Image

Aksonopatia - charakterystyka i metody leczenia

Aksonopatia jest zaburzeniem, które wpływa na procesy komórek nerwowych. Znajdują się one w całym ciele, więc objawy choroby mogą być różne.

Porażka aksonów należy do grupy polineuropatii. Choroba jest uważana za powoli rozwijający się proces degeneracyjny. Aksonopatia jest leczona przez neurologa.

Podobnie jak wszystkie zaburzenia obwodowego układu nerwowego, choroba objawia się upośledzonym ruchem i wrażliwością, objawami autonomicznymi. Przy odpowiednim leczeniu zwyrodnienie można zatrzymać, poprawiając tym samym rokowanie na całe życie.

Przyczyny i patogeneza choroby

Procesy nerwów obwodowych mogą rozwijać się z następujących powodów:

  1. Zatrucie chemiczne. Przy długotrwałym narażeniu na truciznę w organizmie zaburza się metabolizm wewnątrzkomórkowy neuronów, co powoduje niedobór podstawowych składników odżywczych, a tkanka ulega degeneracji. Trucizny obejmują: alkohol metylowy, tlenek węgla, arsen.
  2. Zaburzenia endokrynologiczne. Z powodu braku równowagi hormonalnej procesy metaboliczne w organizmie spowalniają. Znajduje to odzwierciedlenie we wszystkich funkcjach, w tym w przekazywaniu impulsów nerwowych wzdłuż aksonów.
  3. Niedobór witaminy. Brak dobroczynnych substancji prowadzi do powoli postępującego niszczenia procesów peryferyjnych.
  4. Przewlekłe zatrucie alkoholem etylowym. Aksonopatia często rozwija się u osób cierpiących na alkoholizm przez kilka lat.

Mechanizm występowania naruszeń aksonów jest rozważany na poziomie komórkowym. W procesach obwodowych nie ma organelli, które wytwarzają związki białkowe (EPS, rybosomy). Dlatego, aby funkcjonować obwodowe części składników odżywczych pochodzą z ciała komórki (neuronu). Przenoszą się do aksonów za pomocą specjalnych systemów transportowych. Pod wpływem substancji toksycznych lub zmian hormonalnych przepływ białek na peryferie jest zakłócany.

Stan patologiczny może również wystąpić z powodu niewystarczającej produkcji energii w mitochondriach, co prowadzi do zakłócenia następczego transportu fosfolipidów i glikoprotein. Degeneracja jest szczególnie widoczna w długich aksonach. Z tego powodu główne objawy choroby odczuwane są na dystalnych kończynach.

Porażka procesów peryferyjnych stopniowo prowadzi do śmierci całej komórki. Jednocześnie niemożliwe jest przywrócenie funkcji. Jeśli ciało neuronu pozostaje nienaruszone, możliwa jest regresja patologii.

Czynniki ryzyka

Zakłócenie metabolizmu komórkowego nie występuje bez przyczyny.

W niektórych przypadkach wydaje się, że czynnik prowokujący był nieobecny, ale tak nie jest.

W ten sposób rozwija się podostra i przewlekła odmiana aksonopatii. W takich przypadkach degeneracja następuje stopniowo.

Czynniki ryzyka wystąpienia procesu patologicznego obejmują:

  • chroniczne zatrucie, które nie zawsze jest zauważalne, - ludzie, którzy pracują w niebezpiecznych zawodach, przyjmują długotrwałe leki i żyją w niesprzyjających warunkach, są na nie narażeni;
  • obecność zapalnych chorób neurologicznych powodowanych przez czynniki zakaźne;
  • patologia raka;
  • przewlekłe choroby narządów wewnętrznych;
  • nadużywanie alkoholu.

Rodzaje stanu patologicznego

Istnieją 3 rodzaje aksonopatii, które różnią się mechanizmem rozwoju, nasileniem obrazu klinicznego i czynnikiem etiologicznym.

  1. Naruszenie typu 1 odnosi się do ostrych procesów zwyrodnieniowych, choroba występuje, gdy poważne zatrucie organizmu.
  2. Podostry proces patologiczny charakteryzuje naruszenie typu 2, co prowadzi do zaburzeń metabolicznych. Często jest - cukrzyca, dna itp.
  3. Degeneracja procesów obwodowych typu 3 rozwija się wolniej niż inne warianty choroby. Ten typ choroby jest często obserwowany u osób z obniżoną odpornością i cierpiących na alkoholizm.

Objawy kliniczne

Początkowym objawem aksonopatii jest spadek czułości, który występuje stopniowo. Obraz kliniczny charakteryzuje się uczuciem gęsiej skórki w stopie i dłoni, drętwieniem palców. Następnie następuje całkowita utrata głębokiej wrażliwości na rodzaj „skarpet” i „rękawic”. Wraz z postępem stanu patologicznego osoba nie może odczuwać bólu i bodźców temperaturowych.

Wyraźny proces zwyrodnieniowy objawia się upośledzeniem ruchowym. Pacjent obawia się osłabienia, kulawizny. W końcowej fazie choroby rozwija się porażenie obwodowe i niedowład. Odruchy ścięgna są osłabione lub wcale nie wywołane.

Aksony kończyn dolnych i górnych, nerwy czaszkowe poddawane są degeneracji. Aksonopatia nerwu strzałkowego wyraża się następującymi objawami:

  • cierpi aktywność ruchowa nóg - zaburzono proces zginania i rozciągania;
  • nie ma pronacji i supinacji;
  • zmniejszona siła mięśni łydek, skutkująca zmianą chodu.

Porażka nerwu okoruchowego prowadzi do mrużenia, opadania powiek. Może wystąpić zmniejszenie ostrości widzenia i zwężenie pól widzenia.

Jeśli nerw przeponowy jest zaangażowany w proces zwyrodnieniowy, to pojawia się charakterystyczny zespół Hornera, który charakteryzuje się rozwojem opadania powiek, zwężenia źrenicy i enophthalmosa (wycofanie gałki ocznej).

Wraz z porażką nerwu błędnego zaburzone zostaje unerwienie narządów wewnętrznych, co klinicznie objawia się tachykardią, wzrostem NPV.

Metody diagnostyczne i leczenie

Neuropatolog diagnozuje chorobę podczas określonego badania. Wykonuje badania wrażliwości, siły mięśni i odruchów. Aby określić przyczyny stanu patologicznego, przeprowadza się diagnostykę laboratoryjną. Pacjenci muszą przejść ogólne i biochemiczne badanie krwi. Szacowana zawartość minerałów: wapń, sód i potas, glukoza.

Przy zaburzeniach hemodynamicznych wykonywane jest EKG. Pokazano również badanie rentgenowskie klatki piersiowej. Aby wykluczyć choroby CNS, wykonuje się elektroencefalografię i USDG naczyń głowy.

Specyficzna diagnoza obejmuje elektroneuromyografię. Badanie to pozwala nam oszacować częstość występowania zmian chorobowych w procesach obwodowych, a także określić sposób przeprowadzania pulsu.

W procesach zwyrodnieniowych leczenie aksonopatii jest długie. Oprócz rozwoju mięśni za pomocą terapii wysiłkowej i masażu, pokazuje stosowanie leków.

Należą do nich leki z grupy nootropów, witaminy z grupy B. Przepisują leki

Piracetam - jeden z najbardziej znanych nootropów

Fenotropil, Piracetam, Neuromultivitis, które pomagają przywrócić metabolizm wewnątrz komórek układu nerwowego. Pokazane są również leki poprawiające krążenie krwi w mózgu, z ich pomocą w poprawie odżywiania tkanki mózgowej - Cerebrolysin, Actovegin.

Gdy zachodzi konieczność niezrównoważenia hormonalnego w leczeniu choroby podstawowej, która doprowadziła do rozwoju aksonopatii. Powikłania patologii obejmują paraliż, ślepotę, choroby układu krążenia i udar.

Środki zapobiegawcze obejmują zwalczanie czynników prowokujących - skutki zatrucia, alkoholizm. W przypadku cukrzycy konieczne jest utrzymanie prawidłowego poziomu glukozy. Pojawienie się parestezji jest uważane za powód powołania się na neuropatologa.

Polineuropatia aksonalna

Polineuropatia jest jedną z niewiarygodnie częstych chorób, które dotykają głównie obwodowego układu nerwowego. Według objawów zmian patologicznych w ludzkim ciele, polineuropatia dzieli się na aksonalne i demielinizacyjne. Polineuropatia aksonalna to polineuropatia, której rozwój dotyczy głównie cylindra aksonalnego.

Ten typ choroby występuje z różnymi poważnymi zaburzeniami procesu metabolicznego, jak również z zatruciem ołowiem, rtęcią, arsenem, różnymi FOS, alkoholizmem itp. W zależności od charakteru kursu istnieją cztery typy: ostry, podostry, przewlekły i nawracający.

