirurgiczna polega na przekazaniu pętli jelita i torbieli w celu uwolnienia jej zawartości.

Częściowe i całkowite usunięcie

Pełne lub częściowe usunięcie narządu trawiennego odbywa się z rozległymi uszkodzeniami jego tkanek. W tym celu można użyć lewostronnej hemipankreatektomii lub całkowitej trzustki. Pierwszy rodzaj operacji polega na usunięciu ciała lub ogona narządu. Po takiej operacji nie ma ryzyka rozwoju cukrzycy. Drugi rodzaj operacji obejmuje całkowite usunięcie narządu. Po operacji, z powodu braku głównego źródła hormonu insuliny, rozwija się cukrzyca.

Zapobieganie chorobom trzustki

Zapobieganie chorobom trzustki polega przede wszystkim na wykluczeniu z ich czynników ryzyka życia ich rozwoju. Główne środki zapobiegawcze obejmują odrzucenie złych nawyków (palenie, picie alkoholu), dostosowanie diety i pierwsze objawy problemów z trzustką - dieta. Oczywiście ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem-gastroenterologiem, gdy tylko pojawią się pierwsze objawy zaburzeń ze strony układu pokarmowego.

Zdrowie i dieta trzustkowa

W przypadku wszelkich procesów patologicznych, w których pozostaje trzustka, dieta jest warunkiem skutecznego leczenia. Ponadto przestrzeganie specjalnej diety jest doskonałym środkiem zapobiegawczym, który znacznie zmniejsza ryzyko rozwoju chorób narządów trawiennych. Wynika to z faktu, że ilość enzymów trzustkowych wydzielanych przez trzustkę zależy od rodzaju żywności spożywanej w jednym posiłku. Eksperci zalecają oddzielne odżywianie, co pozwala zmniejszyć obciążenie przewodu pokarmowego. Jeśli naruszenia zostaną zidentyfikowane w narządzie takim jak trzustka, dieta oznacza również całkowite wyeliminowanie przejadania się. Wśród zakazanych produktów wartych odnotowania:

  • tłuste i pikantne potrawy;
  • dania gotowane przez smażenie;
  • napoje alkoholowe;
  • kiełbasy i półprodukty;
  • mocna herbata i czarna kawa;
  • kwaśne soki, ciasta i inne trudne do strawienia wypieki.

Warunki żywieniowe w przypadku chorób trzustki mogą być stosowane:

  • słaba herbata, ewentualnie z dodatkiem cytryny, niewielka ilość cukru lub substytutów cukru, mleko;
  • bulionowe biodra, soki owocowe i jagodowe, rozcieńczone wodą i niezawierające cukru;
  • fermentowane napoje mleczne (jogurt, kefir), twaróg niskotłuszczowy, mleko, puddingi itp.;
  • zupy warzywne, najlepiej puree z dodatkiem niewielkiej ilości masła lub niskotłuszczowej śmietany;
  • suszony chleb pszenny, przygotowany z mąki pierwszej i drugiej klasy, krakersy, niesłodkie ciastka;
  • chude mięso (cielęcina, indyk, królik, kurczak);
  • chude ryby;
  • tarta gryka, kasza manna, ryż, płatki owsiane;
  • omlety białkowe o minimalnej zawartości żółtka;
  • warzywa zawierające skrobię, kalafior, marchew, cukinię, buraki, dynie, groszek zielony;
  • nie kwaśne jagody i owoce, najlepiej mielone bez cukru, pieczone jabłka;
  • puree owocowe, galaretki, musy.

Wszystkie potrawy muszą być gotowane na parze lub gotowane. Możesz napełnić naczynia masłem (maksymalnie 30 g dziennie) i rafinowanym olejem roślinnym (maksymalnie 10-15 g).