Ostra polineuropatia aksonalna może rozwinąć się dosłownie w ciągu 2-4 dni, najczęściej jest spowodowana ciężkim zatruciem - karnym lub samobójczym, oraz ogólnym zatruciem organizmu pod wpływem szkodliwego tlenku węgla, ołowiu, arsenu, rtęci, alkoholu metylowego i innych czynników. Przedstawiona choroba może trwać dłużej niż 10 dni.

Podostra polineuropatia aksonalna rozwija się w ciągu kilku tygodni, co jest typowe dla większości przypadków neuropatii metabolicznej i toksycznej. Zwykle proces gojenia zajmuje dużo czasu i może trwać wiele miesięcy.

Przewlekła polineuropatia aksonalna często postępuje przez długi czas - od sześciu miesięcy lub dłużej. Choroba zwykle występuje na tle typowego alkoholizmu, niedoboru witaminy B1 lub B12, a także w obecności pewnych chorób, takich jak cukrzyca, choroby krwi, rak, chłoniak.

Jako najnowocześniejsze produkty medyczne skutecznie zwalczające polineuropatię należy odnotować apresynę. Ze względu na unikalne efekty neurotropowe, leki te znacząco pomagają w leczeniu choroby.

Nawracająca polineuropatia aksonalna może wielokrotnie powodować odczuwanie i nawracać z podobnymi objawami przez kilka lat w różnych odstępach czasu.

Wśród polineuropatii aksonalnej najczęściej występuje neuropatia alkoholowa. Ta niebezpieczna choroba jest wynikiem długotrwałego i nadmiernego picia. Ważną rolę odgrywa w tym nie tylko ilość, ale także jakość alkoholu - stosowanie surogatów lub alkoholu niskiej jakości ma również niezwykle niekorzystny wpływ na organizm.

Główną przyczyną choroby jest negatywny wpływ toksyn zawartych w alkoholu na włókna nerwowe, w wyniku czego zachodzą procesy metaboliczne. Z reguły polineuropatia alkoholowa jest podostra. W dystalnych kończynach dolnych występują uczucie drętwienia, a także bardzo silny ból mięśni łydek. Z rosnącą presją, ból mięśni jest zauważalnie gorszy.

Kolejnym etapem rozwoju choroby jest dysfunkcja kończyn, najczęściej niższych, wyrażająca się osłabieniem, a czasem porażeniem. Najbardziej dotknięte są nerwy odpowiedzialne za zgięcie-wydłużenie stopy. Wrażliwość powierzchni skóry w obszarze „skarpetki” i „rękawiczki” jest osłabiona.

W niektórych przypadkach polineuropatia alkoholowa jest ostra. Zwykle występuje to w wyniku nadmiernej hipotermii. Jednocześnie można zaobserwować poważne zaburzenia psychiczne.

Oprócz powyższych objawów mogą występować dodatkowo inne zaburzenia, takie jak zwiększone pocenie się, zauważalny obrzęk dystalnych dolnych i czasami kończyn górnych, znacząca zmiana koloru i normalna temperatura. Choroba może również wpływać na nerwy czaszkowe - w tym przypadku nerwy wzrokowe i okulomotoryczne są uszkodzone.

Bolesne objawy z reguły pojawiają się i rosną przez kilka tygodni lub nawet miesięcy. Po tym następuje kolejny etap - stacjonarny, a następnie, w trakcie leczenia - etap regresji choroby. Podsumowując, choroba może trwać długo i potrwać kilka lat. W przypadku odmowy użycia napojów alkoholowych, choroba może być skutecznie opanowana.

W leczeniu polineuropatii alkoholowej należy przede wszystkim przepisywać witaminy, głównie grupy B, a także witaminę C, a także stosować środki, które pomagają przywrócić metabolizm. Później połącz przyjęcie Dibazol i, jeśli to konieczne, fizjoterapię.

Z reguły wielu pacjentów z polineuropatią alkoholową staje się niepełnosprawnych i jest uznawanych za niepełnosprawnych. Kiedy funkcje motoryczne organizmu powracają, grupę niepełnosprawności można zmienić z II na III, a w przypadku dalszego udanego leczenia pacjenci mogą powrócić do pełnoprawnej pracy i życia.

Redaktor ekspercki: Paweł Aleksandrowicz Mochałow | D.M.N. lekarz ogólny

Edukacja: Moskiewski Instytut Medyczny. I. M. Sechenov, specjalność - „Medycyna” w 1991 r., W 1993 r. „Choroby zawodowe”, w 1996 r. „Terapia”.

Polineuropatia kończyn dolnych: leczenie, leki

Polineuropatia kończyn dolnych jest powszechnym problemem u ludzi. Wiele osób zna uczucie zimna, zimne stopy, drętwienie i pełzanie na nogach, skurcze mięśni łydek. A wszystko to jest tylko manifestacją polineuropatii kończyn dolnych. I niestety, nie zawsze, z tymi objawami, osoba szuka pomocy medycznej. Tymczasem polineuropatia nie śpi i postępuje powoli. Mięśnie stopniowo słabną, chód jest zaburzony, zachodzą zmiany troficzne skóry. Na tym etapie choroba staje się trudniejsza do pokonania, ale nadal możliwa. Głównym celem leczenia tego stanu jest to, że współczesna medycyna koncentruje się na terapii lekowej w połączeniu z technikami fizjoterapii. W tym artykule omówimy leki, które mogą wyeliminować lub zminimalizować objawy polineuropatii kończyn dolnych.

Pod wieloma względami leczenie polineuropatii zależy od bezpośredniej przyczyny choroby. Na przykład, jeśli przyczyną jest nadużywanie alkoholu, musisz najpierw całkowicie zrezygnować z używania napojów alkoholowych. Jeśli podstawą choroby jest cukrzyca, musisz osiągnąć obniżenie poziomu cukru we krwi do normy. Jeśli polineuropatia jest ołowiem, należy przerwać kontakt z ołowiem i tak dalej. Ale z uwagi na fakt, że przy różnych rodzajach polineuropatii występują podobne procesy patologiczne we włóknach nerwowych, istnieje również ogólne podejście do leczenia tego stanu. Podejście to opiera się na fakcie, że w przypadku polineuropatii kończyn dolnych najdłuższe nerwy ciała cierpią z powodu szkodliwych czynników, a zewnętrzna powłoka włókna nerwowego lub jego wewnętrzny rdzeń, akson, ulega zniszczeniu. Aby wyeliminować objawy polineuropatii, konieczne jest przywrócenie struktury włókna nerwowego, poprawa jego ukrwienia. Aby to zrobić, użyj różnych leków. W zależności od przynależności do grupy chemicznej lub kierunku ich działania powszechne jest dzielenie narkotyków na kilka grup:

  • leki metaboliczne;
  • środki wpływające na krwiobieg;
  • witaminy;
  • środki przeciwbólowe;
  • środki poprawiające prowadzenie nerwowego impulsu.

Zapoznajmy się szczegółowo z każdą grupą leków.

Środki metaboliczne i przepływ krwi

Te grupy leków należą do najważniejszych w leczeniu polineuropatii. W większości przypadków mechanizm działania pojedynczego leku nie ogranicza się tylko na przykład do efektu metabolicznego. Prawie zawsze lek działa w kilku kierunkach jednocześnie: „walczy” z wolnymi rodnikami i poprawia odżywianie włókna nerwowego oraz wspomaga przepływ krwi w obszarze uszkodzonego nerwu i wspomaga gojenie. Z powodu tak wielowymiarowego efektu, jak mówią, nawet dwóch, ale kilka ptaków z jednym kamieniem jest zabijanych jednym strzałem! Ale są pułapki. Nie wszystkie leki metaboliczne są skuteczne w leczeniu polineuropatii kończyn dolnych. Do środków, których działanie redukujące jest najbardziej badane, należą preparaty kwasu tioktowego, Actovegin, Instenon. Ostatnio Cerebrolysin, Cytochrom C, Mexidol i Cytoflavin, Pantothenate wapnia są coraz częściej stosowane w tym samym celu. Zazwyczaj preferuje się pojedynczy lek (wybór opiera się na prawdziwej przyczynie polineuropatii kończyn dolnych). Na przykład, w polineuropatii cukrzycowej, głównym zapaśnikiem jest kwas tioktowy; Actovegin jest preferowany w przypadku miażdżycy tętnic kończyn dolnych. Powołując się na dowolny lek metaboliczny, musisz przestrzegać warunków użytkowania, ponieważ odzyskiwanie włókien nerwowych jest długim procesem. Dlatego w większości przypadków lek należy przyjmować przez długi czas, co najmniej 1 miesiąc, a częściej i dłużej. Porozmawiajmy teraz bardziej szczegółowo o każdym z leków.

Kwas tioktowy jest silnym przeciwutleniaczem, jego działanie w leczeniu polineuropatii jest rozpoznawane na całym świecie. Konieczne jest stosowanie leku od jednego miesiąca do sześciu. Najpierw, 14-20 dni, potrzebujesz dożylnego wlewu leku (w dawce 600 mg na dobę), a następnie możesz przełączyć się na postać tabletki. Te same 600 mg, ale w postaci tabletek, są przyjmowane pół godziny przed posiłkiem rano. Podczas leczenia ważne jest zrozumienie, że działanie leku nie będzie zauważalne w pierwszych dniach podawania. Nie oznacza to braku rezultatu. Lek potrzebuje tylko czasu, aby wyeliminować wszystkie problemy metaboliczne na poziomie włókien nerwowych. Kwas tioktowy jest szeroko reprezentowany na rynku farmaceutycznym: Octolipen, kwas alfa-liponowy, Berlithion, Espa-lipon, Thioctacid, Neurolipon, Thiogamma.

Actovegin jest produktem pochodzącym z krwi cieląt. Nie obawiaj się w tym przypadku słowa „krew”. Z niego w Aktovegin pozostają tylko najbardziej niezbędne składniki masy komórkowej i surowicy. W takim przypadku w przypadku leczenia preparatem Actovegin konieczne jest po raz pierwszy podanie dożylnej kropli 10-50 ml (dawka zależy od nasilenia objawów polineuropatii). Zazwyczaj wlewy dożylne trwają 10-15 dni, a następnie pacjent kontynuuje terapię w postaci tabletek (2-3 tabletki 3 razy dziennie) przez kolejne 2-3-4 miesiące. Złożone działanie leku pozwala jednocześnie leczyć nie tylko nerwy obwodowe, ale także „problemy” mózgu, naczynia kończyn. Za granicą Actovegin nie jest tak aktywnie wykorzystywany jak w krajach WNP i Rosji, a nawet zakazany w USA i Kanadzie. Wynika to przede wszystkim z faktu, że nie przeprowadzono licznych badań nad jego skutecznością.

Instenon to kompleksowy preparat zawierający 3 składniki aktywne. Rozszerza naczynia krwionośne, działa aktywująco na neurony, pomaga poprawić transmisję impulsów między nimi. Zapewnia zwiększony przepływ krwi w tkankach cierpiących na brak tlenu. Dzięki temu odżywianie włókien nerwowych ulega poprawie i „szybciej się regenerują”. Efekt daje zastosowanie: zawartość pierwszej ampułki (2 ml) wstrzykuje się domięśniowo codziennie przez 14 dni. W przyszłości Instenon przyjmuje się doustnie na 1 tabletkę 3 razy dziennie przez kolejne 1 miesiąc.

Cerebrolysin jest preparatem białkowym pochodzącym z mózgu świni. Jest uważany za silny lek neurometaboliczny. Zawiesza proces niszczenia komórek nerwowych, zwiększa syntezę białek w nich, jest w stanie chronić je przed szkodliwym działaniem różnych substancji. Cerebrolysin ma wyraźne działanie neurotroficzne, co korzystnie wpływa na funkcjonowanie całego układu nerwowego. Cerebrolysin zwiększa szanse na przetrwanie komórek nerwowych w niedoborach składników odżywczych. Zarówno domięśniowe, jak i dożylne podawanie leku (odpowiednio 5 ml i 10-20 ml) jest dozwolone przez 10-20 dni. Następnie zrób przerwę na 14-30 dni i, jeśli to konieczne, powtórz kurs.

Pantotenian wapnia jest lekiem, który stymuluje procesy regeneracji, czyli przywracanie (gojenie) nerwów obwodowych, a nie tylko ich. Stosuj 1-2 tabletki 3 razy dziennie na kursy przez 1 miesiąc. Powoli, ale pewnie, lek „załatwi” defekty w błonach nerwowych, przyczyniając się do przywrócenia ich funkcji.

Mexidol (Mexicor, Meciprim, Neurox) jest silnym przeciwutleniaczem. Jest to lek, który działa na poziomie błony. Przyczynia się do przywrócenia normalnej struktury błon komórek nerwowych, zapewniając w ten sposób ich normalne działanie, ponieważ wszystkie impulsy nerwowe są prowadzone przez błonę. Mexidol zwiększa odporność komórek nerwowych na negatywne stresujące działanie środowiska. Dawka leku, droga podawania i czas stosowania są bardzo zmienne, w zależności od początkowego poziomu zaburzeń neurologicznych. Jeśli to konieczne, rozpocznij od dożylnego lub domięśniowego wstrzyknięcia 5 ml, a następnie przejdź na tabletki (125-250 mg 3 razy dziennie). Całkowity czas trwania leczenia wynosi 1,5-2 miesiące. Lek jest dobrze tolerowany. Podawany dożylnie może powodować ból gardła, chęć kaszlu. Uczucia te mijają szybko i rzadko występują, jeśli lek podaje się w kroplówce (w 0,9% roztworze chlorku sodu), a nie w strumieniach.

Cytoflawina jest innym złożonym lekiem przeciwutleniającym. Uzupełniając się wzajemnie, składniki leku poprawiają metabolizm energii w neuronach, są odporne na działanie wolnych rodników, pomagają komórkom „przetrwać” w warunkach niedoboru składników odżywczych. W celu leczenia, stosuj 2 tabletki 2 razy dziennie pół godziny przed posiłkiem przez 25 dni.

Wiele z powyższych leków przeciwutleniających nie jest tak popularnych w leczeniu polineuropatii kończyn dolnych. Często stosowany kwas tioktowy, Actovegin. Pozostałe leki neurometaboliczne są częściej wykorzystywane do „problemów” z ośrodkowym układem nerwowym, ale nie należy zapominać, że mają one pozytywny wpływ na peryferie. Niektóre leki mają niewielkie „doświadczenie” użycia (na przykład Mexidol), a wszystkie ich obszary wpływów nie są dobrze poznane.

Pentoksyfilina (Vazonit, Trental) jest najczęstszym lekiem poprawiającym przepływ krwi w uszkodzeniach nerwów kończyn dolnych. Lek poprawia krążenie krwi w najmniejszych naczyniach całego organizmu jako całości dzięki ich ekspansji. Wraz ze zwiększonym przepływem krwi do neuronów, spożywanych jest więcej składników odżywczych, co oznacza wzrost szans na wyzdrowienie. Standardowy schemat pentoksyfiliny jest następujący: dożylnie 5 ml leku, rozpuszczonego wcześniej w 200 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, w ciągu 10 dni. Następnie 400 mg tabletki 2-3 razy dziennie przez okres do 1 miesiąca. W przypadku większości leków stosowanych w leczeniu polineuropatii obowiązuje następująca zasada: niskie nasilenie objawów - tabletki w postaci leków. Dlatego, jeśli objawy choroby są nieostre, całkiem możliwe jest połączenie się z miesięcznym kursem pentoksyfiliny, pomijając zastrzyki.

Witaminy

Leczenie polineuropatii kończyn dolnych nigdy nie kończy się bez użycia witamin. Najbardziej skuteczne są witaminy z grupy B (B1, B6 i B12). Ich brak pokarmu sam w sobie może powodować objawy uszkodzenia nerwów obwodowych. Wzmacnianie siebie nawzajem, podczas gdy stosowanie tych leków przyczynia się do przywrócenia błon nerwów obwodowych, ma działanie znieczulające, w pewnym stopniu są antyoksydantami. Formy łączone (gdy wszystkie trzy witaminy są zawarte w jednym preparacie na raz) są preferowane w stosunku do form jednoskładnikowych. Istnieją formy i tabletki do wstrzykiwania. Niektóre formy do wstrzykiwania (Milgamma, Kombilipen, KompligamV, Vitakson, Vitagamma) zawierają lidokainę, która wzmacnia efekt łagodzenia bólu. Takie leki jak Neuromultivitis i Neyrobion zawierają „czysty” kompleks witamin z grupy B bez lidokainy. W leczeniu częściej uciekają się do połączenia witamin w postaci wstrzyknięć na początku leczenia i tabletkowania - w przyszłości. Średnio witaminy z grupy B są używane przez co najmniej 1 miesiąc.

Stosunkowo niedawno złożony lek Keltikan był stosowany w leczeniu chorób nerwów obwodowych. To suplement diety. Zawiera monofosforan urydyny, witaminę B12, kwas foliowy. Lek dostarcza składników budulcowych do przywracania błon nerwów obwodowych. Stosuj 1 kapsułkę Keltikan 1 raz dziennie przez 20 dni.

Środki przeciwbólowe

Problem bólu z uszkodzeniem nerwów kończyn dolnych nie został jeszcze rozwiązany, ponieważ nie ma 100% działającego leku na ten objaw. Wiele zależy od prawdziwej przyczyny polineuropatii. W związku z tym określa się potrzebę stosowania środków przeciwbólowych. Dla niektórych będą one niezbędne, ponieważ polineuropatia nie pozwala niektórym pacjentom na pełny sen. A komuś w ogóle nie są pokazywane, ponieważ polineuropatia sama w sobie nie powoduje żadnych bolesnych zjawisk.

Spośród leków przeciwbólowych, przeciwdrgawkowych i przeciwdepresyjnych można stosować miejscowe środki znieczulające, opioidy i miejscowe substancje drażniące. Nic dziwnego, że na tej liście nie ma banalnych środków przeciwbólowych typu Analgin, Pentalgin i tym podobnych. Od dawna udowodniono, że w przypadku polineuropatii kończyn dolnych leki te nie działają. Dlatego ich użycie w tej chorobie jest absolutnie bezużyteczne.

Nowoczesne leki przeciwdrgawkowe stosowane w leczeniu bólu to gabapentyna (Tebantin, Neurontin, Gabagamma, Catena) i Pregabalina (Lyrica). Potrzeba czasu, aby miały działanie przeciwbólowe. Jakakolwiek skuteczność może być oceniona nie wcześniej niż po 7-14 dniach stosowania, pod warunkiem osiągnięcia maksymalnej tolerowanej dawki. Jak to wygląda w praktyce? Gabapentynę zaczyna się przyjmować z dawką 300 mg wieczorem. Następnego dnia, 2 razy dziennie, 300 mg, trzeciego dnia, 300 mg 3 razy dziennie, czwartego, 300 mg rano i po południu oraz 600 mg wieczorem. Tak stopniowo zwiększając dawkę, aż do uzyskania efektu przeciwbólowego. W tej dawce należy przerwać i przyjąć 10-14 dni. Następnie oceniana jest dotkliwość efektu. Jeśli jest niewystarczający, możesz kontynuować zwiększanie dawki (maksymalna dopuszczalna dawka wynosi 3600 mg na dobę). Pregabalina nie wymaga tak długiego doboru dawki. Skuteczna dawka pregabaliny wynosi od 150 do 600 mg na dobę.

Wśród najczęściej stosowanych leków przeciwdepresyjnych jest amitryptylina. Jego optymalny stosunek efektywności kosztowej sprawił, że jest to najpopularniejszy lek do leczenia polineuropatii. Rozpocznij od minimalnej dawki 10-12.5 mg w nocy i stopniowo zwiększaj dawkę, aby uzyskać efekt przeciwbólowy. Wymagana dawka jest bardzo indywidualna: 12,5 mg wystarczy dla kogoś, a niektóre wymagają 150 mg. Jeśli amitryptylina jest słabo tolerowana, powoduje działania niepożądane, możesz spróbować zastąpić ją Ludomyilem lub Simbaltu, Venlaksor.

Z miejscowych środków znieczulających stosuje się lidokainę. Wcześniej istniała tylko możliwość podawania dożylnego. Jednak w tej postaci lidokaina często powodowała zaburzenia rytmu serca i wahania ciśnienia krwi. Do tej pory znalazłem wyjście. Opracowano system lokalnego stosowania lidokainy w strefie największego bólu w postaci plastra (Versatis). Tynk niezawodnie mocuje się do skóry, nie powoduje podrażnień, dzięki miejscowym efektom ubocznym zmniejsza się do zera. Ponadto Versatis zamyka części ciała, zapobiegając ich dodatkowemu podrażnieniu z zewnątrz, a tym samym zmniejszając prowokację bólu.

W ciężkich przypadkach silnego bólu, który nie podlega terapii opisanymi powyżej metodami, stosuje się leki opioidowe (tramadol). Lek próbuje przypisać krótki okres, aby nie powodować uzależnienia. Zacznij od ½ tabletki 2 razy dziennie (lub 1 tabletkę w nocy). Tydzień później, jeśli jest to konieczne, dawkę zwiększa się do 2 tabletek dziennie. Jeśli nie uda się osiągnąć ulgi w bólu, dawkę zwiększa się do 2 tabletek 2-4 razy dziennie. Aby zmniejszyć dawkę tramadolu, bez utraty działania przeciwbólowego, stworzono połączenie Tramadolu z Paracetamolem (Zaldiar). Działanie 1 tabletki leku Zaldiar jest równe 1 tabletce tramadolu, a 1 tabletka leku Zaldiar zawiera znacznie mniej tramadolu (odpowiednio 37,5 mg i 50 mg). W ten sposób osiąga się zmniejszenie dawki leku opioidowego bez utraty skuteczności.

Gdy ból z polineuropatią jest mniej lub bardziej zlokalizowany, możliwe jest miejscowe nałożenie kremu zawierającego kapsaicynę (ekstrakt z papryki chili). Kapsaicyna powoduje zubożenie impulsów bólowych, to znaczy, na początku ból może się zwiększyć, a następnie wygasa. Oto czas, w którym ból wzrasta, nie każdy pacjent jest w stanie przenieść, dlatego istnieje podwójna postawa wobec tej metody leczenia bólu w polineuropatii.

Często leki zmniejszające zespół bólowy muszą być łączone, aby osiągnąć wynik. Ale należy to zrobić tylko wtedy, gdy każdy pojedynczy lek (pod warunkiem osiągnięcia odpowiedniej dawki i zgodności z czasem stosowania) nie wywołuje efektu.

Środki, które poprawiają przewodzenie impulsów nerwowych

Jeśli podczas choroby utrzymują się zaburzenia czucia (jej utrata), występuje osłabienie mięśni, wówczas objawy te są wskazaniami do przepisywania środków antycholinesterazowych (środków poprawiających przewodnictwo nerwowo-mięśniowe). Nawet jeśli w błonach nerwów występują defekty, leki te przyczyniają się do przechodzenia impulsów przez pozostałe nienaruszone obszary nerwów. Z tego powodu siła mięśni zostaje przywrócona, a wrażliwość powraca. A inne leki w tym czasie przyczyniają się do regeneracji nerwów, dzięki czemu siła i wrażliwość mięśni pozostają nienaruszone i bez użycia leków antycholinesterazowych.

Szeroko stosowane leki w tej grupie to Neyromidin, Amiridin, Axamon, Hyprigrix. Wszystkie leki są identyczne w głównym składniku aktywnym. Istnieją zarówno formy iniekcji w zaawansowanych przypadkach polineuropatii, jak i tabletki. Do ośrodka pigułki częściej. Zwykle przepisywany 10-20 mg 2-3 razy dziennie przez 30-60 dni.

Jak widać, współczesna medycyna ma bardzo szeroką gamę leków, które mogą wpływać na objawy polineuropatii kończyn dolnych. Żaden z nich nie jest sam w sobie „nie wojownikiem”, ale w kompleksie, dzięki zaangażowaniu wytrwałości i cierpliwości pacjenta, leki pomagają przezwyciężyć chorobę.

Aksonopatia

Opis

Aksonopatia jest chorobą, która z różnych powodów charakteryzuje się uszkodzeniami długich procesów komórek nerwowych. Aksonopatia dotyczy chorób typu patologicznego i jest rodzajem polineuropatii.

Aksonopatia jest podzielona na trzy typy, w zależności od mechanizmu jej rozwoju w organizmie.

  1. Pierwszym typem aksonopatii jest ostra polineuropatia aksonalna, drugim typem jest podostra polineuropatia aksonalna, a trzecim typem jest przewlekła polineuropatia aksonalna. Pierwszy rodzaj choroby może rozwinąć się w wyniku zatrucia metanolem, arsenem lub tlenkiem węgla.
  2. Drugi typ rozwija się z powodu zaburzeń metabolicznych.
  3. Trzeci rodzaj aksonopatii może rozwinąć się w wyniku nadużywania alkoholu i przewlekłych niedoborów witamin.

Objawy

Objawy aksonopatii to: naruszenie wrażliwości, odczucia w ciele nieprzyjemnego charakteru, zaburzenia ruchów, funkcje wegetatywne, na przykład zwiększona potliwość, pigmentacja skóry i inne.

Aksonopatia ma bardzo powolny charakter rozwoju. W tej chorobie mogą wpływać zarówno na duże, jak i małe włókna nerwowe. Rozwój zaczyna się od najbardziej odległych części ciała, końcówek palców u rąk lub nóg.

Oznaki rozwoju aksonopatii: zaburzenia wrażliwości na ból (osłabienie wrażliwości skóry), zmniejsza się czułość temperatur (pacjent przestaje czuć zimno i ciepło), odruchy zanikają.

Przywrócenie wszystkich zaburzonych funkcji organizmu, jak również rozwój aksonopatii, jest niezwykle powolne i nie zawsze jest zakończone.

Diagnostyka

Rozpoznanie aksonopatii odbywa się etapami. Diagnoza zaczyna się od pytania pacjenta o objawy choroby i jej zbadania. Następnie musisz przeprowadzić badania laboratoryjne i instrumentalne.

Metody diagnostyczne dla aksonopatii obejmują: elektroneuromografię (ustalenie poziomu uszkodzenia i zbadanie przebiegu sygnału elektro), ogólną analizę kliniczną krwi, moczu, biochemiczną analizę krwi pod kątem poziomu glukozy, nakłucie płynu mózgowo-rdzeniowego wraz z późniejszym badaniem, prześwietlenie klatki piersiowej, USG wszystkich narządów otrzewnej, Testy na zakażenie HIV.

Zapobieganie

W medycynie nie ma jednoznacznej opinii i odpowiedzi na pytanie o przyczyny wystąpienia i rozwoju aksonopatii w organizmie człowieka. Dlatego nikt nie zdołał jeszcze opracować metodologii zapobiegania tej chorobie.

Lekarze - naukowcy radzą ludziom podatnym na tę chorobę, aby w jak największym stopniu unikali stresujących sytuacji i przez większość czasu byli w stanie spokoju.

Leczenie

Leczenie aksonopatii jest niezwykle długim procesem. Przede wszystkim przepisywane są kompleksy witaminowe, leki, które mogą poprawić przepływ krwi w małych naczyniach. Następnie zastosuj narzędzia, które stopniowo przywracają ludzki układ nerwowy, odżywiają go niezbędnymi substancjami i wzmacniają go, aby zapobiec nawrotowi choroby.

Ponadto, leczenie może być przepisane dla choroby, przeciwko której rozwinęła się aksonopatia. Na przykład leki przeciwbakteryjne lub przeciwwirusowe. Jeśli pacjent cierpi na cukrzycę, przepisano mu leki hipoglikemiczne.

Opóźnia się także okres rehabilitacji po aksonopatii, ponieważ całkowite przywrócenie układu nerwowego praktycznie nie występuje. Wszyscy pacjenci mają efekty resztkowe, które przejawiają się w zaburzeniach lub dysfunkcjach innych narządów i układów. Prawdopodobieństwo i intensywność tych dysfunkcji zależy od zakresu i stopnia rozwoju aksonopatii.

Polineuropatia kończyn dolnych i górnych - objawy i metody leczenia zniszczonych zakończeń nerwowych

Polineuropatia kończyn dolnych jest symetrycznym zaburzeniem funkcjonowania włókien nerwowych. Stan ten prowadzi do utraty wrażliwej wrażliwości. Choroba charakteryzuje się poważnymi powikłaniami, z których jednym jest całkowity paraliż.

Polineuropatia to określenie różnych postaci chorób spowodowanych zniszczeniem włókien nerwowych. Powszechnym ogniwem w takich stanach patologicznych jest dysfunkcja obwodowego układu nerwowego.

Zazwyczaj choroba dotyka kończyn górnych i dolnych, czemu towarzyszy spadek czułości i sprawności włókien mięśniowych, pogorszenie ukrwienia. Taki stan może prowadzić do paraliżu, utraty wrażliwości.

Charakterystyka koncepcji

Układ nerwowy jest zróżnicowany na autonomiczny, centralny i obwodowy. Każdy z systemów ma własne podziały, splot nerwowy, zakończenia. Choroby mózgu i rdzenia kręgowego są najtrudniejsze do leczenia. Zaburzenia nerwów obwodowych są szczególnie niebezpieczne, ponieważ unerwiają tkanki, narządy i kończyny. Gdy jednocześnie wpływa kilka symetrycznych włókien nerwowych, rozpoznaje się polineuropatię.

Stan patologiczny ma wiele nazw: neuropatia, poliradikuloneuropatia, zapalenie wielonerwowe. Ten drugi termin odnosi się do obecności nidus zapalenia. Jest to niezwykłe w przypadku zakończeń nerwów obwodowych, dlatego bardziej odpowiednie jest użycie innych nazw dla tej choroby.

Polineuritis w tłumaczeniu z greckiego oznacza „porażkę wielu nerwów”.

Włókno nerwowe jest reprezentowane przez osłonkę mielinową i akson. Neuropatia może wpływać na określony obszar w strukturze tkanki nerwowej. Wraz ze zniszczeniem aksonu choroba powoli się rozwija, objawiając się zanikiem nóg i ramion. Wynika to z dysfunkcji układu wegetatywnego. Niszczenie osłonki mielinowej następuje w szybkim tempie. W rezultacie funkcje motoryczne i sensoryczne są osłabione.

W przypadku jednoczesnego wpływu na regiony obwodowe i mózgowo-rdzeniowe rozpoznaje się poliradikuloneuropatię. Rozwój choroby jest najbardziej zauważalny w przypadku dysfunkcji kończyn dystalnych, kiedy chód osoby staje się podobny do chodu.

Stan ten powoduje upośledzenie funkcjonowania kończyn, tracą zdolności motoryczne i sensoryczne. Jest to spowodowane uszkodzeniem zakończeń nerwowych, co skutkuje niepowodzeniem transmisji impulsów do mózgu. Patologia polimorficzna zaczyna się rozwijać po zniszczeniu kapsułki mielinowej i struktury aksonu, przepięć naczyń nerwowych.

Neuropatia może manifestować się przede wszystkim i wtórnie. Pierwotna postać rozwija się szybko i jest w stanie rozwijać się u każdej zdrowej osoby. Śmiertelnie niebezpiecznym rodzajem formy podstawowej jest paraliż Landry'ego.

Wtórna postać polineuropatii powstaje z przyczyn autoalergicznych, zaburzonych procesów metabolicznych. Cukrzyca, niedobory witamin, zatrucie organizmu, choroby zakaźne i urazy prowadzą do takiej neuropatii.

Przyczyny stanu patologicznego

Polineuropatia kończyn dolnych nie jest osobną chorobą. Jest to zespół neurologiczny, objawiający się w wyniku rozwoju pewnych patologii. Przyczyną choroby jest każdy czynnik, który szkodzi obwodowej części układu nerwowego.

Przyczyny polineuropatii obejmują:

  • zatrucie ciała etanolem, związkami chemicznymi, gazowo-aksonalnym typem polineuropatii;
  • cukrzyca - polineuropatia cukrzycowa;
  • choroby zakaźne - błonica;
  • długotrwałe leczenie produktami farmakologicznymi;
  • niedobór witaminy B;
  • przewlekły alkoholizm - neuropatia alkoholowa;
  • stany niedoboru odporności;
  • predyspozycje genetyczne - demielinizacja;
  • upośledzony metabolizm.

Przyczyną powstawania choroby może być zakażenie HIV, nowotwory nowotworowe, chemioterapia. Zaburzenia obwodowego układu nerwowego mogą wystąpić z powodu zakaźnych i zapalnych zmian chorobowych w tkance stawowej. U dzieci patologia jest zazwyczaj genetyczna.

Przyczyną postępu choroby jest czasami hipotermia. Długotrwałe narażenie na zimno może spowodować stan zapalny, który może zaburzyć stan włókien nerwowych. Taka neuropatia ma charakter autoalergiczny, gdy limfocyty reagują na struktury tkanek narażone na wpływy zewnętrzne: promieniowanie, przenikanie infekcji o różnym charakterze, uraz, leczenie.

Oddzielnie izolowana polineuropatia u kobiet w ciąży, która występuje w każdym trymestrze ciąży lub w fazie poporodowej. W przyszłych matkach choroba rozwija się z powodu niedoboru witaminy B, dużej podatności na obce białka (zarodek i białko łożyska) oraz toksycznego działania produktów metabolicznych. Ta forma choroby często objawia się w zdrowym tle ciąży, ale nasila się objawy zatrucia: wymioty, osłabienie i szybkie zmęczenie.

Odmiany choroby

Po diagnozie terminowi „polineuropatia” towarzyszy zdefiniowana koncepcja, która zależy od postaci choroby. Międzynarodowa klasyfikacja chorób zawiera kilka rodzajów opisywanej choroby (kod ICD - G60-G64), które są zróżnicowane ze względu na lokalizację, lokalizację, przyczyny i zakres uszkodzeń.

Neuropatia nie pojawia się jako osobna choroba. Porażka obszarów nerwowych zawsze wskazuje na obecność choroby.

Polineuropatia kończyn dolnych może być ostra, podostra i przewlekła. Ostra postać objawia się w ciągu 2 dni na tle ciężkiego zatrucia, leczona jest przez tydzień.

Objawy podostrego wyglądu wzrastają przez 14 dni. Zaburzenia równowagi metabolicznej zwykle prowadzą do choroby. Wymaga przedłużonej terapii. Przewlekła odmiana rozwija się w wyniku alkoholizmu, cukrzycy, braku witamin, raka.

Jeśli zmiana zlokalizowana jest w dolnych częściach kończyn, rozpoznaje się dystalną neuropatię, aw górnych częściach - proksymalnie.

W zależności od miejsca zmiany rozróżnia się następujące rodzaje chorób:

  • Dotknij. Dotyczy to zakończeń nerwów odpowiedzialnych za wrażliwą wrażliwość. Są bolesne odczucia, mrowienie po dotknięciu.
  • Silnik. Nerwy związane z aktywnością ruchową są uszkodzone. W rezultacie pacjent traci zdolność poruszania się.
  • Wegetatywny. Funkcje regulacji są naruszone. Przejawia się to w nadmiernej potliwości, osłabieniu, hipotermii.
  • Mieszane Ten typ łączy wszystkie opisane stany.

W zależności od typu morfologicznego wyróżnia się formy śródmiąższowe i miąższowe. Ten ostatni typ obejmuje polineuropatię demielinizacyjną i aksonalną. Widok aksonalny charakteryzuje się zniszczeniem cylindra osiowego neuronów, co powoduje utratę czułości, blokadę zdolności motorycznych. Gdy forma demielinizacyjna zapada kapsułkę włókien nerwowych - mielinę. Prowadzi to do pojawienia się ognisk zapalenia na korzeniach nerwowych, bólu, osłabienia układu mięśniowego.

Neuropatia śródmiąższowa rozwija się w wyniku uszkodzenia torebki śródmiąższowej nerwów i naczyń włosowatych. Przewlekłe choroby zapalne i zakaźne mogą powodować zaburzenia.

Choroba może być zapalna, toksyczna, urazowa i alergiczna. Nieleczona patologia powoduje zanik struktur mięśniowych, pojawienie się owrzodzeń, porażenie kończyn i ośrodka oddechowego.

Jak objawia się choroba

Objawy patologii dzielą się na pierwotne i wtórne. Podstawowe objawy są wrażliwe. Objawy wtórne są poważniejsze, są spowodowane niepowodzeniami w funkcjonowaniu nerwowym.

Objawy polineuropatii kończyn górnych i dolnych początkowo manifestują osłabienie mięśni. Wynika to ze stopniowego postępu uszkodzenia neuronów. Odcinki dystalnej nogi są najpierw uszkodzone. W okolicy stóp występuje uczucie drętwienia, ponieważ postęp drętwienia dotyka całej kończyny.

Pacjenci doświadczają mrowienia, pieczenia, bólu mięśni. Osoba skarży się na niewygodne doznania nawet z lekkim dotknięciem dotkniętego obszaru. W sytuacjach zaawansowanych występuje niepewny chód, brak wrażliwości, dysfunkcja umiejętności motorycznych.

Obserwowany niedobór tlenu w mózgu. Wyraża się to w cieniach pod oczami, zawrotach głowy, osłabieniu. Takie objawy są wyraźne z gwałtownym wzrostem.

W zależności od ciężkości choroby objawy mogą występować pojedynczo lub wielokrotnie.

Atrofia układu mięśniowego objawia się osłabieniem kończyn, prowadzącym do porażenia, niedowładu. Często wyczuwalny dyskomfort w ramionach i nogach odnotowuje się w spoczynku, co powoduje odruchowe działania motoryczne - zespół niespokojnych nóg.

Stanowi patologicznemu towarzyszy porażka funkcji wegetatywnych. Objawy objawiają się bladością skóry, uczuciem zimna. Mogą pojawić się formacje troficzne: pigmentacja, wrzody, sucha skóra, pęknięcia.

Objawy neuropatii kończyn dolnych pojawiają się wyraźnie. Charakterystyczne znaki to zmiana chodu i trudności w poruszaniu się. Obrzęk nóg postępuje, odruchy w stawach kolanowych są zaburzone, a niezbędne reakcje nie występują.

Stan patologiczny może rozwinąć się na tle zespołu Guillaina-Barre'a i paraliżu Landry'ego. Zespół Guillain-Barre jest główną patologią, która dotyka proksymalnych nóg i ramion. Przejawia się to w następujących funkcjach:

  • porażenie mięśni kończyn środkowych;
  • zanik struktury mięśniowej ciała, co powoduje trudności w oddychaniu;
  • czułość jest utrzymywana;
  • trudności w poruszaniu się.

Porażenie Landry'ego odnosi się do ostrej postaci neuropatii, postępującej szybko na tle alergicznego zapalenia nerwów natury. Stanowi temu towarzyszy drętwienie nóg, tułowia, ramion i nerwów czaszkowych. Zmiany rytmu oddechowego i serca wywołują niewydolność oddechową.

Metody diagnostyczne

Aby prawidłowo zdiagnozować, lekarz przepisze pacjentowi szereg procedur badawczych. Konieczne jest zebranie wywiadu, przeprowadzenie kontroli, badanie refleksów. Pacjent musi przejść pełną morfologię krwi.

Oprócz opisanych manipulacji, badania ultrasonograficznego narządów wewnętrznych, zostanie wykonane zdjęcie rentgenowskie dotkniętych obszarów ciała. Ważną analizą jest gromadzenie płynu mózgowo-rdzeniowego, którego wyniki gwarantują obecność choroby. Może być konieczne wykonanie biopsji zakończeń nerwowych.

Działania terapeutyczne

Neuropatie cukrzycowe i alkoholowe są trudne do wyleczenia. Takim formom towarzyszy bolesny ból i utrata wrażliwości. Aby zmniejszyć intensywność objawów klinicznych, zaleca się kompleksowe leczenie, którego metody zależą od przyczyny choroby.

Terapia witaminami

Pacjent powinien przyjmować kompleksy multiwitaminowe, w tym witaminy z grupy B: B1, B6, B12. Milgamma, Neuromultivitis jest jednym z najskuteczniejszych leków.

Środki te mają działanie przeciwbólowe i przeciwutleniające, przywracają czułość dzięki regeneracji neuronów. Wraz ze spożyciem opisanych witamin przepisywana jest witamina E, A, C.

Środki znieczulające

Aby wyeliminować bolesny zespół, należy przyjmować leki przeciwzapalne i nie narkotyczne leki przeciwbólowe. Najczęstszym jest Tramal, Aspiryna.

W przypadku nieznośnych bólów lekarz może przepisać kodeinę, morfinę. Zabieg przeciwbólowy w połączeniu z lekiem Magne-B6, który poprawia efekt terapeutyczny.

Leki immunosupresyjne, hormony

Udowodniono, że rozwój niektórych polineuropatii wiąże się z naruszeniem odporności tkanek. Dlatego konieczna jest odpowiednio dobrana immunomodulacja. Lekarze przepisują cyklosporynę, azatioprynę i cyklofosfamid. W przypadku ciężkiej choroby leczeniu lekami immunosupresyjnymi towarzyszy terapia hormonalna (prednizolon).

To ważne! Wybór i kombinacja leków powinny poradzić sobie z lekarzem.

Erbisol jest przepisywany jako lek towarzyszący, który zawiera wiele naturalnych składników organicznych. Lek ma działanie immunomodulujące, przeciwutleniające, przeciwzapalne.

Inne leki

W przypadku leczenia objawowego lekarze często przepisują Instenon. Narzędzie przyczynia się do rozszczepiania glukozy, poprawia odżywianie tkanek. Lek ma rozszerzający naczynia krwionośne, moczopędny, efekt venotonic.

Konieczne jest również przyjmowanie leku Actovegin, normalizującego procesy metaboliczne, Proseryny, która przywraca przewodnictwo impulsów nerwowych. Często przeprowadzana jest terapia detoksykacyjna. Leczenie polineuropatii kończyn górnych i dolnych wymaga wyznaczenia różnych leków w celu wyeliminowania objawów.

Manipulacje fizjoterapeutyczne

Walka z chorobą polega na przyjmowaniu leków wraz z metodami fizjoterapii. Często procedury towarzyszą głównemu leczeniu w celu zwiększenia skuteczności leków. Pacjentowi zaleca się fizykoterapię, aby skorzystać z terapii magnetycznej. Takie manipulacje utrzymują napięcie mięśniowe, poprawiają krążenie krwi.

Przy okazji! W neuropatii alkoholowej fizjoterapię przeprowadza się po terapii detoksykacyjnej w placówce medycznej.

Terapia obejmuje masaż, elektrostymulację. Pacjenci powinni stosować się do prawidłowego odżywiania, eliminując z diety pokarmy zawierające wysokie stężenia tłuszczów, węglowodanów. Zabrania się palenia i używania substancji stymulujących.

Przepisy z tradycyjnej medycyny

Polineuropatię można leczyć niekonwencjonalnymi metodami. Zaleca się stosowanie olejków eukaliptusowych, goździków, jodły. Konieczne jest pocieranie stóp naturalnym środkiem. Pomaga to złagodzić ból, poprawić ukrwienie kończyn.

Skuteczna kąpiel stóp. Wymagane jest rozpuszczenie w 3 litrach ciepłej wody pół szklanki esencji octowej i szklanka soli morskiej. Konieczne jest codzienne obniżanie nóg w roztworze do leczenia przez pół godziny przez 30 dni.

Środki zapobiegawcze

Aby zapobiec uszkodzeniu włókien nerwowych, konieczne jest wyeliminowanie czynników, które negatywnie wpływają na neurony. Środki zapobiegawcze obejmują:

  • odrzucenie alkoholu;
  • stosowanie wysokiej jakości żywności;
  • podczas pracy z odczynnikami chemicznymi stosowanie urządzeń ochronnych;
  • odmowa niekontrolowanych leków;
  • terminowe leczenie istniejących chorób;
  • praktykowanie umiarkowanej aktywności fizycznej;
  • kontrola stężenia cukru we krwi.

Należy rozumieć, że niemożliwe jest zapobieganie rozwojowi polineuropatii. Osoba może zminimalizować liczbę negatywnych czynników wpływających na neurony.

Możliwe konsekwencje

Przy późnej wizycie u lekarza lub przy braku terapii choroba powoduje nieodwracalne komplikacje, z których jednym jest przejście patologii w przewlekłą nieuleczalną postać. Pacjent całkowicie traci wrażliwość kończyn, mięśnie są stopniowo niszczone, co prowadzi do niepełnosprawności. W ciężkich przypadkach, gdy dotknięte są zakończenia nerwowe wpływające na funkcjonowanie mięśnia sercowego, może wystąpić arytmia prowadząca do śmierci.

Korzystne rokowanie i pełne wyleczenie są możliwe dzięki odmianom alkoholowym, zakaźnym i toksycznym. Polineuropatia cukrzycowa jest nieuleczalna, można jedynie zmniejszyć nasilenie objawów. Zakażenie, które powoduje septyczne zjawiska i powolne gojenie się powierzchni rany, również może się połączyć.

Neuropatia kończyn górnych i dolnych jest podstępną chorobą prowadzącą do nieodwracalnych konsekwencji. Przy pierwszych niezrozumiałych manifestacjach musisz szukać pomocy medycznej. Wczesne leczenie pomoże uniknąć poważnych komplikacji.

Czym jest polineuropatia kończyn dolnych i czy można wyleczyć tę chorobę?

Określenie „polineuropatia” łączy szereg patologii spowodowanych różnymi przyczynami, ale w których występuje zaburzenie w normalnym funkcjonowaniu obwodowego układu nerwowego.

Najczęściej choroba dotyka nogi i ręce, zmniejszając sprawność mięśni, pogarszając krążenie krwi w kończynach, zmniejszając ich wrażliwość. Konsekwencje polineuropatii są bardzo niebezpieczne, ponieważ może prowadzić do częściowej lub całkowitej utraty wrażliwości kończyn lub do całkowitego unieruchomienia dotkniętych obszarów.

Polineuropatia najczęściej dotyczy kończyn dolnych i górnych, podczas gdy im bardziej zaniedbano patologię, tym większe prawdopodobieństwo całkowitego porażenia

Cechy choroby i jej odmiany

Przetłumaczone z greckiej polineuropatii oznacza „cierpienie wielu nerwów”. Przyczyny patologii są zróżnicowane - prawie każdy czynnik może powodować polineuropatię, przynajmniej raz wpływając negatywnie na obwodowy układ nerwowy.

Ponieważ aktywność życiowa organizmu zależy od przekazywania przez zakończenia nerwowe poleceń do mózgu, wraz z rozwojem polineuropatii, dochodzi do naruszenia funkcji czuciowych i ruchowych kończyn.

To ważne! Polineuropatia kończyn dolnych jest bardziej powszechna, ponieważ istnieje większe obciążenie nóg niż górnych części ciała.

Gdy polineuropatia zwykle dotyczy małych nerwów, ponieważ ich osłonka mielinowa jest cienka, a szkodliwe substancje łatwiej przenikają do nerwu. Dlatego najczęstsza polineuropatia kończyn górnych i dolnych - porażka stóp i dłoni.

Zazwyczaj przy określaniu diagnozy słowo „polineuropatia nóg lub rąk” nie jest pisane do pacjenta, konieczne jest dodanie do niego pewnej definicji, w zależności od rodzaju choroby. Międzynarodowa klasyfikacja chorób obejmuje kilka odmian polineuropatii (kod ICD - G60-G64), które różnią się lokalizacją, stopniem i obszarem uszkodzenia, przyczynami.

Jeśli obwodowy układ nerwowy zawiódł co najmniej raz w przeszłości, mogą istnieć przyczyny występowania polineuropatii.

W zależności od stopnia i obszaru uszkodzeń

Włókna nerwowe można podzielić na kilka typów - motoryczne, wegetatywne, wrażliwe. W zależności od stopnia uszkodzenia nerwów, polineuropatię klasyfikuje się również:

Silnik (silnik). Normalny stan mięśni pogarsza się, co prowadzi do odmowy w ich pracy: występuje osłabienie mięśni, skurczów, atrofii i zaniku mięśni. Objawy rozprzestrzeniają się od dołu do góry i mogą prowadzić do całkowitej utraty ruchu.

  • Wegetatywny. Dotknięte są autonomiczne włókna nerwowe, od których zależy stan narządów wewnętrznych. Zwiększa się pocenie, problemy z moczem, występuje tendencja do zaparć, sucha skóra.
  • Polineuropatia czuciowa. Pojawiają się wrażliwe zaburzenia: mrowienie, pieczenie, drętwienie, pełzanie, bolesne i kłujące odczucia nawet przy lekkim dotknięciu kończyny.
  • Polineuropatia czuciowo-ruchowa. Łączy objawy uszkodzeń włókien czuciowych i motorycznych.
  • Mieszane Obejmuje objawy wszystkich rodzajów zaburzeń.

W swojej czystej postaci formy te można znaleźć dość rzadko, zazwyczaj diagnozuje się wegetatywne, sensoryczno-sensoryczne i inne mieszane typy choroby.

Zgodnie z rodzajem procesu patologicznego

Polineuropatia wpływa na włókna nerwowe, które składają się z aksonów i osłonek mielinowych. W zależności od zmiany wyróżnia się:

  • Aneonalna polineuropatia - występuje, gdy akson ulega uszkodzeniu podczas różnych zaburzeń procesów metabolicznych: arsenu, ołowiu, rtęci i zatrucia alkoholem;
  • Polineuropatia demielinizacyjna - występuje podczas demielinizacji włókien nerwowych, choroba rozwija się szybko, a przede wszystkim włókna motoryczne i czuciowe.

W ich czystej formie takie typy nie istnieją na długo: wraz z pokonaniem aksonu, demielinizujące zaburzenie stopniowo łączy się z demielinizacją typu aksonalnego.

W zależności od miejsca, dystalna polineuropatia i proksymalne są znalezione: z dystalnym, dolne nogi są umiejscowione na dole, a na proksymalnym, kończynach, powyżej.

Przyczyny

Aby leczenie polineuropatii przyniosło wyniki, konieczne jest zidentyfikowanie czynnika sprawczego, który go powoduje.

Dlaczego występuje polineuropatia kończyn górnych i nóg:

  • Czynnik cukrzycowy. Klęska małych naczyń, jako powikłanie cukrzycy, występuje u większości pacjentów cierpiących na tę chorobę. Dlatego cukrzyca jest pierwszą na liście przyczyn polineuropatii. Podobny powikłanie występuje zwykle u osób cierpiących na cukrzycę przez długi okres (5-10 lat).
  • Forma toksyczna. Występuje, gdy obce substancje dostają się do krwi ludzkiego ciała: arsenu, ołowiu, metanolu, rtęci i innych związków chemicznych. Czasami toksyczna polineuropatia może wystąpić przy długotrwałym zażywaniu narkotyków, ale neuropatia alkoholowa jest najczęstszą postacią. Forma alkoholowa rozwija się u około 2-3% osób uzależnionych od alkoholu, a pod względem zapadalności zajmuje drugie miejsce po cukrzycowej formie choroby.
  • Brak witamin z grupy B. Niektóre rodzaje witamin z grupy B (B12, B1, B6) działają neurotropowo, pozytywnie wpływając na nerwy obwodowe i ośrodkowy układ nerwowy. Dlatego ich brak może powodować objawy przewlekłej polineuropatii aksonalnej.
  • Typ Dysmetaboliczny. Choroba występuje w wyniku upośledzonego funkcjonowania tkanek nerwowych w wyniku wnikania substancji wytwarzanych w organizmie po przeniesieniu niektórych chorób.
  • Obrażenia. W wyniku urazów mogą wystąpić mechaniczne uszkodzenia nerwów, prowadzące do rozwoju neuropatii kończyn górnych i dolnych.

Zwróć uwagę! Polineuropatia jest często powodowana przez choroby, w których organizm gromadzi szkodliwe substancje, które negatywnie wpływają na układ nerwowy.

Podstawowe odmiany choroby obejmują dziedziczną postać polineuropatii i typ idiopatyczny (zespół Guillain-Barre). Etiologia tych form nie jest w pełni zdefiniowana, co utrudnia leczenie chorób.

Wtórne postacie polineuropatii kończyn górnych i dolnych obejmują typy wynikające z chorób zakaźnych, zaburzeń metabolicznych, zatruć, patologii nerek i wątroby, zaburzenia gruczołów wydzielania wewnętrznego, nowotwory różnych typów.

Objawy i rozwój choroby

Polineuropatia ma dość charakterystyczny obraz kliniczny. Głównym objawem choroby może być symetria zmian w kończynach dolnych i górnych, ponieważ substancje patologiczne krążą w krwi.

Najczęstsze objawy choroby:

  • Ból innej natury, mający odcień neuropatyczny („płonący”).
  • Drżące palce.
  • Pojawienie się drgań mięśni, które występuje mimowolnie.
  • Naruszenia wrażliwości (ból, dotyk, temperatura). Wraz z rozwojem choroby pacjent nie może czuć kamyka w butach, gorącej powierzchni i innych czynnikach drażniących.
  • Osłabienie mięśni, trudności w poruszaniu się z dużą amplitudą.
  • Obrzęk kończyn dolnych;
  • Częściowe drętwienie nóg.

Objawy wegetatywne choroby obejmują pojawienie się uczucia zimna, osłabienia palców, zaburzeń krążenia (marmurowy kolor kończyn, słabe gojenie się ran itp.), Uderzenia gorąca.

Cukrzycowa polineuropatia kończyn dolnych powoduje następujący obraz kliniczny:

  • Pojawienie się rozdzierających, ciężkich bólów nóg i stóp, które stają się silniejsze w ciepłej temperaturze:
  • Słabość pojawia się w stopach;
  • Objawy wegetatywne rosną;
  • Bóle stopniowo się zwiększają, wraz ze swędzeniem i zmianą koloru skóry (ciemnofioletowy, prawie czarny);
  • Powstaje stopa cukrzycowa.

Polineuropatia alkoholowa rozwija się stopniowo, jej objawy pojawiają się z powodu toksycznego działania etanolu na ośrodkowy układ nerwowy i zaburzenia metaboliczne w nerwach:

  • Po pierwsze, w okolicy łydki występują bóle, które zwiększają się wraz z ciśnieniem
  • Osłabienie występuje, paraliż występuje zarówno w kończynach górnych, jak i dolnych;
  • Występuje zanik mięśni paretic;
  • Pojawiają się pierwotne zaburzenia wrażliwości (tak zwane odczucia „skarpetki i rękawiczki”);
  • Występuje zwiększone pocenie się, obrzęk kończyn dystalnych, przebarwienia skóry.
Polineuropatia może również wystąpić z powodu nadmiernego spożycia alkoholu, w wyniku czego centralny układ nerwowy jest zatruty etanolem.

Polineuropatia nie zawsze występuje stopniowo: w ostrej postaci objawy mogą rozwinąć się w ciągu tygodnia, w podostrym typie - objawy wzrastają około miesiąca, w postaci przewlekłej - choroba może rozwinąć się na przestrzeni lat.

Metody leczenia

Przed bezpośrednim leczeniem polineuropatii przeprowadza się jej diagnozę, na której analizowane są objawy choroby i ustalana jest jej przyczyna, w celu wyeliminowania patologii, które objawiają się podobnymi objawami.

Jak diagnozować:

  1. Skargi pacjentów są analizowane.
  2. Ustaw okres, w którym pierwsze objawy choroby.
  3. Okazuje się, czy aktywność pacjenta jest związana z kontaktem z substancjami chemicznymi.
  4. Określa się, czy pacjent ma uzależnienie od alkoholu.
  5. Ustaw czynniki dziedziczne.
  6. Wykonuje się badanie krwi.
  7. Przepisano biopsję zakończeń nerwowych.
  8. Przeprowadzana jest elektronimografia.
  9. Powołana inspekcja neurologa, w niektórych przypadkach - endokrynologa, terapeuty.

Ponieważ polineuropatia nie jest chorobą niezależną, jej głównym leczeniem będzie wyeliminowanie czynników, które doprowadziły do ​​pojawienia się choroby. Jednak środki terapeutyczne powinny być przeprowadzane w sposób kompleksowy, aby jednocześnie wyeliminować nieprzyjemne objawy polineuropatii podczas głównego leczenia.

Farmakoterapia

Leki są przepisywane w zależności od rodzaju i rodzaju choroby, a także stadium polineuropatii i nasilenia jej objawów:

  • Witaminy. Preferowane są witaminy z grupy B w połączeniu z innymi minerałami i witaminami. Preparaty witaminowe zwiększają zdolność nerwów do przywracania własnych składników strukturalnych, zapewniają ochronę antyoksydacyjną.
  • Środki przeciwbólowe. Aby złagodzić ból, pacjentom przepisywane są leki przeciwbólowe (tramal, aspiryna) lub niesteroidowe leki przeciwzapalne, aw szczególnie ciężkich przypadkach pacjenci otrzymują kodeinę lub morfinę.
  • Terapia hormonalna i leki immunosupresyjne. Schemat terapii hormonalnej (metyloprednizolon) jest przepisywany przez lekarza, biorąc pod uwagę wzrost i późniejsze zmniejszenie dawki. Terapię hormonalną uzupełnia powołanie immunoglobulin (sandoglobulina), a leczenie to przeprowadza się wyłącznie w warunkach stacjonarnych.
  • Leki poprawiające krążenie krwi w obszarze włókien nerwowych (trintal, vazonit, pentoxifylline).
  • Preparaty, które przyspieszają proces dostarczania składników odżywczych do tkanek (piracetam, midronat).

Podczas leczenia polineuropatii należy rozumieć, że choroby nie można wyleczyć za pomocą samych leków. Znaczącą rolę w leczeniu choroby odgrywa prawidłowy schemat, odżywianie, środki rehabilitacyjne, a także szczególna troska i stała opieka nad pacjentem.

Działania fizjoterapeutyczne

Fizjoterapia odgrywa ważną rolę w leczeniu polineuropatii, zwłaszcza jeśli choroba jest dziedziczna lub przewlekła.

Przeprowadzane są następujące procedury:

  • Wpływ na obwodowy układ nerwowy przez pola magnetyczne;
  • Masaż leczniczy;
  • Elektroforeza;
  • Terapia wysiłkowa.

Masaż z polineuropatią pomaga wzmocnić mięśnie, poprawia i stymuluje ich wydajność. Z tego powodu funkcje motoryczne są przywracane szybciej, ryzyko atrofii mięśni jest znacznie zmniejszone. Należy jednak zauważyć, że w ostrych postaciach choroby nie należy wykonywać masażu.

Zwróć uwagę! W przypadku polineuropatii toksycznej, a zwłaszcza alkoholowej, procedury terapeutyczne przeprowadza się dopiero po oczyszczeniu krwi wytworzonej w warunkach stacjonarnych.

Ćwiczenia na terapię ruchową można prowadzić zarówno samodzielnie w domu, jak i pod kierunkiem lekarza. Pomagają stymulować pracę mięśni, co pozwala na częściowe lub całkowite zwrócenie pracy kończyn.

Metody ludowe

Z popularnych metod zaleca się leczenie olejkami eterycznymi - codzienne pocieranie stóp eukaliptusem, jodłą, olejem goździkowym pomoże złagodzić ból i poprawi krążenie krwi w kończynach.

Polineuropatia stóp kończyn dolnych dobrze leczy kąpiele stóp: 100 g octu i soli kuchennej (300 g) rozpuszcza się w wodzie (3 litry), wodę należy zanurzać w łazience na 20-30 minut dziennie przez miesiąc.

Powikłania i rokowanie

Jeśli nie zwrócisz się o pomoc medyczną na czas, choroba może prowadzić do poważnych powikłań.

Przede wszystkim polineuropatia może rozwinąć się w postać przewlekłą, która nie jest całkowicie uleczalna. Z czasem osoba całkowicie przestaje czuć swoje kończyny, a mięśnie przybierają taką formę, że osoba może stać się niepełnosprawna, ponieważ jego zdolność poruszania się jest całkowicie zakłócona.

To ważne! Możliwe jest całkowite wyleczenie polineuropatii takimi chorobami, jak zakaźne, alkoholowe, toksyczne. W postaci cukrzycowej możliwe jest jedynie częściowe zmniejszenie objawów choroby.

W ciężkich postaciach choroby z naruszeniem funkcjonowania nerwów odpowiedzialnych za funkcjonowanie serca mogą wystąpić ciężkie zaburzenia rytmu serca, które mogą być śmiertelne.

W postaci cukrzycowej, pojawienia się wtórnej infekcji, powikłań septycznych, możliwe jest słabe gojenie się ran.

Przy odpowiednim leczeniu rozpoczętym na czas, rokowanie choroby jest bardzo korzystne, ale nadal lepiej jest zapobiegać chorobie niż leczyć ją przez długi czas, cierpiąc na nieprzyjemne objawy.

Nie można zapobiec polineuropatii, ale możliwe jest znaczne zmniejszenie czynników ryzyka dla jej rozwoju: rezygnacja z alkoholu, leczenie chorób zakaźnych i wirusowych w czasie, monitorowanie jakości stosowanych produktów, ograniczenie kontaktu z chemicznymi związkami toksycznymi.